Μον. Πρωτ. Λαμ. 186/2018 : "Αν δεν έχει προηγηθεί διαπραγμάτευση με τους χρήστες περί καθορισμού αμοιβής, κρίνεται απαράδεκτη η αναζήτηση προσωρινής αμοιβής μέσω της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων"

Από τα άρθρα 46 έως 53, 55 και 56 Ν. 2121/1993, σε συνδυασμό με τη γενική αρχή της απαγόρευσης της καταχρηστικής εκμετάλλευσης της δεσπόζουσας θέσης των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, ... η οποία (αρχή) απέναντι στους χρήστες υλοποιείται με την απαγόρευση εξαναγκασμού αυτών προς καθορισμό μη δικαίων τιμών, συνάγεται ότι, η προσφυγή του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης στο Μονομελές Πρωτοδικείο για τον προσωρινό καθορισμό της εύλογης αμοιβής κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει να γίνει αφού προηγηθούν, χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των μερών, οι διαπραγματεύσεις με τους χρήστες, οι οποίες βεβαίως επιβάλλεται να γίνουν πριν από οποιαδήποτε χρήση, έτσι, ώστε να αποφεύγονται οι αυθαιρεσίες και οι καταχρηστικές διακρίσεις από τους οργανισμούς, σε βάρος των χρηστών, χωρίς να εξαναγκάζονται σε καθορισμό μη δικαίων τιμών, με την παροχή σ' αυτούς της δυνατότητας διαπραγμάτευσης του ύψους της οφειλόμενης αμοιβής, με βάση τα συγκεκριμένα προσωπικά τους στοιχεία (μέγεθος ή είδος επιχείρησης, είδος εκτελούμενης μουσικής, διάρκεια αυτής κ.ά.) και να αποφασίσουν ακόμη και για την περίπτωση να μην προβούν στη συγκεκριμένη χρήση.

Επομένως, σε κάθε περίπτωση προσφυγής στο Δικαστήριο για προσδιορισμό της αμοιβής εφ' όσον αυτή αφορά χρήση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί πρόκειται για οριστικό προσδιορισμό, ο οποίος γίνεται από το αρμόδιο τακτικό δικαστήριο, αποκλεισμένης της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.

---

ΑΠΟΦΑΣΗ 186/2018 

(Αριθμός Κατάθεσης αίτησης 242/Ασφ/75/2018) 

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΜΙΑΣ 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Δικαστή Σοφία - Αλεξάνδρα Ζήκου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίσθηκε κατόπιν νόμιμης κλήρωσης.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 26 Απριλίου 2018, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα, για να δικάσει τις αιτήσεις με αριθμούς κατάθεσης 242/Ασφ/75/6-3- 2018 και αντικείμενο τον προσωρινό καθορισμό αμοιβής και την προσωρινή επιδίκαση αμοιβής, μεταξύ :

ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ : 1. Αστικού συνεταιρισμού περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «ΔΙΟΝΥΣΟΣ - Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Δικαιωμάτων Ελλήνων Ηθοποιών ΣΥΝ.ΠΕ», έδρα στην Αθήνα, Στουρνάρα 35, με ΑΦΜ 096191760, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, 2. αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας με την επωνυμία «GΕΑ - GRAMMO. ΕΡΑΤΩ, ΑΠΟΛΛΩΝ, Ενιαίος Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης και Είσπραξης του Συγγενικού Δικαιώματος των Παραγωγών Υλικών Φορέων Ήχου και των Ερμηνευτών/Εκτελεστών Καλλιτεχνών» και τον διακριτικό τίτλο «GEA - GRAMMO, ΕΡΑΤΩ, ΑΠΟΛΛΩΝ», έδρα στο Δήμο Αθηναίων Αττικής, Λαζ. Σώχου αρ. 4, ΑΦΜ 997495285, και εκπροσωπείται νόμιμα, τους οποίους εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος τους ΝΤ (AM ΔΣ Αθηνών .........).

ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ : Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «... Ο.Ε.», έδρα στο δήμο Λαμιέων, ....., ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου ....., που βρίσκεται στη Λαμία, .... για την οποία δεν εμφανίστηκε νόμιμος εκπρόσωπος ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

ΚΑΤΑ τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου κατά την παραπάνω δικάσιμο, η πληρεξούσια δικηγόρος των αιτούντων ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτοί.

Από τη με αριθμό 6679Γ77-3-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λαμίας ΕΠ, που προσκομίζουν οι αιτούντες, προκύπτει ότι επικυρωμένο ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με πράξη ορισμού δικασίμου για την παραπάνω δικάσιμο με κλήση προς συζήτηση στην εν λόγω δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην καθ' ης η αίτηση εταιρία. Επομένως, εφόσον για την τελευταία δεν εμφανίστηκε νόμιμος εκπρόσωπος της ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο στη δικάσιμο αυτή, όταν εκφωνήθηκε και συζητήθηκε νόμιμα η υπόθεση με τη σειρά εγγραφής της στο οικείο έκθεμα, πρέπει να δικαστεί ερήμην, η διαδικασία ωστόσο πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρα 687 § 1, 690 § 1, και 691 § 1 ΚΠολΔ).

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ 
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τις διατάξεις του όγδοου κεφαλαίου που περιλαμβάνει τα άρθρα 46 έως 53 του ν. 2121/1993 «Πνευματική ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα», καθιερώθηκε η προστασία των συγγενικών προς την πνευματική ιδιοκτησία δικαιωμάτων, δηλαδή των δικαιωμάτων σε εργασίες («εισφορές» κατά την ορολογία του νόμου), που σχετίζονται με την πνευματική ιδιοκτησία ή έχουν κάποιες ομοιότητες με αυτή, δεν μπορούν βεβαίως να αναχθούν σε αυτοτελή πνευματικά έργα, διότι δεν εμφανίζουν τα κρίσιμα στοιχεία της πνευματικής δημιουργίας, συμβάλλουν όμως, και μάλιστα πολλές φορές καθοριστικά, στή δημόσια εκτέλεση, στην αναπαραγωγή και γενικά στη διάδοση των έργων αυτών.

Ο καθορισμός των δικαιούχων των συγγενικών δικαιωμάτων προκύπτει από τους κανόνες που αναγνωρίζουν τα σχετικά δικαιώματα. Έτσι, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 46 § 1, 47 § 1 και 48 § 1 του ίδιου νόμου, εισφορές παρέχουν κυρίως οι καλλιτέχνες που ερμηνεύουν ή εκτελούν τα έργα και οι παραγωγοί υλικών φορέων ήχου και εικόνας. Οι εισφορές των προσώπων αυτών χρήζουν προστασίας, ώστε να μη γίνονται αντικείμενο οικειοποίησης και εκμετάλλευσης από τρίτους, η δε προστασία αυτή θεμελιώνεται στη διάταξη του άρθρου 49 του ως άνω νόμου (ΕφΘεσ 259/2010, ΕφΘεσ 2178/2008, ΤΝΠ Νόμος).

