ΑΠ 59/2018: Χωρεί αναστολή εκτέλεσης και της ποινής κράτησης

ΑΡΙΘΜΟΣ 59/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Μαρία Γκανιάτσου και Γρηγόριο Κουτσοκώστα-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Σ. Σ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ξανθίππη Μωυσίδου, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 3846/2017 αποφάσεως του Πταισματοδικείου Θεσσαλονίκης.

Το Πταισματοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Μαΐου 2017 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2017.

Αφού άκουσε

Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης μόνο κατά τη διάταξη μετατροπής ποινής και να απορριφθεί κατά τα λοιπά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. β’ του ΚΠοινΔ, "Αναίρεση κατά των αποφάσεων του πταισματοδικείου επιτρέπεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’, Γ’, Ε’, ΣΤ’ και Η’ ". Επομένως, ο προβλεπόμενος από τη διάταξη της παρ. 1 στοιχ. Δ’ του τελευταίου άρθρου (510 Κ.Ποιν.Δ.) λόγος αναίρεσης, δηλαδή η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, δεν παρέχει δικαίωμα προσβολής με αίτηση αναίρεσης των αποφάσεων των πταισματοδικείων, τυχόν δε προβαλλόμενος (κατ’ απόφασης πταισματοδικείου), απορρίπτεται ως απαράδεκτος. Η ρύθμιση αυτή, κατά την οποία είναι ανεπίτρεπτη η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ’ απόφασης πταισματοδικείου για έλλειψη αιτιολογίας, δεν είναι αντίθετη με τη διάταξη του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος και μετά την τελευταία (κατά το έτος 2001) αναθεώρησή του, αφού η θέσπιση περιορισμών στην άσκηση των ένδικων μέσων είναι επιτρεπτή. Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της απόφασης 3846/25-4-2017 του Πταισματοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη κηρύχθηκε ένοχη για την αξιόποινη πράξη (πταίσμα) της παράβασης του άρθρου 45 παρ. 4 εδ. β’ του Ν. 2696/1999 και ειδικότερα για το ότι στον ... στις 23-5-2016 και περί ώρα 09.55’ καταλήφθηκε να οδηγεί το ιδιωτικής χρήσης επιβατικό αυτοκίνητο ... και να συμπεριφέρεται με λόγια υβριστικά προς το όργανο της Τροχαίας Κίνησης, που εκτελούσε υπηρεσία, λέγοντας σ’ αυτό "γι’ αυτό σας λένε μπάτσους παλιομαλάκα". 
Για την πράξη αυτή επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα ποινή κράτησης δέκα (10) ημερών και ποινή προστίμου διακοσίων (200) ευρώ και, συνεπώς, εφόσον, κατά τη διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 περ. α’ του ΚΠοινΔ, η απόφαση αυτή, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση, υπόκειται, κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. α’ του ίδιου Κώδικα, σε αίτηση αναίρεσης. Με τους λόγους αναίρεσης, που αναφέρονται με τα στοιχεία Α1Ι, Α1 ΙΙ (από προφανή παραδρομή αναφέρεται ως Α1Ι), Α1 ΙΙΙ, Α2 ΙΙ (ως προς το δεύτερο σκέλος του) και Β1 (ως προς το πρώτο σκέλος του) στην από 15-5-2017, με αρ. πρωτ. .../16-5-2017, έκθεση αναίρεσης, προβάλλεται από την αναιρεσείουσα ο προβλεπόμενος, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ΚΠοινΔ, λόγος αναίρεσης, ήτοι η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (ως προς το περί ενοχής σκεπτικό οι τρεις πρώτες αιτιάσεις, ως προς την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού περί αναγνώρισης της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. β’ του ΠΚ η τέταρτη και ως προς τη μη αναστολή της έκτισης της ποινής κράτησης η πέμπτη αιτίαση). Σύμφωνα, όμως, με όσα αναφέρονται στην αρχή της σκέψης αυτής, οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απαράδεκτοι, και, συνεπώς, απορριπτέοι, διότι δεν περιλαμβάνονται στους περιοριστικώς αναφερόμενους, στη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. β’ του ΚΠοινΔ, λόγους προσβολής με αίτηση αναίρεσης των αποφάσεων των πταισματοδικείων.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 364 και 369 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής του κατηγορουμένου, εγγράφων που δεν είναι βέβαιο ότι αναγνώσθηκαν κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, επιφέρει, κατά το άρθρο 171 παρ. 1 εδ. δ’ του ίδιου Κώδικα, απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α’ του ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης, διότι στερείται, έτσι, ο κατηγορούμενος του δικαιώματος να εκθέσει τις απόψεις του και να προβεί σε παρατηρήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο (άρθρο 358 του ΚΠοινΔ), εκτός αν τα έγγραφα αυτά αποτελούν στοιχεία του κατηγορητηρίου ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος ή είναι έγγραφα διαδικαστικά ή αναφέρονται απλώς διηγηματικά στην απόφαση ή το περιεχόμενό τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα. Στα πρακτικά της απόφασης δεν είναι απαραίτητο να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε, ούτε ο συντάκτης αυτού ούτε και ο χρόνος σύνταξής τους, είναι όμως αναγκαίο να αναφέρονται τα στοιχεία εκείνα, από τα οποία προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητά του, έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για το ποιο έγγραφο αναγνώστηκε. Ο προσδιορισμός, δηλαδή, της ταυτότητας του εγγράφου είναι αναγκαίος μόνο για τη δημιουργία βεβαιότητας ότι το συγκεκριμένο έγγραφο και όχι κάποιο άλλο αναγνώσθηκε στη δίκη και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να εκθέσει τις απόψεις του και να προβεί στις παρατηρήσεις του ως προς το περιεχόμενό του. Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προσδιορίζεται επαρκώς η ταυτότητα του εγγράφου, υπάρχει η ίδια ως άνω ακυρότητα. 

