ΜονΕφΚακΘεσ 1152/2023: "Σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 372-378 ΠΚ (κλοπή, διακεκριμένες κλοπές) δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η παρ. 3 του άρθρου 381 (εξάλειψη αξιοποίνου), όταν η ικανοποίηση του ζημιωθέντος, έχει χωρήσει με παράνομη βλάβη τρίτου. Δεκτή όμοια πρόταση εισαγγελέως"

ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ              

Αριθμός: 1152/2023

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ

ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

Δικάσιμος της 17ης Ιουλίου 2023

Δημόσια συνεδρίαση της 17ης Ιουλίου 2023

ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ:

Απόστολος ΝΤΙΤΟΥΡΑΣ, Πρόεδρος Εφετών (σε αναπλήρωση της Προέδρου Εφετών Πολυξένης Κυπαρίσση ),νομίμως ορισθείς με απόφαση της Ολομέλειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης και κληρωθείς [άρθρο 20 του Κ.Ο.Δ.Κ.Δ.Λ. (Ν.493/2022, όπως ισχύει)].

Νικόλαος ΔΕΛΗΔΗΜΟΣ, Αντεισαγγελέας Εφετών, νομίμως κληρωθείς (άρθρο 20 του Κ.Ο.Δ.Κ.Δ.Λ. Ν.4938/2022, όπως ισχύει).

Νίκη ΚΟΥΚΟΥ, Γραμματέας

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ:

1. . , ο οποίος γεννήθηκε στην Κοζάνη στις 07-06-1989 και. κατοικεί στην Βέροια Ημαθίας στην περιοχή ΛΙΜΠΑΤΣΙ, κάτοχος του Α.Δ.Τ .  και του Α.Φ.Μ. .  της Δ.Ο.Υ. Βεροίας) κρατούμενος στο Γ.Κ.Κ. Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε με την δικηγόρο Θεσσαλονίκης ΖΙ [A.M. -ΠΑΡΩΝ

2. . , 3... 4.... 5....

ΠΡΑΞΕΙΣ:

1. Διακεκριμένη κλοπή από περισσότερους που είχαν οργανωθεί με σκοπό την τέλεση κλοπών από κοινού, κατ' εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα (1ος-2η)

2. Συμμορία (εγκληματική ομάδα) για τη διάπραξη κακουργήματος (1ος-2η)

3. Συνεργεία σε διακεκριμένη κλοπή από περισσότερους που είχαν οργανωθεί με σκοπό την τέλεση κλοπών από κοινού, κατ' εξακολούθηση, τετελεσμένη και άπαξ (3η-4η)

4. Αποδοχή και διάθεση προϊόντος εγκλήματος κατ' εξακολούθηση (5ος-6ος) και άπαξ (3η)

 

ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ

....

Στην συνέχεια ο Πρόεδρος έδωσε το λόγο στον Εισαγγελέα, ο οποίος ανέπτυξε τις κατηγορίες και ζήτησε να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι όπως κατηγορούνται και κατά την αγόρευση του συγκεκριμένα ανέπτυξε τα ακόλουθα:

«Η χαρακτηριζόμενη "γενική διάταξη" του άρθρου 381 ΠΚ προβλέπει το μεν στην παράγραφο 2 την εξάλειψη του αξιοποίνου των εγκλημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 372-378 ΠΚ εάν ο υπαίτιος με δική του θέληση και πριν από την πρώτη εξέταση του ως υπόπτου ή κατηγορουμένου για την πράξη, αποδώσει το πράγμα ή ικανοποιήσει εντελώς τον ζημιωθέντα χωρίς παράνομη βλάβη τρίτου το δε στην παράγραφο 3 την απαλλαγή του δράστη από κάθε ποινή για τα εγκλήματα των άρθρων 372-378 ΠΚ, εάν αυτός μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του στο ακροατήριο αποδώσει το πράγμα ή ικανοποιήσει εντελώς τον ζημιωθέντα. Πρόκειται αφενός για περίπτωση έμπρακτης μετάνοιας (παράγραφος 2η) και για περίπτωση ιδιότυπου λόγω εξάλειψης του αξιοποίνου (παράγραφος 3η), υπό κοινή, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, προϋπόθεση, δηλαδή η ικανοποίηση του ζημιωθέντος να έχει χωρήσει δίχως παράνομη βλάβη τρίτου ενώ, επιπροσθέτως και όσον αφορά την πρόβλεψη της παραγράφου 2, η αποκαταστατική συμπεριφορά του δράστη πρέπει να είναι αυτόβουλη. Τονίζεται ότι ο αποκλεισμός της παράνομης βλάβης αφορά σε τρίτα πρόσωπα γενικώς ενώ, αναλόγως, γενική είναι και η έννοια της παράνομης βλάβης τρίτου τινός. Αυτό σημαίνει ότι η αποκατάσταση στην οποία προβαίνει ο δράστης δεν πρέπει να έχει καταστεί δυνατή μέσω διαπράξεως άλλων εγκλημάτων ούτε μέσω του εγκληματικού προϊόντος αυτών, που δείχνει να προσομοιάζει σε επιχειρηματικό κεφάλαιο πλην όμως προορίζεται για την αποφυγή της ποινικής τιμωρίας. Ασφαλώς η αποκαταστατική Δικαιοσύνη δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί με την αποδοχή προηγούμενης εγκληματικής συμπεριφοράς, επί της οποίας η ποινική διαδικασία είτε εκκρεμεί είτε έχει περαιώσει αμετακλήτως είτε δεν έχει καν αρχίσει. Ως προς το αυτόβουλο της αποκαταστατικής συμπεριφοράς του δράστη, κριτήριο αποτελεί το χρονικό σημείο της εκδηλώσεως της, δηλαδή να εκδηλώνεται αυτή όχι μόνον πριν αυτός εξετασθεί στο πλαίσιο της ποινικής προδικασίας καθ' οιονδήποτε τρόπο άλλα και κατά χρόνο που οι αρχές δεν έχουν επιληφθεί της υποθέσεως εν γνώσει αυτού. Εν προκειμένω, οι κατηγορούμενοι, ευκαιριακά απασχολούμενοι σε διάφορες εργασίες, όπως άλλωστε οι οικείοι τους, ηδυνήθησαν ευχερέστατα να καταβάλλουν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα χρηματικό ποσό άνω των 30.000 € προκειμένου να επικαλεσθούν, όπως και έπραξαν, τις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 381 ΠΚ. Τούτο επέτυχαν "αξιοποιώντας" το εγκληματικό προϊόν προγενέστερων ομοειδών εγκληματικών συμπεριφορών στις οποίες επιδίδονται (οράτε τα δελτία της ποινικής καταστάσεως ), όντες μέλη της αυτής οικογένειας, συνδεόμενοι με στενούς δεσμούς εξ αίματος συγγένειας, μη δυνηθέντες σε κανένα σημείο της διαδικασίας να προσδιορίσουν την προέλευση του ανωτέρω ποσού αν και επικαλέσθηκαν, αορίστως, τη συνδρομή τρίτων. Ως εκ περισσού τονίζεται ότι η συμπεριφορά των κατηγορουμένων διόλου δεν ήταν αυτόβουλη, διότι εγνώριζαν ότι οι αστυνομικές αρχές ήδη ερευνούσαν τις υποθέσεις των κλοπών που διέπραξαν δεδομένου ότι σε κάθε περίπτωση, είχε διενεργηθεί έρευνα στην οικία τους. Επομένως ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων περί εφαρμογής του άρθρου 381 ΠΚ είναι απορριπτέος διότι η όποια "αποκατάσταση" της ζημίας προκλήθηκε μέσω παράνομης βλάβης τρίτων προσώπων, τα οποία ασφαλώς δεν είναι αναγκαίο να προσδιορίζονται ονομαστικά, αρκούσης της κρίσεως ότι έχουν διαπραχθεί από τους κατηγορουμένους εγκλήματα εις βάρος τρίτων, τα οποία σώρευσαν παράνομα περιουσιακά οφέλη τα οποία χρησιμοποιούνται για την αποφυγή της προβλεπόμενης από τον νόμο τιμωρίας.»