Κατά το άρθρο 49 παρ. 1, 3 και 5 αυτού "1. Όταν υλικός φορέας ήχου που έχει νόμιμα εγγραφεί χρησιμοποιείται για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση με οποιοδήποτε τρόπο ... ή για παρουσίαση στο κοινό, ο χρήστης οφείλει εύλογη και ενιαία αμοιβή στους ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες, των οποίων η ερμηνεία ή η εκτέλεση έχει εγγραφεί στον υλικό φορέα και στους παραγωγούς των υλικών αυτών φορέων. Η αμοιβή αυτή καταβάλλεται υποχρεωτικά σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης των σχετικών δικαιωμάτων. Οι οργανισμοί αυτοί υποχρεούνται να διαπραγματεύονται, να συμφωνούν τις αμοιβές, να προβάλλουν τις σχετικές αξιώσεις για την καταβολή και να εισπράττουν τις σχετικές αμοιβές από τους χρήστες. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των χρηστών και των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, το ύψος της εύλογης αμοιβής και οι όροι της πληρωμής καθορίζονται από το μονομελές πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Οριστικά περί της αμοιβής αποφαίνεται το αρμόδιο δικαστήριο. 2 ... 3. Οι εισπραττόμενες αμοιβές κατανέμονται εξ ημισείας μεταξύ ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών και παραγωγών των υλικών φορέων. Η κατανομή των εισπραττόμενων αμοιβών μεταξύ των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών και μεταξύ των παραγωγών γίνεται κατά τις μεταξύ τους συμφωνίες που περιέχονται στον κανονισμό του κάθε οργανισμού συλλογικής διαχείρισης. 4.... 5. Όταν υλικός φορέας εικόνας ή ήχου και εικόνας που έχει νόμιμα εγγραφεί χρησιμοποιείται για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο ... ή για παρουσίαση στο κοινό, ο χρήστης οφείλει εύλογη αμοιβή στους ερμηνευτές ή εκτελεστές των οποίων η ερμηνεία έχει εγγραφεί στους υλικούς αυτούς φορείς. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται η παράγραφος 1 εδάφια β\ γ\ δ' και ε\ καθώς και οι παράγραφοι 2 και 4 του παρόντος άρθρου".

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 55 παρ. 1 περ. α και 56 παρ. 1 και 2 του ιδίου ως άνω νόμου, που σύμφωνα με το άρθρο 58 αυτού εφαρμόζονται αναλόγως στη διαχείριση και την προστασία των συγγενικών δικαιωμάτων, κατά μεν το πρώτο οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης ή προστασίας έχουν μεταξύ των άλλων την αρμοδιότητα να καταρτίζουν συμβάσεις με τους χρήστες για τους όρους εκμετάλλευσης των έργων, καθώς και για την οφειλόμενη αμοιβή, κατά δε το δεύτερο:

ΜονΠρΘεσ 7088/16 : Ασφαλιστικά μέτρα - Δικαστική μεσεγγύηση. Σύμβαση έργου

Σύμβαση έργου, που συνήφθη μεταξύ της αιτούσας επε, που έχει έχει ως αντικείμενο εργασιών την εμπορία αγροτικών προϊόντων και κυρίως την εξαγωγή ρυζιού και της καθ' ης αε που δραστηριοποιείται στον τομέα της ξήρανσης, επεξεργασίας και αποθήκευσης ρυζιού, με την οποία (σύμβαση) η αιτούσα ανέθεσε στην καθής την ξήρανση ποσοτήτων αναποφλοίωτου ρυζιού που θα της παρέδιδε εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος - Διαφορά ως προς τον υπολογισμό του βάρους της παραδοθείσας ποσότητας ρυζιού - Παρακράτηση ποσότητας ρυζιού από την καθής. Πιθανολογήθηκε ότι υφίσταται κίνδυνος χειροτερεύσεως ή και απώλειας του ανωτέρω προϊόντος και δη πωλήσεως του από την καθης σε τρίτους, ενώ συντρέχει επείγουσα περίπτωση για την λήψη του αιτουμένου ασφαλιστικού μέτρου της δικαστικής μεσεγγύησης της ανωτέρω ποσότητας ρυζιού και ακολούθως, πρέπει η ένδικη αίτηση να γίνει δεκτή και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη.

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ 7088/2016

  

ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Κωνσταντίνα Βλάχου, Πρόεδρος Πρωτοδικών, που ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το Νόμο,

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Δεν ορίσθηκε.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ: Της 5ης Αυγούστου 2016.

ΑΙΤΟΥΣΑ: Εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «…….ΕΠΕ» με το διακριτικό τίτλο «……..» που εδρεύει στη …… Δήμου …… (οδός ………), ΑΦΜ ……….., εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου ΙΜ (ΑΜΔΣΧ …….), ο οποίος κατέθεσε σημείωμα.

ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………. ΑΒΕΕ» και το διακριτικό τίτλο «……..ΑΒΕΕ», που εδρεύει στη ………….Θεσσαλονίκης (…….…….), ΑΦΜ …….., εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε δα του πληρεξουσίου της δικηγόρου ΕΑ (AM …….), ο οποίος κατέθεσε σημείωμα,

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΑΙΤΗΣΗΣ: 28 Ιουνίου 2016.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: ……….

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΗΣ: Δικαστική μεσεγγύηση.

Η συζήτηση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινομένη αίτηση της, η αιτούσα ζητά, ως συντρεχούσης επειγούσης περιπτώσεως να τεθεί υπό δικαστική μεσεγγύηση ποσότητα 627,965 κιλών μεσόσπερμου ρυζιού, για το λόγο ότι μεταξύ των μερών υφίσταται διένεξη περί την κατοχή της. Μ’ αυτο το περιεχόμενο η ένδικη αίτηση, αρμοδίας φερομένη, ως εκ της επικαλούμενης επειγούσης περιπτώσεως, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστέων μέτρων (άρθρα 682, 683, 886 επ. του ΚΠολΔ), είναι νόμω, στηριζομένη στη διάταξη του άρθρου 725 παρ 1 του ΚΠολΔ και πρέπει, συνεπώς, να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.-

Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος της καθ' ης εταιρίας, Ε., και την χωρίς όρκο εξέταση του νομίμου εκπροσώπου της αιτούσας εταιρίας, Δ., στo ακροατήριο του Δικαστηρίου, τα προσκομιζόμενα έγγραφα, τις προσκομιζόμενες υπό της αιτούσας υπ' αριθμ. …… και …….2016, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Ειρηνοδίκου Θεσσαλονίκης των ………. που ελήφθησαν κατόπιν νομίμου κλητεύσεως της αντιδικού της (βλ. την υπ’ αριθμ. ……… έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Π.) τις προσκομιζόμενες υπό της καθης, υπ' αριθμ. ……. και ………, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Ειρηνοδίκου Θεσσαλονίκης των ………. και ……….., που ελήφθησαν κατόπιν νομίμου κλητεύσεως της αντιδίκου της (βλ. την υπ' αρ. ……… έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ………, τα εκατέρωθεν παρά των διαδίκων συναποδεχθέντα και την όλη συζήτηση της υποθέσεως, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα: Μεταξύ των διαδίκων εταιριών, εκ των οποίων η αιτούσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης έχει ως αντικείμενο εργασιών την εμπορία αγροτικών προϊόντων και κυρίως την εξαγωγή ρυζιού και η καθ' ης ανώνυμος εταιρία δραστηριοποιείται στον τομέα της ξήρανσης, επεξεργασίας και αποθήκευσης ρυζιού, καταρτίστηκε σύμβαση έργου δυνάμει του από 24-7-2015 ιδιωτικού συμφωνητικού με την οποία η αιτούσα ανέθεσε στην καθής την ξήρανση ποσοτήτων αναποφλοίωτου ρυζιού που θα της παρέδιδε κατά το διάστημα από 15-9-2015 έως 15-9-2016, καθώς και την επεξεργασία (αποφλοίωση και λεύκανση) στον ορυζόμυλό της ποσότητας ρυζιού που η ίδια επίσης θα της παρέδιδε κατά το ίδιο διάστημα, υπό τους ειδικότερους όρους και με την αμοιβή για κάθε επί μέρους εργασία που διαλαμβάνονταν στο παραπάνω συμφωνητικό. Καθόσον αφορά ειδικότερα την εργασία της ξήρανσης, συμφωνήθηκε αμοιβή της καθής 14 ευρώ/ΜΤ εισερχόμενου υγρού προϊόντος και ως ελάχιστη αμοιβή της η αξία που αναλογούσε σε ποσότητα ξήρανσης 9.000 μητρικών τόνων, ήτοι 126.000 ευρώ (9.000 Χ 14), καθώς και αμοιβή της για την μεταφορά του προϊόντος στις εγκαταστάσεις της αιτούσας μετά την εκτέλεση της εργασίας, ύψους 5 ευρώ/ΜΤ εξερχόμενου ξηρού προϊόντος. Επίσης συμφωνήθηκε ότι η ποσότητα του ρυζιού που θα αποδιδόταν στην αιτούσα μετά την εκτέλεση της εργασίας αυτής, θα ήταν μειωμένη κατά την διαφορά της υγρασίας που θα είχε κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή του προϊόντος από τις εγκαταστάσεις της καθ ης μετά την εκτέλεση της εργασίας, πολλαπλασιαζόμενη με 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας, με μέγιστη υγρασία εξαγωγής από το ξηραντήριο της καθ ης ποσοστού 14%+-0,5% (βλ. ιδιωτικό συμφωνητικό). Σε εκτέλεση της συμβάσεως αυτής η αιτούσα παρέδωσε διαδοχικά στην καθ' ης προς ξήρανση, κατά το συμφωνηθέν διάστημα, συνολική ποσότητα, κατά τις δικές της μετρήσεις, 9.548,134» και κατά τις μετρήσεις της καθ' ης, 9.534,15 μερικών τόνων αναποφλοίωτου ρυζιού, τύπου μεσόσπερμο, η δε καθ' ης της απέδιδε σταδιακά και κατά το ίδιο διάστημα το τελικό μετά την αποξήρανση, προϊόν. Σημειώνεται ότι η παραπάνω διαφορά στο βάρος της παραδοθείσας ποσότητας οφείλεται στην χρήση διαφορετικών ζυγών που δικαιολογεί ως δέχεται η αιτούσα, αποκλίσεις περί του 1%. Συγκεκριμένα, n διαδικασία που ακολουθούνταν ήταν η εξής: η αιτούσα ζύγιζε το ρύζι στις εγκαταστάσεις της προ της μεταφοράς και παράδοσης του στην καθης, η οποία επίσης το ζύγιζε κατά την παραλαβή του και μετρούσε και την υγρασία του, μετά δε την ξήρανση του και προ της εξαγωγής του από τις εγκαταστάσεις της για επιστροφή του στην αιτούσα μετρούσε και κατέγραψε εκ νέου την υγρασία του. Όλες οι ανωτέρω μετρήσεις γίνονταν με τα όργανα της καθ' ης και πάντοτε υπό την παρουσία εκπροσώπου της αιτούσας που επέβλεπε την διαδικασία, χωρίς ωστόσο να παρεμβαίνει και να ενεργεί μετρήσεις ο ίδιος. Η μέση υγρασία της παραδοθείσας συνολικής ποσότητας ρυζιού εξάλλου ανερχόταν σε 18,85% ως ισχυρίζεται η καθ' ης, που διενήργησε τις σχετικές μετρήσεις, και δεν αρνείται η αιτούσα η οποία ουδόλως αναφέρεται στο μέγεθος αυτό. Συνεπώς, η κατά τους όρους της συμβάσεως παραδοτέα στην αιτούσα ποσότητα ρυζιού μετά την ξήρανση της άνω παραδοθείσας ποσότητας και υπό την προϋπόθεση ότι είχε την συμφωνηθείσα υγρασία ποσοστού 14%, το οποίο αμφότερες οι διάδικες πλευρές αποδέχονται για την προσήκουσα εκτέλεση της σύμβασης, αφού λαμβάνουν τούτο ως βάση των υπολογισμών τους χωρίς να προσθέτουν το 0,5% της δυνατής, κατά την σύμβαση, προς τα άνω απόκλισης, ήταν 8.913,48 μετρικοί τόνοι (18,65% αρχική υγρασία - 14% τελική υγρασία - 4,65 Χ 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας = 6,51% Χ 9,534,15 μ.τ. παραδοθείσα ποσότητα προς ξήρανση κατά τις μετρήσεις της καθής, που αποδέχεται η αιτούσα εφόσον δέχεται την κατά τα άνω απόκλιση μεταξύ των δύο ζυγών = 620,67 ΜΤ απομείωση βάρους, 9,534,15 - 620,67 = 8,913,48 μ.τ.)· Η καθ' ης ωστόσο παρέδωσε στην αιτούσα 8.552,86 μτ αποξηραμένου ρυζιού, ως αμφότερες οι διάδικες πλευρές αποδέχονται, και συνεπώς εξακολουθεί να παρακρατά 360,62 μετρικούς τόνους αποξηραμένου ρυζιού, ποσότητα που αρνείται να της αποδώσει, παρά την, εκατέρωθεν συνομολογούμενη, εξόφληση από την αιτούσα της συμφωνηθείσας αμοιβής της για την εν λόγω εργασία, ως λόγο δε της αρνήσεως της αυτής επικαλείται την μη εκπλήρωση από μέρους της αιτούσας της υποχρέωσης της εκ του ετέρου μέρους της ενδίκου συμβάσεως έργου που αφορά την παράδοση ρυζιού για επεξεργασία (αποφλοίωση και λεύκανση), εργασία στην οποία κυρίως η ίδια απέβλεπε ενόψει της υψηλότερης συμφωνηθείσας γι αυτήν αμοιβής της (20 ευρώ/ΜΤ).

ΜΠρ (Ασφ.Μ.) Αθ 8512/2016 : Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινή προστασία - Προστασία ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας φαρμακευτικού προϊόντος - Προσβολή δικαιώματος κατόχου διπλώματος ευρεσιτεχνίας - Εφεύρεση δραστικής φαρμακευτικής ουσίας - Δικαίωμα αποκλειστικής διάθεσης - Κυκλοφορία γενόσημων φαρμακευτικών προϊόντων