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, μεταξύ των εγγράφων, τα οποία μνημονεύονται ως αναγνωσθέντα στο ακροατήριο και τα οποία έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής της αναιρεσείουσας, περιλαμβάνεται και το έγγραφο με προσδιοριστική της ταυτότητάς του ένδειξη "η από 10-6-2006 έκθεση Αρχής". Με την αναφορά αυτή, επαρκώς προσδιορίζεται η ταυτότητα του εν λόγω εγγράφου και δεν ήταν αναγκαία ειδικότερη αναφορά πρόσθετων στοιχείων προσδιορισμού του (ονόματος συντάκτη, τίτλου αρχής, αντικειμένου κλπ), αφού, με την ανάγνωσή του, κατέστη αυτό γνωστό και κατά το περιεχόμενό του στην αναιρεσείουσα και έτσι αυτή, η οποία, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της δίκης, δεν προέβαλε καμία αντίρρηση για την ανάγνωση του εγγράφου αυτού, είχε πλήρη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενό του, γεγονός που δεν εξαρτάται από τον τρόπο που αναφέρεται αυτό στα πρακτικά της δίκης, ενόψει και του ότι δεν δημιουργείται αμφιβολία για το αναλλοίωτο της ταυτότητάς του. Έτσι, ορθώς το Δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του το εν λόγω έγγραφο και δεν επήλθε ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Κατά συνέπεια, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ του ΚΠοινΔ λόγος αναίρεσης Α2Ι, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα, συνισταμένη στο ότι δεν προσδιορίζεται η ταυτότητα του ως άνω εγγράφου, είναι αβάσιμος και, συνεπώς, απορριπτέος.