Μετά από αυτά ο Πρόεδρος με την παρουσία και της Γραμματέα κατάρτισε και δημοσίευσε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την υπ' αριθμ. 1152/2023 απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία έχει ως εξής:

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 381 παρ.3 του ΠΚ εάν ο υπαίτιος των εγκλημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 372 έως 378 μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του στο ακροατήριο αποδώσει το πράγμα ή ικανοποιήσει εντελώς τον ζημιωθέντα, χωρίς παράνομη βλάβη τρίτου, καταβάλλοντος την αξία του, απαλλάσσεται από κάθε ποινή εφόσον πληρώσει επιπλέον τους τόκους υπερημερίας από την ημέρα τέλεσης του εγκλήματος. Από την διάταξη αυτή συνάγεται ότι ο δράστης απαλάσσεται από κάθε ποινή για τα εγκλήματα των άρθρων 372-378 ΠΚ, εάν αυτός μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του στο ακροατήριο αποδώσει το πράγμα ή ικανοποιήσει εντελώς τον ζημιωθέντα χωρίς παράνομη βλάβη τρίτου. Αυτό σημαίνει ότι η αποκατάσταση στην οποία προβαίνει ο δράστης δεν πρέπει να έχει καταστεί δυνατή μέσω διαπράξεως άλλων εγκλημάτων ,ούτε μέσω του εγκληματικού προϊόντος αυτών, που δείχνει να προσομοιάζει σε επιχειρηματικό κεφάλαιο πλην όμως προορίζεται για την αποφυγή της ποινικής τιμωρίας.