Πιθανολογήθηκε ότι τα γενόσημα φαρμακευτικά προϊόντα της καθής είναι ίδια με αυτά της πρώτης αιτούσας που προστατεύεται από το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας, που εξακολουθεί να ισχύει. Όμως τα γενόσημα προϊόντα δύνανται να κυκλοφορούν στην Ελλάδα υπό την προϋπόθεση ότι δεν προσβάλλουν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της πρώτης αιτούσας, αφού με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας απονέμονται δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας από το κράτος στον κάτοχο του, τα οποία δικαιώματα υπερισχύουν των δικαιωμάτων που χορηγούνται από σχετική άδεια κυκλοφορίας γενοσήμων. Δυνάμει δε της με αριθμ. πρωτ. Γ5 95827/2015 απόφασης του Υπουργού Υγείας καθορίστηκε δελτίο τιμών για τα εν λόγω γενόσημα φαρμακευτικά προϊόντα της καθής και συνεπώς η καθής δύναται πλέον να τα κυκλοφορήσει άμεσα στην ελληνική αγορά. Όμως η είσοδος στην ελληνική αγορά στο παρόν στάδιο, που εξακολουθεί να ισχύει η παρεχόμενη προστασία από το εν λόγω Ε.Δ.Ε. στην πρώτη αιτούσα, των ως άνω γενόσημων προϊόντων της καθής πιθανολογήθηκε ότι θα προκαλέσει βλάβη και στη φήμη των αιτουσών, αφού θα δημιουργηθεί η εντύπωση στην αγορά ότι δεν πρόκειται για εφεύρεση που είναι άξια προστασίας με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ενώ πιθανολογήθηκε με βάση και τα διδάγματα της κοινής πείρας ότι η κυκλοφορία των γενόσημων αυτών προϊόντων της καθής θα προκαλέσει και οικονομική ζημία στις αιτούσες, αφού οι καταναλωτές θα στρέφονται στην αγορά αυτών των γενόσημων προϊόντων, που παρέχονται σε χαμηλότερη τιμή, η δε καθής θα επωφεληθεί αθέμιτα από την εισαγωγή στην αγορά αυτών των γενόσημωνπροϊόντων, στο παρόν στάδιο και πριν τη λήξη της προστασίας που παρέχεται από το εν λόγω Ε.Δ.Ε. ενόψει και του ότι η διαδικασία θέσης στην αγορά των γενόσημων αυτών προϊόντων της θα είναι ολιγοδάπανη, εκμεταλλευόμενη τη φήμη του προϊόντος της πρώτης αιτούσας, που για να υλοποιήσει την ένδικη εφεύρεση προφανώς διέθεσε μεγάλο χρόνο και υποβλήθηκε σε μεγάλες δαπάνες και διαθέτει τα ανωτέρω πρωτότυπα φαρμακευτικά προϊόντα της στην ελληνική αγορά μέσω της δεύτερης άκουσας. Κάθε δε προσπάθεια της καθής για κυκλοφορία των ανωτέρω προϊόντων ενόσω ισχύει η προστασία που παρέχει στην πρώτη αιτούσα το εν λόγω ΕΔΕ συνιστά προσβολή του, μη έχοντας τη συναίνεσή της για την εκμετάλλευση αυτών στην ελληνική αγορά.

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

 Αριθμός Απόφασης 8512/2016

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

 Αποτελούμενο από τη Δικαστή, Γεωργία Γκίκα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίστηκε κατόπιν κληρώσεως σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3327/2005.

 Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 6-6-2016 χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

 Των αιτουσών: 1) Ελβετικής εταιρίας με την επωνυμία "............................", που εδρεύει στην Βασιλεία της Ελβετίας (………) όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της ΚΚ και ΕΜ. 2) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ".........................ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην .........................................), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της ΚΚ και ΔΚ.

 Της καθής η αίτηση : Εαιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία ".................ΕΠΕ Ε Φ" και το διακριτικό τίτλο "........................ L.T.D.", που εδρεύει στην Αργυρούπολη Αττικής (Λ …), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της, ΑΜ και ΘΛ.

Οι αιτούσες, ζητούν να γίνει δεκτή η από 18-11-2015 με αριθμούς εκθέσεως καταθέσεως 105666/12958/2015 αίτηση τους, που προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο της 8-1-2016, μετά από αναβολή για τη δικάσιμο της 5-2-2016, μετά από αναβολή για τη δικάσιμο της 1-4-2016 και μετά από αναβολή για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης.

Κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1, 3, 4 και 5 του Ν. 1733/1987 «περί μεταφοράς τεχνολογίας, εφευρέσεων, τεχνολογικής καινοτομίας και σύστασης επιτροπής ατομικής ενέργειας» προκύπτει ότι θετικές ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση έγκυρου διπλώματος ευρεσιτεχνίας είναι το νέο της εφεύρεσης, π εφευρετική δραστηριότητα ως περιεχόμενο αυτής και η επιδεκτικότητα της εφεύρεσης προς βιομηχανική εφαρμογή. Νέα κρίνεται μία εφεύρεση αν δεν ανήκει στη στάθμη της τεχνικής και ως τέτοια νοείται καθετί που είναι γνωστό οπουδήποτε στον κόσμο (αρχή της οικουμενικότητας) από γραπτή ή προφορική περιγραφή ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για τη χορήγηση ΔΕ. Το στοιχείο του νέου θεωρείται ότι υπάρχει, όταν πρόκειται μεν για παραγωγή προϊόντος, αν το προϊόν αυτό διαφέρει από τα ομοειδή του προϊόντα με ουσιώδη νέα χαρακτηριστικά, όταν πρόκειται δε για παραγωγή αποτελέσματος, αν εμφανίζει αξιόλογη πρωτοτυπία ή αξιόλογη βελτίωση αποτελέσματος, το οποίο είναι, ήδη, γνωστό και δεν εμφανίζεται σαν απλή προσαρμογή στοιχείων ή μεθόδων, που είναι, ήδη, γνωστά, χωρίς αξιόλογο αποτέλεσμα ή βελτίωση σαν απλή νέα χρήση ενός μέσου, που είναι γνωστό σε αντικείμενα άλλα από εκείνα στα οποία είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως, κατά τον ίδιο, όμως, τρόπο κατά τον οποίο γινόταν πάντοτε η χρησιμοποίηση του για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Μία εφεύρεση θεωρείται ότι εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα αν, κατά την κρίση του ειδικού δεν προκύπτει με προφανή τρόπο από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής. Μία εφεύρεση τέλος, θεωρείται επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής αν το αντικείμενο της μπορεί να παραχθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε οποιονδήποτε τομέα παραγωγικής δραστηριότητας (ΑΠ 545/1996 ΕλλΔνή 1998 1315 ΠΠρθεσ16208/2004 ΕΕμπΔ 2005,116) Η εφεύρεσή διακρίνεται σε εφεύρεση προϊόντος και σε εφεύρεση μεθόδου ή βιομηχανικής εφαρμογής ή μικτή (άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 1733/1987). Στην εφεύρεση προϊόντος, η επίλυση του τεχνικού προβλήματος πραγματώνεται με τη δημιουργία ενός νέου προϊόντος ή με τη βελτίωση, κατά τρόπο άγνωστο ενός, ήδη, γνωστού προϊόντος, ενώ στην εφεύρεση μεθόδου ή επίλυση του προβλήματος πραγματώνεται με την επινόηση μίας νέας μεθόδου ή με τη βελτίωση ήδη γνωστής μεθόδου Εναπόκειται στον καταθέτη της αίτησης για τη χορήγηση ΔΕ να αποφασίσει σε ποία κατηγορία θα ζητήσει να προστατευθεί η εφεύρεση του, μέσω της περιγραφής της και των σχετικών αξιώσεων που θα έχει, δηλαδή, την έκταση και το περιεχόμενο της αιτούμενης προστασίας (άρθρο 7 παρ. 1 του Ν. 1733/1987). Πάντως, το ίδιο το προϊόν προστατεύεται ανεξάρτητα από τον τρόπο παραγωγής ή χρησιμοποίησης του και η προστασία που παρέχεται με ΔΕ προϊόντος είναι, σημαντικά ευρύτερη από αυτήν της μεθόδου παρασκευής (Βλ Α. Τσιρώνη, «Ευρεσιτεχνίες φαρμάκων», ΕΕμπΔ 1990 363 και 368, υποσημ. 26). Το δικαίωμα στην ευρεσιτεχνία δημιουργείται με την απονομή του ΔΕ, η σχετική δε πράξη αποτελεί διοικητική πράξη που εκδίδεται από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (στο εξής OBI). Το ΔΕ παρέχει το αποκλειστικό δικαίωμα στον κάτοχο αυτού καθώς και σε όποιον έχει από αυτόν το δικαίωμα, να επιδίδεται εξ επαγγέλματος στην παραγωγή του αντικειμένου της εφεύρεσης, στην έκθεση αυτού προς εμπορία ή πώληση ή στην χρησιμοποίηση του. Κατά τη θεμελιώδη αρχή του δικαίου της ευρεσιτεχνίας που εξαγγέλλεται από το άρθρο 1 του Ν. 1733/1987, διπλώματα ευρεσιτεχνίας παραχωρούνται μόνο σε εφευρέσεις που πληρούν τις ουσιαστικές προϋποθέσει προστασίας, που προβλέπει ο νόμος. Η ύπαρξη όμως των στοιχείων της εφεύρεσης και η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων προστασίας αυτής με ΔΕ, ελέγχονται σε περιορισμένη έκταση, πριν από την παραχώρηση του ΔΕ. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα άρθρα 7 και 8 του παραπάνω νόμου, ελέγχονται μόνο οι τυπικές προϋποθέσεις της αίτησης και οι αρνητικές ουσιαστικές προϋποθέσεις χορήγησης του ΔΕ, δηλαδή, η αντίθεση στα χρηστά ήθη τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια, με συνέπεια τη δυνατότητα χορήγησης του σχετικού διπλώματος, χωρίς να συντρέχουν οι κατά το νόμο όροι έκδοσης αυτού και η δημιουργία περαιτέρω νόμιμου μαχητού τεκμηρίου συνδρομής των στοιχείων της Εφεύρεσης του ΔΕ, ως διοικητικής πράξης, συστατικής ενός ιδιωτικού δικαιώματος. Το ελληνικό δίκαιο δεν ακολουθεί το λεγόμενο εξεταστικό σύστημα, δηλαδή, του προελέγχου των ουσιαστικών προϋποθέσεων. Ο ΟΒΙ περιορίζεται στον έλεγχο των τυπικών προϋποθέσεων και σε έναν περιορισμένο κατ' ουσία έλεγχο. Ο ουσιαστικός έλεγχος είναι αναγκαία κατασταλτικός και πραγματοποιείται διαμέσου της αγωγής ακυρότητας (άρθρο 15 του Ν. 1733/1987).