ΔΠρ(Πρ) Αθ 343/2018 : "Αίτηση χορήγησης διεθνούς προστασίας - Τούρκος αξιωματικός - Παράνομη είσοδος στη χώρα - Πρόσφυγες - Κράτηση - Λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας - Προβολή αντιρρήσεων"

Παράνομη είσοδος στη χώρα αξιωματικού του τουρκικού στρατού. Επιβολή κράτησης για την αντιμετώπιση σοβαρής απειλής για τη δημόσια τάξη και εθνική ασφάλεια της χώρας ως το μόνο ενδεδειγμένο κατά τις περιστάσεις μέτρο, λόγω του ως άνω αδικήματος που αυτός διέπραξε. Αίτηση χορήγησης διεθνούς προστασίας. Προϋποθέσεις κράτησης. Επιτρεπτό εφόσον ο υποβάλλων αίτηση διεθνούς προστασίας συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη κατά την αιτιολογημένη κρίση της αρμόδιας αρχής. Ερμηνεία των εννοιών «δημόσια τάξη» και «εθνική ασφάλεια». Υπολογισμός της διάρκειας της κράτησης. Απόρριψη αντιρρήσεων που προβλήθηκαν από τον Τούρκο αξιωματικό. Κρίθηκε ότι, δεομένης της ερμηνείας των εννοιών «δημόσια τάξη» και «εθνική ασφάλεια» και της ατομικής συμπεριφοράς του αντιλέγοντος (παράνομη είσοδος στη Χώρα όντας εν ενεργεία στρατιωτικός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, με τη χρήση στρατιωτικού ελικοπτέρου), συντρέχει νόμιμος λόγος κράτησης του αντιλέγοντος, που άπτεται της εθνικής ασφάλειας.

Αριθμός Aπόφασης-Πρακτικού ΑΡ343/21-2-2018

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

Κυριακή Καϊσίδου

Συνήλθε στις 23 Ιανουαρίου 2018, για να κρίνει τις κατ’ άρθρο 30 παρ. 2 του ν. 3907/2011 αντιρρήσεις (ΓΑΚ ΑΝΡ121/19.1.2018),

του ..., υπηκόου Τουρκίας, 

κατά του Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νομίμως από τον Υπουργό Εσωτερικών.

Με τις αντιρρήσεις αυτές ο αντιλέγων ζητεί να αρθεί η κράτησή του που διατάχθηκε με την 625207/1-ζ’/8.1.2018 απόφαση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής.

Κατά τη εκδίκαση των αντιρρήσεων εμφανίστηκε ο αντιλέγων μαζί με τους πληρεξουσίους του δικηγόρους ΑΚ, ΕΚ και ΒΠ, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, ενώ για το Ελληνικό Δημόσιο εμφανίστηκε ο Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ΠΠ και ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους.

Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:

1. Επειδή, το κρινόμενο δικόγραφο ασκήθηκε παραδεκτώς.

2. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής:
Ο αντιλέγων, ο οποίος ήταν εν ενεργεία στρατιωτικός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, στις 16.7.2016, μαζί με άλλους επτά (7) ομοεθνείς του, επίσης, εν ενεργεία στρατιωτικούς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, εισήλθε παράνομα στην Ελλάδα με ελικόπτερο του τουρκικού στρατού μέσω του Διεθνούς Αερολιμένα Αλεξανδρούπολης «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ».
Στις 19.7.2016 υπέβαλε αίτηση χορήγησης διεθνούς προστασίας. Ακολούθως, αφού με την 1706/21.7.2016 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρούπολης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο μηνών για το αδίκημα της παράνομης εισόδου του στη χώρα, με αναστολή, με την 5401/7-213-β’ /21.7.2016 απόφαση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης αποφασίστηκεη κράτησή του για χρονικό διάστημα σαράντα πέντε (45) ημερών, εξαιτίας της ως άνω συμπεριφοράς του, για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 46 του ν. 4375/2016. 