Στην προκειμένη περίπτωση από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα ίδια πρακτικά, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων στο ακροατήριο, από την συνδυαστική εκτίμηση του συνόλου του βιντεοληπτικού υλικού το οποίο καταγράφηκε από κάμερες επιτήρησης των σημείων όπου έλαβαν χώρα οι κατωτέρω αναφερόμενες αξιόποινες πράξεις και γενικά από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής απόδειξης, αποδείχθηκαν τα εξής: Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου του έτους 2022 διαπράχθηκαν πολλές διαρρήξεις σταθμευμένων οχημάτων σε χώρους σταθμεύσεως οχημάτων σε σημεία που παρουσιάζουν τουριστικό ενδιαφέρον ή εμπορικών κέντρων, όπου υπάρχει αυξημένη προσέλευση τουριστών και εκδρομέων, όπως είναι ο αρχαιολογικός χώρος και το μουσείο του Δίου, το ρέμα Ουρλιά και το καταφύγιο Σταυρός στον Όλυμπο, οι Σταθμοί Εφοδιασμού Αυτοκινήτων(ΣΕΑ) και οι χώροι στάθμευσης των καταστημάτων Plaza στον Κορινό Πιερίας, οι οποίοι βρίσκονται στην ΕΟ Αθηνών-Θεσσαλονίκης, εκατέρωθεν των δύο κατευθύνσεων, το πολυκατάστημα Jumbo που βρίσκεται στο Βαρικό Πιερίας και αλλού όπως παραλίες και σημεία με ταβέρνες και εστιατόρια, τα οποία, ιδίως τα σαββατοκύριακα, έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα προκειμένου να ανακαλυφθούν οι δράστες των κλοπών από το ΤΑ Κατερίνης συστήθηκε ειδική ομάδα έρευνας και παράλληλα πραγματοποιήθηκαν ενέδρες σε σημεία όπου παρατηρήθηκε έξαρση των κλοπών. Από την ανάλυση των περιπτώσεων κλοπών, τετελεσμένων και σε απόπειρα, που διαπράχθηκαν διαπιστώθηκε ότι οι δράστες των κλοπών επέλεγαν ως στόχους οχήματα αλλοδαπών υπηκόων ή προερχόμενα από άλλους νομούς της Χώρας. Οι δράστες αφαιρούσαν όλα τα αντικείμενα που έβρισκαν μέσα στα οχήματα (τσάντες, βαλίτσες, ενδύματα, πορτοφόλια, ηλεκτρονικές συσκευές) και στην συνέχεια τα απέκρυπταν σε κοντινή απόσταση από το σημείο της κλοπής, αφού ιδιοποιούνταν τα χρήματα και τα αντικείμενα αξίας. Οι κλοπές, πολλές από τις οποίες δεν καταγγέλθηκαν από τους παθόντες, ελάμβαναν χώρα κυρίως τα σαββατοκύριακα ή τις ημέρες αργιών κατά τις μεσημβρινές ή απογεματινές ώρες. Στα πλαίσια της έρευνας για την αποκάλυψη των στοιχείων ταυτότητας των δραστών των κλοπών πραγματοποιήθηκαν ενέδρες αστυνομικών της ως άνω υπηρεσίας σε επίκαιρα σημεία. Την 17.45 της 4-10-2022 αστυνομικοί πραγματοποιώντας ενέδρα στο ΣΕΑ Κορινού Πιερίας (στο ρεύμα προς Θεσσαλονίκη) αντιλήφθηκαν το ΗΜΚ ... ΙΧΕ, μάρκας Mitsubishi, ιδιοκτησίας της 6ης κατηγορουμένης στο οποίο επέβαιναν τουλάχιστον δύο άτομα(άνδρας οδηγός, γυναίκα συνοδηγός).Το εν λόγω αυτοκίνητο αφού περιηγήθηκε για ένα τέταρτο στο χώρο στάθμευσης των οχημάτων εξήλθε εκ νέου στην Εθνική οδό με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την είσοδο του χώρου στάθμευσης. Την 15.25 ώρα της 9-10-2022 αστυνομικοί της ως άνω υπηρεσίας πραγματοποιώντας ενέδρα στον χώρο στάθμευσης οχημάτων στον αρχαιολογικό χώρο στο Δίον Παρίας αντιλήφθηκαν το ΥΤΝ ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας Renault clio, από το οποίο αποβιβάσθηκε η δεύτερη κατηγορουμένη. Η τελευταία, αφού περιεργάσθηκε λίγο τον χώρο και τα λιγοστά οχήματα που ήσαν σταθμευμένα, επιβιβάσθηκε εκ νέου στο όχημα και αναχώρησαν. Το ως άνω αυτοκίνητο (ΥΤΝ ...) είναι ιδιοκτησίας της εταιρίας ενοικιάσεως αυτοκινήτων EAZY2RENT, που εδρεύει στην Κρύα Βρύση Πέλλας και είχε μισθωθεί για το χρονικό διάστημα από 8-10-2022 μέχρι 13-10-2022 από την τρίτη κατηγορουμένη(αδελφή των πρώτου και δεύτερης). Την 19.45 ώρα της 19-10-2022 αστυνομικοί της ως άνω υπηρεσίας πραγματοποιώντας ενέδρα στον χώρο στάθμευσης οχημάτων του καταστήματος jumbo στο Βαρικό Πιερίας αντιλήφθηκαν εκ νέου το ΗΜΚ ... ΙΧΕ στο οποίο επέβαινε μόνο ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος, αφού έκανε μια σύντομη διέλευση από τον χώρο στάθμευσης αποχώρησε χωρίς να προβεί σε κάποια έκνομη ενέργεια, αφού εκείνη την ώρα δεν υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα επισκεπτών. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο 1ος (. ) και η 2η (. ) των κατηγορουμένων στους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες από μία πράξεις τέλεσαν περισσότερα αδικήματα, που προβλέπονται και τιμωρούνται από το νόμο με στερητική της ελευθερίας και χρηματική ποινή, συγκεκριμένα: Στους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες από μία ομοειδείς, αυτοτελείς και μερικότερες πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, από κοινού με άλλους -περισσότερους από δύο-, με τους οποίους είχαν οργανωθεί με σκοπό την τέλεση κλοπών και ειδικότερα από κοινού ο .  με τους: 1) . , 2) .  και 3) . , πραγμάτωσαν εν όλω τα στοιχεία της αξιόποινης πράξης της κλοπής, ήτοι αφαίρεσαν ξένα ολικά κινητά πράγματα από την κατοχή άλλων, με σκοπό να τα ιδιοποιηθούν παράνομα και σε άλλη περίπτωση επιχείρησαν πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του εγκλήματος αυτού, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε όχι από τη δική τους βούληση, αλλά από εξωτερικά εμπόδια. Συγκεκριμένα:

1) ....

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε αμέσως στο ακροατήριο του σε δημόσια συνεδρίαση.

Θεσσαλονίκη 17 Ιουλίου 2023

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΦΕΤΩΝ                      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 

 

ΠολΠρωτΘεσ 12152/23 : ΔΩΡΕΑ - ΣΥΖΥΓΟΙ - ΑΓΩΓΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗΣ ΔΩΡΕΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ - ΕΝΝΟΙΑ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

 

ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 12152/2023

 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Μάρθα Δήμου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ευσταθία Ιωάννα Κατσιρούμπα, Πρωτόδικη, Ραφαήλ Σημαιοφορίδη, Πρωτόδικη Εισηγητή, και από τη Γραμματέα Αναστασία Χαλούλα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 8-6-2022 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: Δ. του Δ. και της Ε., κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός ....., με ΑΦΜ ....., και εκπροσωπούμενου νομίμως από την προσωρινή δικαστική συμπαραστάτριά του Α. Τ. του Δ. που διορίσθηκε με την από 13-9-2021 προσωρινή διαταγή της Προέδρου Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, ο οποίος δεν παραστάθηκε κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης, προκατέθεσε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις διά της πληρεξούσιας δικηγόρου του ΒΟΑ (AM ΔΣΘ ...) δυνάμει της από 3-1-2022 εξουσιοδότησης της ως άνω προσωρινής δικαστικής συμπαραστάτριας σε συνδυασμό με την από 10-2-2021 εξουσιοδότηση του ενάγοντος και προκατέβαλε τις εισφορές που προβλέπονται στο άρθρο 61 παρ. 1 και 2 του Ν. 4194/2013 (Βλ. το υπ αριθ. ..../13-2-2021 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης).

ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ·: Μ.  του Γ. και της Γ., κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός ......, με ΑΦΜ ...., η οποία δεν παραστάθηκε κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης, προκατέθεσε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της ΘΖ (AM ΔΣΘ ...) δυνάμει της από 9-2-2021 εξουσιοδότησης και προκατέβαλε τις εισφορές που προβλέπονται στο άρθρο 61 παρ. 1 και 2 του Ν. 4194/2013 (βλ. το υπ αριθ. ..../10-2-2021 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης).