Το πλεονέκτημα του συστήματος που ακολουθεί το ελληνικό δίκαιο είναι η εξοικονόμηση χρόνου στη χορήγηση του διπλώματος, ενώ το μειονέκτημα ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση για το άτι υπάρχει έγκυρο ΔΕ.
Έτσι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 15 του Ν. 1733/1987 το ΔΕ μπορεί με δικαστική απόφαση του αρμόδιου πολιτικού δικαστηρίου να κηρυχθεί άκυρο και μάλιστα αναδρομικά (κατασταλτικός έλεγχος), ενώ δεν αποκλείεται και η κατʼ ένσταση προβολή της ακυρότητας ακόμη και στα ασφαλιστικά μέτρα (βλ. και ΑΠ 1344/2012, ΠΠρΑΘ 10914/1996 ΕΕμπΔ 1999,146). 

Για την άσκηση της αγωγής κατά του κατόχου του ΔΕ νομιμοποιούνται ο εφευρέτης, ο εκδοχέας ή ο δικαιούχος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση καθένας που έχει έννομο συμφέρον (άρθρο 15 παρ. 1 και 2). Ως λόγοι ακυρότητας ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας μπορούν να προταθούν είτε ότι η εφεύρεση που περικλείει δεν είναι νέα, είτε ότι δεν εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα είτε όχι δεν είναι επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής {θετικές ουσιαστικές προϋποθέσεις), είτε διότι τούτο έχει χορηγηθεί για εφεύρεση, για την οποία απαγορεύεται η χορήγηση τέτοιου είδους διπλώματος (αρνητική ουσιαστική προϋπόθεση). Περαιτέρω, με τη Σύμβαση του Μονάχου του 1973, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 1607/1986 και αποτελεί εσωτερικό δίκαιο, που υπερισχύει κάθε άλλης αντίθετης εθνικής διάταξης {άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), ιδρύθηκε Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας με νομική προσωπικότητα (άρθρα 4 και 5) και έδρα το Μόναχο (άρθρο 6). Όργανα του Οργανισμού είναι α) το ευρωπαϊκό γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και β) το διοικητικό συμβούλιο (άρθρο 4 παρ. 3). Το ευρωπαϊκό ΔΕ έχει εικοσαετή διάρκεια, που υπολογίζεται από την ημέρα κατάθεσης της αίτησης (άρθρο 63 παρ. 1) και παρέχει στον δικαιούχο τα ίδια δικαιώματα που θα του παρείχε ένα εθνικό ΔΕ, σαν να είχε χορηγηθεί σε κάθε κράτος εθνικό ΔΕ (άρθρα 64 παρ. 1 και 2 παρ. 2). Δεν πρόκειται, δηλαδή για ενιαίο ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας αλλά για δέσμη εθνικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που δημιουργούνται με μία (μοναδική) δήλωση ευρεσιτεχνίας. Η χορήγηση εθνικών ΔΕ δεν θίγεται (αρχή της συνύπαρξης). Η εδαφική ισχύς του ευρωπαϊκού διπλώματος περιορίζεται στις χώρες για τις οποίες ζητείται από τον καταθέτη να χορηγηθεί το δίπλωμα (άρθρο 3). Η προστασία του κρίνεται με βάση τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας της χώρας μέλους όπου έγινε; η προσβολή (άρθρο 64 παρ. 3), η έκταση, όμως, προστασίας καθορίζεται με βάση τις αξιώσεις, για την ερμηνεία των οποίων χρήσιμα είναι η περιγραφή και τα σχέδια που συνοδεύουν την αίτηση (άρθρα 69 παρ. 1). Ωστόσο, εισάγονται με βάση τη σύμβαση ομοιόμορφοι κανόνες δικαίου που αφορούν τις ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για την παραχώρηση του ΕΔΕ, καθώς και τους λόγους σύμφωνα με τους οποίους μπορεί να ακυρωθεί, κατά την εθνική, όμως, νομοθεσία, μετά από σχετικές ενέργειες προσώπων που έχουν έννομο συμφέρον, εάν το αντικείμενο του ευρωπαϊκού διπλώματος δεν είναι επιδεκτικό διπλώματος, εάν το δίπλωμα δεν περιγράφει την εφεύρεση κατά τρόπο ικανοποιητικά σαφή και πλήρη, εάν το αντικείμενο του ευρωπαϊκού διπλώματος εκτείνεται πέρα από το περιεχόμενο της αίτησης, εάν η προστασία που παρέχεται με το ΕΔΕ επεκτάθηκε, εάν ο δικαιούχος του διπλώματος δεν είχε το δικαίωμα να το αποκτήσει σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 60 (άρθρο 138 της Σύμβασης του Μονάχου σε συνδυασμό με τα άρθρα 15 και 23 παρ. του Ν. 1733/1987). Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα άρθρα 52 και 53 της Σύμβασης του Μονάχου, η εφεύρεση μπορεί να αναφέρεται σε προϊόν, μέθοδο ή βιομηχανική εφαρμογή. Αντίστοιχα και οι αξιώσεις του διπλώματος ευρεσιτεχνίας μπορεί να είναι είτε αξιώσεις προϊόντος, είτε αξιώσεις μεθόδου, είτε αξιώσεις χρήσεως. 371). Περαιτέρω, ο καταθέτης έχει, στα συμβαλλόμενα κράτη που κατονομάζει, προσωρινά, την προστασία του άρθρου 64 (άρθρα 69 παρ. 1), η οποία ταυτίζεται με την προστασία που παρέχει το εθνικό ΔΕ. Η αίτηση εξετάζεται από το τμήμα καταθέσεων (προκαταρκτικός και τυπικός έλεγχος) σχετικά με το νομότυπο της κατάθεσης, την καταβολή των τελών κατάθεσης και έρευνας και παίρνει ημερομηνία κατάθεσης (άρθρο 90). Στη συνέχεια το τμήμα έρευνας συντάσσει την έκθεση ευρωπαϊκής έρευνας, έτσι όπως καθορίζεται από τον εκτελεστικό κανονισμό, με βάση τις αξιώσεις και, αφού λάβει υπόψη του την περιγραφή και τα ενδεχόμενα σχέδια, η σχετική έκθεση διαβιβάζεται στον δηλούντα, δίνοντας του, έτσι, την ευκαιρία είτε να αποσύρει τη δήλωση είτε να επιφέρει κάποια αλλαγή στις αξιώσεις είτε να προσαρμόσει κατά άλλο τρόπο την περιγραφή στην κατάσταση της τεχνικής που ερευνήθηκε (άρθρο 92). Οι αιτήσεις για ΕΔΕ δημοσιεύονται 18 μήνες μετά τη δήλωση είτε, εάν ζητείται προτεραιότητα, 18 μήνες μετά από την προθεσμία αυτής. Με τη δημοσίευση της αίτησης παρέχεται στον δηλούντα μία προσωρινή προστασία εναντίον κάθε παράνομης χρησιμοποίησης που ισούται με την προστασία που παρέχεται από το εθνικό ΔΕ, που χορηγείται στο έδαφος κάθε συμβαλλόμενου κράτους, οι παραβιάσεις δε του ΕΔΕ κρίνονται με βάση τις εθνικές διατάξεις (άρθρα 64, 67 και 93). 