Η ως άνω κράτηση παρατάθηκε, με την ίδια αιτιολογία, για σαράντα πέντε (45) ημέρες με την 5401/7-213-ε’/4.9.2016 απόφαση του ίδιου Διευθυντή. Στις 2.11.2016, με την 5401/7-213-ια’/2.11.2016 απόφαση του παραπάνω Διευθυντή αποφασίστηκε η άρση της κράτησής του με την αιτιολογία ότι συμπληρώθηκε το ανώτατο όριο κράτησής του, κατ’ άρθρο 46 παρ. 4 περ. γ’ του ν. 4375/2016, ενώ περαιτέρω ο αντιλέγων συνελήφθη και φυλακίσθηκε στο Β’ Α.Τ Αχαρνών/ Ολυμπιακού Χωριού, δυνάμει της από 2.11.2016 εντολής προσωρινής σύλληψης της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, ενόψει αιτήματος έκδοσής του που είχαν υποβάλει οι τουρκικές αρχές. 

Ακολούθως, στις 26.1.2017 το ως άνω αίτημα των τουρκικών αρχών απορρίφθηκε αμετάκλητα με την 139/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου και ο αντιλέγων αποφυλακίσθηκε, κατ’ άρθρο 452 παρ. 2 α’ του Κ.Ποιν.Δικ., με εντολή της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, ενώ περαιτέρω αποφασίσθηκε με την 625207/1-α’/26.1.2017 απόφαση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής, η παράταση της κράτησής του για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών, με την ίδια με τις προγενέστερες διοικητικές αποφάσεις αιτιολογία. Η κατά τα ανωτέρω κράτησή του, διακόπηκε στις 22.3.2017, ενόψει σύλληψής του κατόπιν υποβολής νέου αιτήματος έκδοσής του από τις τουρκικές αρχές (σχ. η 625207/1-β’/22.3.2017 απόφαση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής). Στη συνέχεια, μετά την απόρριψη του παραπάνω αιτήματος έκδοσης του αντιλέγοντος και την συνακόλουθη αποφυλάκισή του στις 26.4.2017, σε εκτέλεση της 41/2017 τελεσίδικης απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με τις - ταυτοσήμου περιεχομένου - αποφάσεις 625207/1-γ’/26.4.2017, 625207/1-δ’/26.7.2017 και 625207/1-ε’/26.10.2017 του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής αποφασίστηκε η παράταση, κατ’ άρθρο 46 παρ. 2 του ν. 4375/2016 της κράτησης του αντιλέγοντος για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών. 

Ωστόσο, στις 28.12.2017, με την 22622/2017 απόφαση της 3ης Επιτροπής Προσφυγών της Ανεξάρτητης Αρχής Ασύλου, ο αντιλέγων αναγνωρίσθηκε ως πρόσφυγας. Ενόψει τούτου, εκδόθηκε η 625207/1-στ’/29.12.2017 απόφαση του παραπάνω Διευθυντή, με την οποία αποφασίστηκε η άρση της κράτησής του και αφέθηκε ελεύθερος. Στη συνέχεια, όμως, κατά της παραπάνω 22622/2017 απόφασης της Ανεξάρτητης Αρχής Ασύλου ασκήθηκε από τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής αίτηση ακυρώσεως, καθώς και σχετική αίτηση αναστολής με αίτημα προσωρινής διαταγής, εκδόθηκε δε η από 8.1.2018 προσωρινή διαταγή της Προέδρου του Θ’ Τμήματος Συνεδριάσεων του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία ανεστάλη προσωρινά, μέχρι την έκδοση απόφασης επί της εκκρεμούς αίτησης αναστολής, η ανωτέρω απόφαση της Ανεξάρτητης Αρχής Ασύλου, υπό τον όρο η Διοίκηση να απέχει από κάθε ενέργεια σκοπούσα στην εξαναγκασμένη αναχώρηση του αντιλέγοντος. Κατόπιν τούτου, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 625207/1-ζ’/8.1.2018 απόφαση του ως άνω αστυνομικού Διευθυντή, με την οποία αποφασίστηκε εκ νέου η κράτηση του αντιλέγοντος, με διάρκεια τρεις (3) μήνες – εκτός της περίπτωσης που απορριφθεί νωρίτερα με δικαστική απόφαση η αίτηση αναστολής. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ως άνω απόφαση, η κράτηση επιβλήθηκε για την αντιμετώπιση της προκύπτουσας σοβαρής απειλής για τη δημόσια τάξη και εθνική ασφάλεια της χώρας, ως το μόνο ενδεδειγμένο κατά τις περιστάσεις μέτρο, αποκλειομένης της δυνατότητας εφαρμογής εναλλακτικών μέτρων κράτησης, ενόψει του ανωτέρω αδικήματος που διέπραξε ο αντιλέγων στις 16.7.2016. Αναφέρεται δε στην ως άνω απόφαση ότι το εν λόγω μέτρο ουδόλως αποσκοπεί στην εξαναγκαστική αναχώρηση του αλλοδαπού και προστατεύει σε κάθε περίπτωση όχι μόνο το δημόσιο συμφέρον αλλά και το καλώς εννοούμενο συμφέρον του προσώπου του αλλοδαπού.