Ο καλών-ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 1-6-2020 αγωγή του που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης ....../16-6-2020, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 8601/2021 μη οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση λόγω μη προσκομιδής του ενημερωτικού εγγράφου για τη δυνατότητα προσφυγής σε διαμεσολαβητική διευθέτηση της διαφοράς, κατ’ άρθρο 3 παρ. 2 ν. 4640/2019. Ήδη ο καλών-ενάγων παραδεκτά επαναφέρει προς συζήτηση την ανωτέρω αγωγή του με την από 27-9-2021 κλήση του που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης ...../28-9-2021 και προσδιορίσθηκε να συζητηθεί για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης δυνάμει της από 23-5-2022 πράξης ορισμού δικασίμου και σύνθεσης της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω και η υπόθεση συζητείται και χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους (άρθρο 237 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 505 ΑΚ, ο δωρητής έχει το δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ του παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή ή στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του, και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διαθρέψει το δωρητή. Κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης, ως αχαριστία, που δικαιολογεί την ανάκληση της δωρεάς, θεωρείται η βαριά αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου, η οποία αποτελεί παράβαση των κανόνων του δικαίου ή των αντιλήψεων περί ηθικής και Ε., προσβάλλει άμεσα αγαθά του δωρητή, οφείλεται δε σε υπαιτιότητά του και μπορεί να καταλογιστεί σε αυτόν (ΑΠ 422/2003, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Αχαριστία μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να αποτελεί και η χωρίς σοβαρό λόγο αδιαφορία του δωρεοδόχου γενικά για την τύχη του δωρητή, όταν ο τελευταίος έχει ανάγκη από περίθαλψη και διατροφή ή από εκδηλώσεις αγάπης και ενδιαφέροντος για ψυχολογική του στήριξη, λόγω της δύσκολης ψυχοσωματικής κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει, εξαιτίας ασθένειας ή γήρατος, καθώς και η προσβλητική συμπεριφορά και περιφρονητική διαγωγή του δωρεοδόχου, όπως η καταφρόνηση του δωρητή με λόγο και έργο. Κριτήρια της βαρύτητας του παραπτώματος, από αντικειμενική άποψη, είναι ο δεσμός δωρητή και δωρεοδόχου, τα ελατήρια της δωρεάς, η αξία του αντικειμένου της, ο τρόπος ενέργειας, ο χαρακτήρας του δωρεοδόχου και το τυχόν συντρέχον πταίσμα του δωρητή, της συζύγου του ή στενού συγγενούς του, ενώ από υποκειμενική άποψη πρέπει να αποτελεί εκδήλωση αξιόμεμπτης συμπεριφοράς, ενδεικτική της έλλειψης ευγνωμοσύνης στην αφιλοκερδή χειρονομία του δωρητή (ΑΠ 109/2010, ΑΠ 1361/2007, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ειδικότερα, δεν αρκεί για την ανάκληση της δωρεάς μόνη η διαπίστωση αχαριστίας του δωρεοδόχου, δηλαδή, η διαπίστωση της έλλειψης σε αυτόν συναισθήματος ευγνωμοσύνης προς τον δωρητή, αλλά για να υπάρχει λόγος ανάκλησης πρέπει ο δωρεοδόχος να εξέλθει από την παθητική ψυχική κατάσταση της αγνωμοσύνης και να προβεί σε ένοχη ενέργεια απέναντι στο δωρητή, και μάλιστα, σε βαρύ παράπτωμα απέναντι σε αυτόν, το σύζυγό του ή στενό συγγενή του (Βλ. Φραγκίστα ΕρμΑΚ, αριθ. 505, 2Α). Βαριά δε παραπτώματα εκδήλωσης αχαριστίας (ενδεικτικά αναφερόμενα από τη νομολογία και την επιστήμη) συνιστούν η απόπειρα θανάτωσης, ο τραυματισμός ή άδικη επίθεση, η απάτη, η κλοπή, η συκοφαντική δυσφήμιση, η ψευδής καταμήνυση, ακόμη δε και η εξύβριση, εφόσον τα αδικήματα αυτά στρέφονται κατά του δωρητή ή του συζύγου του ή των στενών συγγενών του (Φραγκίστας, ΕρμΑΚ 505, 12 Δ, Καυκάς, Ενοχ.Δ. έκδ. Δ' σελ. 36). Ενίοτε δε το βαρύ παράπτωμα προκύπτει από το συνδυασμό πολλών πράξεων ή παραλείψεων του δωρεοδόχου, που μεμονωμένα λαμβανόμενες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν βαρύ παράπτωμα. Το ζήτημα αν η καταδεικνύουσα την αχαριστία συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου συνιστά ή όχι βαρύ παράπτωμα αυτού, κρίνεται από τον Δικαστή, που αποφαίνεται, αν η υπ! αυτού γενόμενη δεκτή, ως εμπίπτουσα κατά αντικειμενική κρίση στις νομικές έννοιες του Βαρέως παραπτώματος και της αχαριστίας, συμπεριφορά του δωρεοδόχου συνιστά στη συγκεκριμένη περίπτωση βαρύ παράπτωμα και αχαριστία (ΑΠ 656/2011, ΑΠ 1523/2010, ΑΠ 1248/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Καράκωστας I. σε Γεωργιάδη Απ. Σταθόπουλο Μ., Αστικός Κώδιξ ΣΠ, Ειδικό Ενοχικό, άρθρ. 505, σελ. 18 επ.). Όταν συντρέχει περίπτωση αχαριστίας του δωρεοδόχου με βαρύ παράπτωμα, που στρέφεται εναντίον του ίδιου του δωρητή, δικαιούται ο τελευταίος να ανακαλέσει τη δωρεά (ΕφΑΘ 3386/2003, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Κατά το άρθρο 509 παρ. 1 ΑΚ η ανάκληση της δωρεάς γίνεται με άτυπη σχετική δήλωση του δωρητή προς τον δωρεοδόχο, ακόμη και όταν το αντικείμενο της δωρεάς είναι ακίνητο (ΑΠ 1758/2011, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Για την ευδοκίμηση της αγωγής για ανάκληση της δωρεάς πρέπει, αφενός μεν ο λόγος αχαριστίας να υπάρχει κατά το χρόνο της ανάκλησης, αφετέρου 6ε να αποδείξει ο ενάγων την αλήθεια του αναφερόμενου στη δήλωση ανάκλησης λόγου και, αν ο λόγος αυτός αφορά στην επιδειχθείσα από τον δωρεοδόχο αχαριστία να αποδείξει το απέναντι αυτού βαρύ παράπτωμα, από το οποίο προήλθε αυτή (ΑΠ 655/2014, ΑΠ 1025/1998, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η δήλωση ανάκλησης, που συνιστά άσκηση διαπλαστικού δικαιώματος του δωρητή, επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της από την περιέλευσή της στον δωρεοδόχο, υπό την προϋπόθεση ότι ο λόγος της ανάκλησης είναι αληθινός και μπορεί να δικαιολογήσει την ανάκληση (ΕφΔυτΜακεδον 13/2012, ΕφΘεσ 1490/2011, ΕφΙωαν 307/2004, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ωστόσο, από την περιέλευσή στον δωρεοδόχο της δήλωσης του δωρητή για ανάκληση της δωρεάς δεν μεταβάλλεται η εμπράγματη κατάσταση, που υπάρχει στο αντικείμενο της δωρεάς, δηλαδή, ο δωρητής δεν αποκτά την κυριότητά του, αλλά ανατρέπονται αυτοδικαίως τα έννομα αποτελέσματα της ενοχικής σύμβασης της δωρεάς για το μέλλον και ο δωρητής δικαιούται να αναζητήσει το αντικείμενο αυτής, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, και ειδικότερα λόγω λήξης της αιτίας, για την οποία δόθηκε το πράγμα. Η αγωγή αυτή είναι προσωπική, ενοχική και όχι εμπράγματη και στηρίζεται στην ενοχική υποχρέωση του δωρεοδόχου προς απόδοση του μετά την ανάκληση της δωρεάς, χωρίς αιτία κατεχομένου εκ μέρους του πράγματος. Έτσι, αν το αντικείμενο της δωρεάς είναι ακίνητο και μεταβιβάστηκε στον δωρεοδόχο κατά κυριότητα, η αναμεταβίβαση της κυριότητας, μετά τη νόμιμη ανάκλησης της δωρεάς, που αποτελεί προδικαστικό ζήτημα στη σχετική δίκη, εφόσον αρνείται αυτήν ο δωρεοδόχος, επιτυγχάνεται με την καταδίκη του τελευταίου σε δήλωση βούλησης, κατά το άρθρο 949 ΚΠολΔ και τη μεταγραφή της σχετικής τελεσίδικης απόφασης και της δήλωσης του δωρητή ενώπιον συμβολαιογράφου για αποδοχή της απόφασης αυτής, κατά τα άρθρα 1192 αριθ. 4 και 1198 ΑΚ (ΑΠ 655/2014, ΑΠ 2054/2014, ΕφΠειρ 544/2015, ΕφΔωδ 184/2013, ΕφΛαρ 232/2011, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑΘ 6002/2009, ΕλλΔνη 2010, 922, ΕφΑΘ 298/2008, ΕλλΔνη 2008, 847, ΕφΑΘ 7893/2006, ΕλλΔνη 2007, 549). Εξάλλου, ο ενάγων δωρητής, κατά την άσκηση της αξίωσης προς απόδοση του δωρηθέντος, σε περίπτωση ανάκλησης της δωρεάς, οφείλει να αναφέρει στο δικόγραφο της αγωγής του τη σύμβαση σύστασης της δωρεάς, την εκ μέρους του εκπλήρωση της υποχρέωσής του με την παράδοση του δωρηθέντος πράγματος στον εναγόμενο, ο οποίος κατέστη κατά τούτο αδικαιολογήτως πλουσιότερος, τη δήλωση ανάκλησης της δωρεάς και την αιτία της ανάκλησης, καθώς και αίτημα απόδοσης σε αυτόν του δωρηθέντος, συνεπεία της ανάκλησης της δωρεάς (άρθρα 505, 509, 904 και 908 ΑΚ). Στο δικόγραφο της αγωγής μπορεί ο δωρητής, να σωρεύσει· α) αίτημα για την αναγνώριση της συνδρομής νόμιμου λόγου της ανάκλησης της δωρεάς, εφόσον αμφισβητείται η συνδρομή λόγου ανάκλησης, Β) αίτημα απόδοσης του δωρηθέντος, με Βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού και γ) σε περίπτωση άρνησης του δωρεοδόχου, να υποχρεωθεί αυτός σε καταδίκη σε δήλωση βούλησης, για την αναμεταβίβαση (ΑΠ 545/2013, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επομένως, αν ο δωρεοδόχος αμφισβητήσει την ύπαρξη των περιστατικών του δωρητή, που συνθέτουν τον λόγο ανάκλησης ή ακόμη και ότι αυτά στηρίξουν τον σχετικό λόγο ανάκλησης, το ζήτημα πρέπει να αχθεί στο Δικαστήριο προς λύση με άσκηση αναγνωριστικής αγωγής, είτε από το δωρητή, ο οποίος βαρύνεται με την απόδειξη των θεμελιωτικών του λόγου ανάκλησης περιστατικών, είτε του δωρεοδόχου, που βαρύνεται με την απόδειξη της έλλειψης υπαιτιότητας ή των περιστατικών, που καταλύουν το δικαίωμα ανάκλησης της δωρεάς και με αίτημα να διαπιστωθεί, αν συντρέχει ο προβαλλόμενος λόγος ανάκλησης (Κορνηλάκη, Ειδικό Ενοχικό Δίκαιο, έκδ. 1992, σελ. 59-60). Τέλος, η αγωγή περί καταδίκης σε δήλωση βούλησης (άρθρο 949 ΚΠολΔ) είναι ενοχικής φύσης και ως ενοχική δεν απαιτείται η εγγραφή της στα βιβλία διεκδικήσεων, κατά το άρθρο 220 ΚΠολΔ, εκτός αν ασκείται παράλληλα και η εμπράγματη αξίωση για απόδοση του πράγματος (ΕφΑΘ 2615/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), ενώ, επιπλέον, είναι καταψηφιστική και, ως εκ τούτου, υπόκειται σε τέλος δικαστικού ενσήμου (ΕφΠειρ 525/2013, δημ. Νόμος, ΕφΘεσ 1487/2003, Αρμ 2004, 1312, Ποδηματά, Η καταδίκη σε δήλωση βουλήσεως κατά το άρθρο 949 ΚΠολΔ, έκδ. 1989, σελ. 184'185).