ΜΠρ (Ασφ.Μ.) Πειρ 501/2016 : "Στην περίπτωση εκδίκασης αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, όταν συντρέχει εκ των πραγμάτων επικείμενος κίνδυνος, δικαιολογείται η αυτοπρόσωπη παράσταση του αιτούντος"

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Αριθμός 501/2016

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αλεξάνδρα Κ. Μητσοπούλου Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3327/2005 και χωρίς τη σύμπραξη γραμματέως.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2016, για να δικάσει την αίτηση:

Ι. Της αιτούσας: ......, κατοίκου ......., η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο αυτοπροσώπως

ΙΙ. Του καθʼ ου η αίτηση: ..... κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του ..........     

Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή: α) Η από 18-4-2016 αίτησή της που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ......., εγγράφηκε στο έκθεμα και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της ...... οπότε και συζητήθηκε (με αριθμό εκθέματος ...), β) η από 25-4-2016 αίτησή της που ... 

Τέλος ζητεί τη διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιώς διότι συντρέχει περίπτωση τέλεσης εκ μέρους του καθʼ ου σωρείας αξιόποινων πράξεων που διώκονται αυτεπαγγέλτως. 

Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα η κρινομένη αίτηση παραδεκτώς και αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ως εκ του ότι από το δικαστήριο αυτό εκδόθηκε η υπό ανάκληση απόφαση (683, 735 ΚΠολΔ). 

Είναι νόμιμη ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1510, 1511, 1518, 735 ΑΚ 106, 696, 947, 176 ΚΠολΔ. 

Καθ΄ ό όμως μέρος με την ένδικη αίτηση επιζητείται η ανάκληση της ανωτέρω υπʼ αριθμόν 928/2015 αποφάσεως του παρόντος δικαστηρίου για το λόγο ότι  παραβιάσθηκε το δεδικασμένο που αναδύεται από την υπʼ αριθμόν 1013/2010 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών άλλως από την υπʼ αριθμόν 125/2011 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, τούτη παρίσταται μη νόμιμη  και ως εκ τούτου απορριπτέα ενόψει της διάταξης του άρθρου 1536 ΑΚ, σύμφωνα με τα  αναφερόμενα στην υπʼ αριθμό 2 νομική σκέψη, που εισάγει τη δυνατότητα απόκλισης από την κατʼ αρχήν δεσμευτική ενέργεια του δεδικασμένου που απορρέει από τις δικαστικές αποφάσεις κατ΄άρθρο 321 ΚΠολΔ, εφόσον συντρέχουν νέες συνθήκες οι οποίες πρέπει να είναι μεταγενέστερες  της τελεσιδικίας της απόφασης που έκρινε επί των σχέσεων γονέων – τέκνου και δικαιολογούν διαφορετική κρίση, με γνώμονα πάντα το συμφέρον του ανηλίκου, ενώ σε επείγουσες περιπτώσεις, δεν αποκλείεται ακόμη και η λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 735 ΚΠολΔ. 

Έτσι λοιπόν καθʼ ό μέρος η αιτούσα διατείνεται ότι παραβιάσθηκε το απορρέον από τις ανωτέρω αποφάσεις δεδικασμένο με την έκδοση της υπʼ αριθμόν 928/2015 απόφασης που της αφαίρεσε την ήδη δικαστικώς κατά το παρελθόν  απονεμηθείσα επιμέλεια η αίτηση αξιολογείται ως μη νόμιμη. 

Πρέπει, επομένως κατά τα λοιπά και υπό τις διακρίσεις που προεκτέθηκαν να ερευνηθεί περαιτέρω κατʼ ουσία.

Ο καθʼ ου αρνείται την αίτηση περαιτέρω διατείνεται ότι η αιτούσα θα πρέπει να θεωρηθεί δικονομικώς απούσαστην δίκη αυτή ως εκ του ότι παραστάθηκε αυτοπροσώπως, χωρίς τη σύμπραξη πληρεξουσίου δικηγόρου ενώ τοιαύτη παράσταση δεν επιτρέπεται πλέον υπό την ισχύ της νέας διατάξεως του άρθρου 94 ΚΠολΔ που απάλειψε την περίπτωση β της παρ. 2. 

Επί του ισχυρισμού αυτού λεκτέα τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 94, ως ίσχυε μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 7 παρ. 1 του ν. 3994/2011 ΚΑΙ με το άρθρο 6 παρ. 7 του Ν.4055/2012: 

«1. Στα πολιτικά δικαστήρια και για την κατάρτιση της έγγραφης συμφωνίας του συναινετικού διαζυγίου οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. 

2. Επιτρέπεται η δικαστική παράσταση διαδίκου χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο: α) στο Ειρηνοδικείο, εφόσον το αντικείμενο της διαφοράς δεν υπερβαίνει το ποσό των δώδεκα χιλιάδων (12.000) ευρώ,  β) στα Ασφαλιστικά μέτρα, γ) για να αποτραπεί επικείμενο κίνδυνος.» 

3. Στις περιπτώσεις της παρ. 2 ο δικαστής έχει δικαίωμα, εκτιμώντας τις ιδιαίτερες περιπτώσεις, να υποχρεώσει το διάδικο να προσλάβει δικηγόρο». 