ΔΠρΜυτ 217/2017 (Προεδρ Διαδ): Μη νόμιμη η κράτηση αιτούντος άσυλο πολίτη Συρίας με την αιτιολογία ότι στερείται ταξιδιωτικών εγγράφων, καθόσον προκύπτει ότι το διαβατήριο του έχει ήδη παραδοθεί στις αρχές

[…] 2. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Στις 11.10.2017, ο αντιλέγων οδηγήθηκε στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Λέσβου, ως εισελθών στην χώρα άνευ των νομίμων διατυπώσεων και, την ίδια ημέρα, με την …/11.10.2017 απόφαση του Διοικητή του ως άνω Κέντρου, αποφασίστηκε ο περιορισμός της ελευθερίας του, μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών υποδοχής και ταυτοποίησης. Στις 12.10,2017, ο αντιλέγων εξέφρασε τη βούλησή του να υπαχθεί σε καθεστώς διεθνούς προστασίας, ενώ, την ίδια ημέρα, με την …/12.10.2017 εισήγησή του, ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου εισηγήθηκε τη συνέχιση της κράτησης του αντιλέγοντος για τη διαπίστωση των πραγματικών στοιχείων της ταυτότητας ή της καταγωγής του. Ακολούθως, με την …/13.10.2017 απόφαση απέλασης αλλοδαπού βάσει διαδικασίας επανεισδοχής του διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αποφασίστηκε, αφενός η κράτηση του αντιλέγοντος, με σκοπό την άμεση επανεισδοχή του στην Τουρκία, αφετέρου η συνέχιση της κράτησής του, μέχρι την εκτέλεση της απέλασης/επανεισδοχής, διότι κρίθηκε ύποπτος φυγής. Τέλος, ο Αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αφού έλαβε υπόψη του την …/12.10.2017 εισήγηση του Αναπληρωτή Προϊσταμένου του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου, εξέδωσε την …/19.10.2017 απόφαση, με την οποία αποφασίστηκε, αφενός η αναστολή της …/13.10.2017 απόφασης απέλασης αλλοδαπού βάσει διαδικασίας επανεισδοχής του διευθυντή της διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αφετέρου η κράτηση του αντιλέγοντος, με την αιτιολογία ότι ο τελευταίος, στερούμενος ταξιδιωτικών ή άλλων βεβαιωτικών της ταυτότητάς ταυ εγγράφων, θεωρείται ύποπτος φυγής.

3. Επειδή, ο αντιλέγων προβάλλει ότι η …/19.10.2017 απόφαση ενέχει πλάνη περί τα πράγματα καθόσον ο ίδιος διαθέτει συριακό διαβατήριο. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες κρατείται είναι απάνθρωπες και εξευτελιστικές, κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ότι δεν είναι ύποπτος φυγής ή επικίνδυνος μια τη δημόσια τάξη και άτι η κράτησή ταυ αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας.

4. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, λαμβάνοντας ειδικότερα υπόψη: α) τις διατάξεις των άρθρων 34 και 46 του Ν.4375/2016 (ΦΕΚ Α'51). β) ότι, καταγραφείσας, στις 12.10.2017, της βούλησης του αντιλέγοντος να υπαχθεί σε καθεστώς διεθνούς προστασίας, αυτός κατέστη «αιτών διεθνή προστασία», γ) ότι, ναι μεν δεν αποκλείεται η κράτηση αλλοδαπού που αιτείται διεθνή προστασία, εντούτοις, τούτο προϋποθέτει απόφαση κράτησης, η οποία λαμβάνεται υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις, που ορίζονται στο άρθρο 46 του Ν.4375/2016, δ) ότι, με την …/12.10.2017 εισήγησή του, ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου εισηγήθηκε τη συνέχιση της κράτησης του αντιλέγοντας για τη διαπίστωση των πραγματικών στοιχείων της ταυτότητας ή της καταγωγής του, ενώ με την …/19.10.2017 απόφασή ταυ, ο Αναπληρωτής διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αφού έλαβε υπόψη του την ως άνω εισήγηση, αποφάσισε, αφενός την αναστολή της …/13.10.2017 απόφασης απέλασης αλλοδαπού βάσει διαδικασίας επανεισδοχής του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αφετέρου την κράτηση του αντιλέγοντος, με την αιτιολογία ότι ο τελευταίος, στερούμενος ταξιδιωτικών ή άλλων βεβαιωτικών της ταυτότητάς του εγγράφων, θεωρείται ύποπτος φυγής, ε) ότι ο αντιλέγων είναι κάτοχος του … διαβατηρίου το οποίο έχει εκδοθεί από τη Συριακή Δημοκρατία και λήγει στις 19.1.2018 και στ) ότι, όπως προκύπτει από το από 11.10.2017 «αποδεικτικό παράδοσης—παραλαβής τιμαλφή κρατουμένου», το ως άνω διαβατήριο έχει παραδοθεί προς φύλαξη στον Αστυφύλακα του ΠΡΟ.ΚΕ.Κ.Α. Λέσβου, …, ενώ, από τα στοιχεία του φακέλου, δεν προκύπτει ότι η Διοίκηση έχει εκφράσει επιφυλάξεις για τη γνησιότητά του, το Δικαστήριο κρίνει ότι η …/19.10.2017 απόφαση του Αναπληρωτή Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου στερείται νόμιμης αιτιολογίας. Συνεπώς, ο αντιλέγων κρατείται παρανόμως και πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με τον περιοριστικό όρο της μη αναχώρησής του από την Λέσβο.

------------------------------------------------------------

ΔΠρΜυτ 218/2017 (Προεδρ Διαδ): Πλημμελώς αιτιολογημένη η απόφαση κράτησης πολίτη Συρίας για το λόγο ότι «η αίτηση ασύλου υποβλήθηκε με σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία επανεισδοχής»