ΔιοικΠρωτΠειρ 929/23 : ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ - ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΟΡΓΑΝΩΝ - ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΥΠΕΡΘΕΜΑΤΙΣΤΗ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΤΜΗΜΑ 5ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ 

ΑΡΙΘΜΟΣ Α929/2023

 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 3 Ιουνίου 2022, με δικαστές τους: Αθανάσιο Σκουρλή, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Δέσποινα Κοσμίδη και Αναστασία Γαρατζιώτη (εισηγήτρια), Πρωτοδίκες Δ.Δ., και γραμματέα την Ειρήνη Γκόγκα, δικαστική υπάλληλο,

για να δικάσει την αγωγή με ημερομηνία κατάθεσης 13.6.2017 (αριθμός καταχώρισης στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά ΑΓ ..../2022),

τ η ς ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «....», η οποία εδρεύει στην Αθήνα, οδός ... αρ. 5, νομίμως εκπροσωπούμενης από τη Διευθύνουσα Σύμβουλό της, η οποία παραστάθηκε με την κατατεθείσα την 1η.6.2022 δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., της πληρεξούσιας δικηγόρου, ΑΠ,

κατά του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος παραστάθηκε με την κατατεθείσα στις 31.5.2022 δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., της δικαστικής πληρεξούσιας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ΔΝ.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη. 