Ακολούθως με το άρθρο 1 άρθρο πρώτο του Ν. 4335/2015 απαλείφθηκε η η περ. β της παρ.2 (ήτοι η δυνατότητα παράστασης του διαδίκου χωρίς τη σύμπραξη δικηγόρου στις υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων η δε περ. γ της παρ.2 αναριθμήθηκε σε β περίπτωση της παρ.2 εις τρόπον ώστε η υπό τη νέα μορφή του το άρθρο 94 παρ.2 έχει ως εξής: 2. Επιτρέπεται η δικαστική παράσταση διαδίκου χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο: α) στο Ειρηνοδικείο, εφόσον το αντικείμενο της διαφοράς δεν υπερβαίνει το ποσό των δώδεκα χιλιάδων (12.000) ευρώ, β) για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος». Και είναι μεν αλήθεια ότι εκ πρώτης αναγνώσεως παρέχεται η εντύπωση ότι ο νομοθέτης θέλησε οι διάδικοι να παρίστανται πλέον με δικηγόρο στις υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων, τούτο όμως δεν είναι δογματικά ακριβές. Ειδικότερα σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του ανωτέρω νόμου η νέα ρύθμιση δικαιολογείται από το ότι οι αυξημένες απαιτήσεις που θέτει η δίκη είναι και ένας από τους λόγους για την καθιέρωση του θεσμού της υποχρεωτικής συμπράξεως δικηγόρου (ΒΛ ΣΕΛ. 4 αιτιολογικής εκθέσεως).
Περαιτέρω στη σελίδα 10 της ως άνω αιτιολογικής εκθέσεως στην κατʼ άρθρο επεξήγηση αναφέρεται ότι πλέον η άνευ δικηγόρου παράσταση επιτρέπεται μόνο  στις μικροδιαφορές ενώ παρέμεινε η ασφαλιστική δικλείδα της παρ.3 ήτοι η αποτροπή επικείμενου  κινδύνου.
Συνακόλουθα ο νομοθέτης θέλησε σε περίπτωση αυτοπρόσωπης εμφάνισης διαδίκου να μην απαγγέλλεται άνευ άλλου τινός η δικονομική απουσία του αλλά να εξετάζεται ως ασφαλιστική δικλείδα, όπως την ονόμασε, η αποτροπή επικείμενου κινδύνου.

Η ίδια ακριβώς φράση (αποτροπή επικείμενου κινδύνου) στο μόνο βιβλίου του ΚΠολΔ που επαναλαμβάνεται αυτουσίως είναι στο 5ο βιβλίο του υπό τον τίτλο «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ». Ειδικότερα στο άρθρο 682 ΚΠολΔ προβλέπεται η δυνατότητα για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος να διαταχθεί ασφαλιστικό μέτρο για την εξασφάλιση ή τη διατήρηση δικαιώματος ή τη ρύθμιση μιας κατάστασης. Πως όμως είναι δυνατόν ενώ επιλαμβάνεται το δικαστήριο για να δικάσει εσπευσμένως αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που σκοπεί στο να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος, παράλληλα να μην επιτρέψει την αυτοπρόσωπη παράσταση του διαδίκου διότι κρίνει ότι δεν συντρέχει επικείμενος κίνδυνος. Η έρευνα αυτή ενέχει μια εγγενή αντιφατικότητα, διότι επιλαμβανόμενος ο Δικαστής επί μίας και μοναδικής αιτήσεως θα πρέπει να κρίνει την αόριστη νομική έννοια του «επικείμενου κινδύνου» του άρθρου 94 ΚΠολΔ κατά τρόπο διαφορετικό από αυτήν του άρθρου 683 ΚΠολΔ. Τούτο όμως δεν ευσταθεί, διότι σκοπός του νομοθέτη που καθιέρωσε την υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου ήταν η προστασία του διαδίκου από τις αυξημένες απαιτήσεις που θέτει η δίκη, όπως αναφέρεται στην προρηθείσα σελ. 4 της αιτιολογικής εκθέσεως του νόμου και όχι ο αρχήθεν αποκλεισμό του και μάλιστα επί υποθέσεων που χρήζουν αμεσότητας, ευελιξίας και ταχείας ρύθμισης, όπως αυτές των ασφαλιστικών μέτρων. Ενισχυτικό της κρίσης του Δικαστηρίου είναι και το γεγονός ότι στο κεφάλαιο IV της άνω εισηγητικής εκθέσεως και υπό τον τίτλο «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ» (σελ. 7 αυτής) όπου επιχειρείται μία γενική θεώρηση του νέου νόμου για τις αλλαγές που επέφερε στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων,  ουδόλως αναφέρεται ως νέα καινοτόμος ρύθμιση η υποχρεωτική παράσταση του διαδίκου με δικηγόρο.                      

Συνακόλουθα υπό το φως των ανωτέρω σκέψεων στην προκειμένη περίπτωση που εκδικάζεται αίτηση ασφαλιστικών μέτρων συντρέχει εκ των πραγμάτων επικείμενος κίνδυνος που δικαιολογεί την αυτοπρόσωπη παράσταση της αιτούσας κάθε δε αντίθετος ισχυρισμός των καθʼ ων τυγχάνει αβάσιμος. […]

        

Δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του ΔΣΛ – Σφράγιση των γραφείων εταιρίας ARMY SOLUTIONS

Δεκτή έγινε από το Ειρηνοδικείο Λάρισας η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του ΔΣΛ κατά φυσικού και νομικού προσώπου που ασκούσαν παραδικηγορική δραστηριότητα. 

Ακολουθεί σε εικόνες το διατακτικό και σε pdf το πλήρες κείμενο της εν λόγω (υπ' αριθμ. 184/2016) απόφασης του Ειρηνοδικείου Λάρισας.

Δείτε την απόφαση: εδώ

ΜονΠρωτΠατρών (ασφ. μέτρα) 552/2016 "Ασφαλιστικά μέτρα - Συντηρητική κατάσχεση - Αμοιβή δικηγόρου - Επικείμενος κίνδυνος μη ικανοποίησης απαίτησης"

Αποδείχθηκε ότι η καθ' ής παρά τις συνεχείς οχλήσεις του αιτούντα δικηγόρου αρνείται να του καταβάλει την οφειλόμενη νόμιμη αμοιβή του για παράσταση και εκπροσώπηση της καθ' ής στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών σε δύο αγωγές διανομής ακινήτων. Η καθ' ής είναι μειωμένης περιουσιακής κατάστασης, καθώς στην Αυστραλία, όπου διαμένει μόνιμα, δεν έχει στην κυριότητα της οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, ενώ στην Ελλάδα τα μοναδικά περιουσιακά στοιχεία που έχει στην κυριότητα της είναι το 1/8 εξ αδιαιρέτου των ακινήτων που αναφέρονται στις τελεσίδικες αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου επί των άνω αγωγών διανομής. Επειδή πρόκειται να ενεργηθεί πλειστηριασμός των άνω ακινήτων και από την κακόπιστή συμπεριφορά της καθ' ής πιθανολογείται ότι δεν πρόκειται να καταβάλει στον αιτούντα την αμοιβή του, με αποτέλεσμα να είναι πλέον αδύνατη η είσπραξη της αμοιβής του μετά την έκδοση απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου επί της αγωγής που έχει ήδη ασκήσει ο αιτών, αφού πλέον δεν θα έχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, πρέπει η αίτηση να γίνει δεκτή και να διαταχθεί το αιτούμενο ασφαλιστικό μέτρο προς εξασφάλιση της απαίτησης του αιτούντα.