[…] 2. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Στις 11.10.2017, ο αντιλέγων οδηγήθηκε στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Λέσβου, ως εισελθών στην χώρα άνευ των νομίμων διατυπώσεων και, την ίδια ημέρα, με την …/11.10.2017 απόφαση του Διοικητή του ως άνω Κέντρου, αποφασίστηκε ο περιορισμός της ελευθερίας του, μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών υποδοχής και ταυτοποίησης. Στις 12.10.2017, ο αντιλέγων εξέφρασε τη βούλησή του να υπαχθεί σε καθεστώς διεθνούς προστασίας, ενώ, στις 13.10.2017, με την …/13.10.2017 απόφαση απέλασης αλλοδαπού βάσει διαδικασίας επανεισδοχής του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αποφασίστηκε, αφενός η κράτηση του αντιλέγοντος, με σκοπό την άμεση επανεισδοχή του στην Τουρκία, αφετέρου η συνέχιση της κράτησής του, μέχρι την εκτέλεση της απέλασης/επανεισδοχής, διότι κρίθηκε ύποπτος φυγής. Στη συνέχεια, με την .../19.10.2017 εισήγησή του, ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου εισηγήθηκε τη συνέχιση της κράτησης του αντιλέγοντος «διότι τεκμηριώνεται άτι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να θεωρείται ότι ο αιτών υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας προκειμένου να καθυστερήσει ή να εμποδίσει την εκτέλεση απόφασης επιστροφής». Ακολούθως, ο Αναπληρωτής Διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου,αφού έλαβε υπόψη του την ως άνω εισήγηση, εξέδωσε την …/21.10.2017 απόφαση, με την οποία αποφασίστηκε, αφενός η ανάκληση της …13.10.2017 απόφασης απέλασης αλλοδαπού βάσει διαδικασίας επανεισδοχής του Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, αφετέρου η κράτηση του αντιλέγοντος.

3. Επειδή, ο αντιλέγων προβάλλει άτι η κράτησή του είναι παράνομη, διότι τόσο η 28878/19.10.2017 εισήγηση ταυ Αναπληρωτή Προϊσταμένου του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου, άσο και η επ’ αυτής ερειδόμενη … /21.10.2017 απόφαση του Αναπληρωτή Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου είναι αναιτιολόγητες. Τέλος. υποστηρίζει ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες κρατείται είναι απάνθρωπες και εξευτελιστικές, κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ότι δεν είναι ύποπτος φυγής ή επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ότι η κράτησή του αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας.

4. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, λαμβάνοντας ειδικότερα υπόψη: α) τις διατάξεις των άρθρων 34 και 46 του Ν. 4375/2016 (ΦΕΚ Α'51), β) ότι, καταγραφείσας, στις 12.10.2017, της βούλησης του αντιλέγοντος να υπαχθεί σε καθεστώς διεθνούς προστασίας, αυτός κατέστη «αιτών διεθνή προστασία», γ) ότι, ναι μεν δεν αποκλείεται η κράτηση αλλοδαπού που αιτείται διεθνή προστασία, εντούτοις, τούτο προϋποθέτει απόφαση κράτησης, η οποία λαμβάνεται υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις, που ορίζονται στο άρθρο 46 του Ν.4375/2016 και δ) ότι, με την …/19.10.2017 εισήγηση του Αναπληρωτή Προϊσταμένου του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου, επί της οποίας ερείδεται η …/21.10.2017 απόφαση του Αναπληρωτή Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου, προτάθηκε η συνέχιση της κράτησης του αντιλέγοντος «διότι τεκμηριώνεται ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να θεωρείται ότι ο αιτών υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας προκειμένου να καθυστερήσει ή να εμποδίσει την εκτέλεση απόφασης επιστροφής», δίχως, όμως, να παρατίθενται τα αντικειμενικά κριτήρια που οδήγησαν στο σχηματισμό της εν λόγω πεποίθησης, το Δικαστήριο κρίνει ότι η …/19.10.2017 εισήγηση του Αναπληρωτή Προϊσταμένου του  Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Λέσβου και η επ' αυτής ερειδόμενη …/21.10.2017 απόφαση του Αναπληρωτή Διευθυντή της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λέσβου είναι πλημμελώς αιτιολογημένες. Συνεπώς, ο αντιλέyων κρατείται παρανόμως και πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με τον περιοριστικό όρο της μη αναχώρησής ταυ από την Λέσβο.

[ΣΗΜ: Βλ. ομοίως και την υπ’ αριθμ 219/2017 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου]

πηγή : http://www.immigration.gr