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα 

Σκέφθηκε κατά το νόμο

 

1. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή και το με αριθμό κατάθεσης ΠΛ ....2021 δικόγραφο πρόσθετων λόγων, όπως το αίτημά της νομίμως περιορίστηκε και μετατράπηκε από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, με το νομίμως κατατεθέν στις 30.9.2021 υπόμνημα, ζητείται, παραδεκτώς, με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή, να αναγνωριστεί η υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στην ενάγουσα, νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση, ως αποζημίωση, κατ’ άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, άλλως, κατά τα άρθρα 197-198 του Αστικού Κώδικα α) το ποσό των 2.211.689,91 ευρώ για την αποκατάσταση της θετικής ζημίας που, όπως ισχυρίζεται, υπέστη από παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του εναγομένου, κατά τη διαγωνιστική διαδικασία αδειοδότησης βάσει της υπ' αριθ. ... Προκήρυξης του Υπουργού Επικρατείας με θέμα «Προκήρυξη δημοπρασίας για τη χορήγηση τεσσάρων (4) αδειών παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβελείας ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου για μετάδοση υψηλής ευκρίνειας (high definition)», εξαιτίας των οποίων ματαιώθηκε η αδειοδότησή της, αν και είχε ανακηρυχθεί οριστική υπερθεματίστρια για την τέταρτη κατά σειρά άδεια και β) το ποσό των 100.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση, κατ’ άρθρο 932 του Α.Κ., λόγω της ηθικής βλάβης, την οποία, όπως υποστηρίζει, υπέστη από τις αυτές ως άνω, πράξεις των οργάνων του εναγομένου. Επίσης, ζητείται να αναγνωριστεί η υποχρέωση του εναγόμενου να καταβάλει στην ενάγουσα, σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού του Α.Κ. (904 επ. ΑΚ), άλλως κατά τις επικουρικώς αναφερόμενες στο προαναφερθέν δικόγραφο προσθέτων λόγων ειδικότερες νομικές βάσεις, νομιμοτόκως, από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής, το ποσό των 646.806,16 ευρώ, που αντιστοιχεί, κατά τους υπολογισμούς της, στους τόκους υπερημερίας επί του ποσού της πρώτης δόσης που κατέβαλε για την απόκτηση της ως άνω άδειας, ύψους 24.633.333,34 ευρώ, από το χρόνο καταβολής του στο Ελληνικό Δημόσιο στις 23.9.2016 έως την ημερομηνία επιστροφής του κατόπιν ματαίωσης του διαγωνισμού, στις 3.3.2017. Τέλος, η ενάγουσα ζητεί να καταλογιστούν τα δικαστικά της έξοδα σε βάρος του εναγομένου.

2. Επειδή, το Σύνταγμα του 1975 όρισε στο άρθρο 15 παρ. 2 ότι: «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους και έχουν σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης· πρέπει πάντως να εξασφαλίζεται η ποιοτική στάθμη των εκπομπών που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή τους και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας». Με το Ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (Α΄ 84) η ανωτέρω παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε ως εξής: «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του Κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την υποχρεωτική και δωρεάν μετάδοση των εργασιών της Βουλής και των επιτροπών της, καθώς και προεκλογικών μηνυμάτων των κομμάτων από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα».