Αριθμός απόφασης: 552/2016

Αριθμός κατάθεσης αίτησης: 498/14-7-2016

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

(ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ευγενία Τσέττα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του, την 22 Αυγούστου 2016, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: ……… του ……, δικηγόρου, κατοίκου Πατρών, οδός ……… αρ. …, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: ……… του …… και της ……, κατοίκου Σίδνευ Αυστραλίας (… ……… SIDNEY N.S.W.), η οποία δεν παραστάθηκε.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης ο αιτών ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να γίνουν δεκτοί.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την από 20-7-2016 βεβαίωση της Γραμματέως του Τμήματος Ασφαλιστικών Μέτρων, αποδεικνύεται ότι η καθ' ής κλήθηκε και ενημερώθηκε για τη δικάσιμο της υπό κρίση αίτησης, η οποία αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, ωστόσο η ως άνω καθ' ής η αίτηση όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από την Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, δημοσίως στο ακροατήριο του από τη σειρά του οικείου εκθέματος, δεν παραστάθηκε και δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση. Επομένως, πρέπει να δικαστεί ερήμην (άρθρο 271 παρ. 1, 2 ΚΠολΔ), αλλά η διαδικασία θα προχωρήσει όπως αν ήταν και η καθ' ής η αίτηση παρούσα, αφού πρόκειται περί υποθέσεως ασφαλιστικών μέτρων και δεν ισχύει το εκ της ερημοδικίας τεκμήριο περί ομολογίας της αιτήσεως (επιχείρημα από το άρθρο 699 ΚΠολΔ - βλ. και Παρμ. Τζίφρα "Ασφαλιστικά Μέτρα", έκδοση Γ', σελ. 43).

Με την κρινόμενη αίτηση, ο αιτών ισχυρίζεται, κατά προσήκουσα εκτίμηση, ότι κατά της καθ' ής έχει την αναφερόμενη λεπτομερώς κατά τα πραγματικά περιστατικά χρηματική απαίτηση, η οποία κινδυνεύει να μην ικανοποιηθεί για τους λόγους που αναφέρει σ' αυτήν. Κατόπιν τούτων, ο αιτών επικαλούμενος επικείμενο κίνδυνο, ζητεί να διαταχθεί, ως ασφαλιστικό μέτρο, η συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της καθ' ής μέχρι του ποσού των 3.500,00 ευρώ, προκειμένου να εξασφαλισθεί η εν λόγω χρηματική απαίτηση του.

Η αίτηση με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα αρμοδίως και παραδεκτώς φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρ. 682 επ. Κ.Πολ,Δ) και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 707 επ. ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, η υπό κρίση αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω στην ουσία της.

Από την εκτίμηση όλων των εγγράφων που επικαλείται και προσκομίζει ο αιτών και από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρα του αιτούντος ……… του ……, δικηγόρου Πατρών, πιθανολογήθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Ο αιτών είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, νόμιμα διορισμένος στο Πρωτοδικείο Πατρών και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών με αριθμό μητρώου …… Η καθ' ής η αίτηση την 11η Οκτωβρίου 2012, όταν βρίσκονταν στην Πάτρα, έδωσε στον αιτούντα δικηγόρο την εντολή να παρασταθεί ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών και να την εκπροσωπήσει κατά τη συζήτηση των παρακάτω δύο αναφερόμενων αγωγών διανομής ακινήτων που βρίσκονται στην Πάτρα, των οποίων (ακινήτων) η καθ' ής είναι συγκυρία κατά ποσοστό 1/8 αδιαιρέτως, τις οποίες (αγωγές) άσκησαν εναντίον της και κατά των λοιπών συγκυρίων εναγόμενων οι ενάγοντες συγκύριοι των κοινών ακινήτων …… χήρα ……, ………, ………, και …… θυγατέρα ………, κάτοικοι Σάο Πάολο Αυστραλίας. Για το λόγο αυτό η καθ' ής παραχώρησε στον αιτούντα δικηγόρο και σχετική πληρεξιουσιότητα με το υπ' αριθμ. 27380/11-10-2012 ειδικό δικαστικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Πατρών ……… Στα πλαίσια της παραπάνω εντολής της καθ' ής ο αιτών ενήργησε ως ακολούθως:

Α) Παραστάθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών κατά τη δικάσιμο της 8ης Ιανουαρίου 2013, συνέταξε και υπέβαλε προτάσεις ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου και εκπροσώπησε την καθ' ής κατά τη συζήτηση της από 15-2-2009 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 1666/3-4-2009 αγωγής διανομής ακινήτων που άσκησαν εναντίον της οι προαναφερόμενοι ενάγοντες, με την οποία ζητούσαν τη διανομή με πλειστηριασμό των περιγραφόμενων στην εν λόγω αγωγή έντεκα (11) ακινήτων, των οποίων η καθ' ής είναι συγκυρία κατά ποσοστό 1/8 αδιαιρέτως. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 265/2013 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή και διατάχθηκε η δια πλειστηριασμού πώληση των έντεκα (11) κοινών ακινήτων, η συνολική πραγματική αξία των οποίων κατά τα αναφερόμενα στην ως άνω απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών ανερχόταν κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής (20-7-2009) και κατά τον χρόνο συζήτησης αυτής (8-1-2013) σε 648.000,00 ευρώ. Συνεπώς, η αξία του ανήκοντος στην εναγόμενη ιδανικού   μεριδίου  της  κυριότητας  των  επίδικων  ακινήτων ανέρχονταν σε (648.000,00 ευρώ χ 1/8 =) 81.000,00 ευρώ. Για τη σύνταξη, την υπογραφή και την κατάθεση των από 23-9-2011 προτάσεων στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών στο όνομα και για λογαριασμό της καθ' ής επί της παραπάνω αγωγής διανομής ακινήτων η νόμιμη αμοιβή του αιτούντος σύμφωνα με τα άρθρα 107 παρ. 1 και 100 παρ. 1 του ν.δ. 3026/1954 "περί του Κωδικός Δικηγόρων" που ίσχυε μέχρι 5-11-2013, ανέρχεται σε 2% επί της αξίας του αντικειμένου της διαφοράς, δηλαδή σε 81.000,00 ευρώ χ 2% = 1.620,00 ευρώ. Για την παράσταση και την εκπροσώπηση της καθ'ής στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών την 8-1-2013 κατά τη συζήτηση της παραπάνω αγωγής η νόμιμη αμοιβή του αιτούντος, σύμφωνα με το άρθρο 109 του ν.δ. 3026/1954 ανέρχεται σε 120,00 ευρώ, ήτοι συνολικά η αμοιβή του αιτούντος, την οποία οφείλει η καθ' ής να του καταβάλει ανέρχεται σε (1.620,00 ευρώ + 120,00 ευρώ=) 1.740,00 ευρώ.

Β) Παραστάθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών κατά τη δικάσιμο της 15ης Οκτωβρίου 2013, συνέταξε και υπέβαλε  προτάσεις  ενώπιον  του  ως  άνω Δικαστηρίου  και εκπροσώπησε την καθ' ής κατά τη συζήτηση της από 25-2-2011 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 2472/16-6-2011 αγωγής διανομής ακινήτου που άσκησαν εναντίον της οι προαναφερόμενοι ενάγοντες, με την οποία ζητούσαν τη  διανομή  με πλειστηριασμό του περιγραφόμενου στην εν λόγω αγωγή ακινήτου, του οποίου η καθ' ής είναι συγκυρία κατά ποσοστό 1/8 αδιαιρέτως.