3. Επειδή, όπως συνάγεται από τις εργασίες αναθεωρήσεως του Συντάγματος του 2001 [Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση ϞΘ΄, 17.1.2001 (απόγευμα), σελ. 42, 43, 63, Συνεδρίαση ΡΖ΄, 7.2.2001 (πρωί), σελ. 169, 175, 178, 180, 181, 193, 200, 201, Συνεδρίαση ΡΜΔ΄, 21.3.2001 (πρωί), σελ. 732, 733, 740, Συνεδρίαση ΡΜΕ΄, 21.3.2001 (απόγευμα), σελ. 769], σκοπός της συνταγματικής κατοχυρώσεως του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.) ως ανεξάρτητης αρχής είναι, εν όψει της ιδιαίτερης δύναμης επιρροής που διαθέτουν οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί στη διαμόρφωση της γνώμης των πολιτών ως προς τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα και της αναγκαίας για την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας ποιοτικής στάθμης των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων, η διασφάλιση αφενός του κρατικού ελέγχου στη λειτουργία των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και αφετέρου της πολυφωνίας και της αντικειμενικής και με ίσους όρους μεταδόσεως πληροφοριών, ειδήσεων, προϊόντων λόγου και τέχνης, ώστε να αποτρέπονται κυβερνητικές και κομματικές επιρροές και να επιτυγχάνεται η οργάνωση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων με βάση τις αρχές της αντικειμενικότητας, της αμεροληψίας και της πολυφωνίας. Εν όψει δε του σκοπού στον οποίο αποβλέπει η συνταγματική κατοχύρωση του Ε.Σ.Ρ., από την διατύπωση του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 15 του Συντάγματος, όπου γίνεται λόγος για αποκλειστική αρμοδιότητα του Ε.Σ.Ρ. για τον έλεγχο και την επιβολή κυρώσεων, μεταξύ άλλων, και στους τηλεοπτικούς σταθμούς, δεν δύναται να συναχθεί ότι η αρμοδιότητα του Ε.Σ.Ρ. εξαντλείται, κατά το Σύνταγμα, στην έκδοση μόνον ατομικών διοικητικών πράξεων ελέγχου ή επιβολής κυρώσεων στους σταθμούς αυτούς, αλλά ότι, εν όψει του ανωτέρω σκοπού, το Ε.Σ.Ρ. είναι και αυτό, παράλληλα με την νομοθετική εξουσία και τα άλλα όργανα της εκτελεστικής εξουσίας, φορέας του κατά το Σύνταγμα αμέσου ελέγχου των ανωτέρω σταθμών και στο προγενέστερο της ενάρξεως λειτουργίας αυτών στάδιο, δηλαδή στο στάδιο της χορηγήσεως των αδειών λειτουργίας τέτοιων σταθμών (βλ. ΣτΕ Ολ. 1901/2014 σκέψη 16, 3914/2015 σκέψη 17). Η σχετική δε με την χορήγηση των εν λόγω αδειών αρμοδιότητα του Ε.Σ.Ρ. δεν έγκειται απλώς στην τυπική έκδοση της τελικής πράξεως χορηγήσεως της άδειας, μετά από διαδικασία που έχει διενεργήσει άλλο όργανο, που δεν έχει τα εχέγγυα του Ε.Σ.Ρ., και υπό προϋποθέσεις που το άλλο αυτό όργανο έχει καθορίσει μονομερώς χωρίς καμία σύμπραξη με το Ε.Σ.Ρ., αλλά περιλαμβάνει και όλη την διαδικασία η οποία θα καταλήξει στην χορήγηση της άδειας. Και τούτο διότι η ανάγκη οργανώσεως των ραδιοτηλεοπτικών μέσων κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την αντικειμενικότητα, την αμεροληψία και την πολυφωνία και να αποτρέπει κυβερνητικές και γενικότερα μονομερείς επιρροές που μπορεί να επηρεάσουν τους όρους του πολιτικού ανταγωνισμού με τον έλεγχο της διαμορφώσεως της κοινής γνώμης, ανακύπτει ήδη στο στάδιο χορηγήσεως των αδειών, κατά το οποίο καθορίζεται ποιοι σταθμοί θα λειτουργήσουν στο μέλλον. Εν όψει των ανωτέρω, δηλαδή εν όψει του ότι το Ε.Σ.Ρ. είναι και αυτό όργανο του ασκουμένου από το Κράτος, μεταξύ άλλων, στην τηλεόραση αμέσου ελέγχου προς εκπλήρωση των αναφερομένων στο τρίτο εδάφιο της προαναφερθείσης παραγράφου 2 του άρθρου 15 του Συντάγματος σκοπών δημοσίου συμφέροντος και συγκροτείται αφενός κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την αντικειμενικότητα, την αμεροληψία και την πολυφωνία στην λειτουργία, μεταξύ άλλων, των τηλεοπτικών σταθμών και αφετέρου από πρόσωπα με τα ανάλογα με την αποστολή του προσόντα, προκύπτει ότι, κατά την έννοια του ανωτέρω άρθρου 15 παρ. 2 του Συντάγματος: α) καθίσταται υποχρεωτική η σύμπραξη του Ε.Σ.Ρ. στην άσκηση αρμοδιοτήτων, με τις οποίες, σε συνεργασία ενδεχομένως και με άλλες ανεξάρτητες αρχές, όπου αυτό απαιτείται λόγω της τεχνικής φύσεως των τιθεμένων ζητημάτων, καθορίζονται οι όροι λειτουργίας και αδειοδοτήσεως, μεταξύ άλλων, και των τηλεοπτικών σταθμών, και β) σε περίπτωση επιλογής του συστήματος της κατόπιν διαγωνισμού χορηγήσεως των αδειών λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών, καθίσταται υποχρεωτική η διενέργεια αποκλειστικώς από το Ε.Σ.Ρ. της σχετικής διαγωνιστικής διαδικασίας (ΣτΕ 95/2017 Ολ.). Τέλος, όπως έχει ήδη γίνει δεκτό (ΣτΕ 2308/2018 Ολ., 3315/2014 Ολ., 3578/2010 Ολ., 2501/2004 7μ., 1145/1988 Ολ., 5040/1987 Ολ.), με το άρθρο 15 του Συντάγματος, όπως το άρθρο αυτό ίσχυε και πριν από την αναθεώρησή του με το Ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής (το οποίο δεν επέφερε μεταβολή από της εξεταζομένης απόψεως), δεν θεσπίζεται ατομικό δικαίωμα ιδρύσεως ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού, αλλά η διαμόρφωση ενός τέτοιου δικαιώματος αφήνεται στον κοινό νομοθέτη, ο οποίος, κατά την ρύθμιση του εν λόγω θέματος, τελεί υπό τους όρους και περιορισμούς της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού.

4. Επειδή, ο ν. 4339/2015 με τίτλο «Αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου ...ελεύθερης λήψης ... και άλλες διατάξεις» (Α΄ 133/29.10.2015), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ορίζει στο άρθρο 1, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Η αδειοδότηση των παρόχων περιεχομένου ...ελεύθερης λήψης γίνεται κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας, η οποία διεξάγεται μέσω δημοπρασίας. Η διαδικασία αυτή διενεργείται από το Ε.Σ.Ρ., το οποίο εκδίδει τη σχετική προκήρυξη. Για την εφαρμογή του παρόντος, ως πάροχος περιεχομένου ...ελεύθερης λήψης θεωρείται η επιχείρηση που διαθέτει ολοκληρωμένο τηλεοπτικό περιεχόμενο προς μετάδοση στο κοινό, εικοσιτετράωρης ή μικρότερης χρονικής διάρκειας, μέσω επίγειας ψηφιακής τεχνολογίας και εμπίπτει στην έννοια του μέσου ενημέρωσης όπως αυτή ορίζεται στη διάταξη του εδαφίου β΄ της παρ. 4 του άρθρου 2 του Ν. 3310/2005 (Α΄ 30). ... 2. Η παροχή υπηρεσιών ...αποτελεί υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 106 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνίσταται στην παροχή στο κοινό τηλεοπτικών υπηρεσιών, βάσει προϋποθέσεων, όρων και διαδικασιών που διασφαλίζουν, αφενός, τη νομιμότητα, τη διαφάνεια, την πολιτική και πολιτισμική πολυμέρεια και πολυφωνία και τον ελεύθερο και ανόθευτο οικονομικό ανταγωνισμό στον ευρύτερο τομέα των μέσων ενημέρωσης και, αφετέρου, την παροχή στο κοινό υψηλού επιπέδου τηλεοπτικών υπηρεσιών. 3. Οι άδειες των παρόχων περιεχομένου ...ελεύθερης λήψης διακρίνονται σε εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας...». Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζονται τα ακόλουθα: «1. ... 4. Με απόφαση του Υπουργού στον οποίο ανατίθενται εκάστοτε οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, μετά από αιτιολογημένη γνώμη του Ε.Σ.Ρ. και δημόσια διαβούλευση, καθορίζεται ο αριθμός των δημοπρατούμενων αδειών παρόχου περιεχομένου ...ελεύθερης λήψης ανά κατηγορία εμβέλειας (εθνικής ή περιφερειακής), προγράμματος (ενημερωτικού ή μη ενημερωτικού), είδος περιεχομένου σε περίπτωση ενημερωτικού προγράμματος (γενικού ή θεματικού περιεχομένου), είδος στόχευσης (γενικής ή ειδικής) σε περίπτωση μη ενημερωτικού προγράμματος και είδος θεματικού περιεχομένου σε περίπτωση προγράμματος ειδικής στόχευσης. Η τιμή εκκίνησης ανά κατηγορία δημοπρατούμενης άδειας καθορίζεται με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού στον οποίο ανατίθενται εκάστοτε οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, μετά από γνώμη του Ε.Σ.Ρ.. 5. Η χρονική διάρκεια των αδειών παρόχων περιεχομένου είναι δέκα (10) έτη από την ημερομηνία της έκδοσής τους. 6. Η διαδικασία της αδειοδότησης των παρόχων περιεχομένου μέσω δημοπρασίας διεξάγεται με την έκδοση προκήρυξης από το Ε.Σ.Ρ., σύμφωνα με τους όρους του παρόντος. Προκηρύξεις από το Ε.Σ.Ρ. είναι δυνατόν να εκδίδονται ξεχωριστά ανά κατηγορία αδειών. 7. ...». Επίσης, με τον νόμο αυτό ορίστηκαν οι θετικές και αρνητικές προϋποθέσεις συμμετοχής των υποψηφίων στη διαδικασία αδειοδοτήσεως και ειδικότερα η νομική μορφή αυτών (άρθρο 3), το ελάχιστο καταβεβλημένο μετοχικό κεφάλαιο (άρθρο 4), η ονομαστικοποίηση των μετοχών, με τις οριζόμενες εξαιρέσεις (άρθρο 5), οι ασυμβίβαστες ιδιότητες και η υποβολή στοιχείων σχετικά με τον τρόπο αποκτήσεως («πόθεν έσχες») των σχετικών οικονομικών μέσων των υποψηφίων, των μετόχων τους κ.λπ. (άρθρο 6), ο τεχνολογικός εξοπλισμός και η κτιριακή υποδομή (άρθρο 7), η ελάχιστη διάρκεια και το ελάχιστο περιεχόμενο του προγράμματος (άρθρο 8), ο ελάχιστος αριθμός απασχολούμενου προσωπικού από τους υποψήφιους προς αδειοδότηση, ο οποίος προκειμένου για άδεια εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού χαρακτήρα γενικού περιεχομένου, ορίζεται στα τετρακόσια (400) άτομα. Σε περίπτωση όμως που ο υποψήφιος προς αδειοδότηση δεν απασχολεί τον κατά τα ως άνω οριζόμενο ελάχιστο αριθμό προσωπικού κατά το χρόνο υποβολής της υποψηφιότητάς του, υποχρεούται να υποβάλει σχετικό οργανόγραμμα και υπεύθυνη δήλωση με την οποία βεβαιώνει ότι, εντός χρονικού διαστήματος τριών (3) μηνών από τη χορήγηση της άδειας, θα απασχολεί τον προβλεπόμενο ελάχιστο αριθμό προσωπικού (άρθρο 9 παρ. 1, 2 και 6), η ασφαλιστική, φορολογική και τραπεζική ενημερότητα, η απαγόρευση συγκεντρώσεως ελέγχου, η υποχρεωτική προηγούμενη καταβολή παραβόλου για την εξέταση της υποψηφιότητάς τους, το ποσό του οποίου καθορίζεται με την προκήρυξη (άρθρο 10). Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του ίδιου ν. 4339/2015 ορίζεται: «1. Η διαδικασία αδειοδότησης των παρόχων περιεχομένου αρχίζει με τη δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης από το Ε.Σ.Ρ.. 2. Στην προκήρυξη καθορίζονται οι όροι και η διαδικασία χορήγησης των αδειών παρόχων περιεχομένου και ειδικότερα κατ’ ελάχιστον τα εξής: α) Ο αριθμός των προκηρυσσόμενων αδειών. β) Η εμβέλεια, το πρόγραμμα και το είδος του περιεχομένου που αφορούν οι προκηρυσσόμενες άδειες. γ) Η χρονική διάρκεια της άδειας. δ) Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων. ε) Το χρονοδιάγραμμα, τα στάδια και ο τρόπος διενέργειας της διαδικασίας χορήγησης των αδειών μέσω της δημοπρασίας. στ) Η τιμή εκκίνησης ανά κατηγορία άδειας. ζ) Οι προϋποθέσεις συμμετοχής των υποψηφίων στη διαδικασία τόσο της προεπιλογής όσο και της τελικής φάσης της δημοπρασίας και η διαδικασία ελέγχου της συνδρομής αυτών. η) Τα έγγραφα που απαιτείται να υποβάλουν οι υποψήφιοι προκειμένου να αποδείξουν τη συνδρομή των προβλεπόμενων από τον παρόντα νόμο θετικών και αρνητικών προϋποθέσεων, βάσει των οποίων θα γίνει η προεπιλογή τους για να αποκτήσουν το δικαίωμα συμμετοχής στην τελική φάση της δημοπρασίας. θ) Ο τρόπος ανακήρυξης των αδειούχων και οι υποχρεώσεις αυτών. 3. … 4. Το πλήρες κείμενο της προκήρυξης στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα αναρτάται στην ιστοσελίδα του Ε.Σ.Ρ. και της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 5. Η συμμετοχή στη διαδικασία χορήγησης αδειών παρόχου περιεχομένου συνεπάγεται πλήρη αποδοχή των όρων της σχετικής προκήρυξης και δεν είναι επιτρεπτή η συμμετοχή με επιφύλαξη ή υπό αίρεση. 6. …». Στο άρθρο 12 περιέχονται ρυθμίσεις σχετικά με το στάδιο της προεπιλογής των υποψηφίων, ενώ στο άρθρο 13 ορίζονται τα εξής: «1. Η διεξαγωγή της δημοπρασίας γίνεται μέσω διαδικασίας πολλαπλών γύρων με αυξανόμενο τίμημα επί της, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4, καθοριζόμενης τιμής εκκίνησης. Η διεξαγωγή της δημοπρασίας αρχίζει από την ημερομηνία εκκίνησής της και ολοκληρώνεται την ημερομηνία ανακήρυξης των υπερθεματιστών αδειούχων. ... 2. … 3. Το τίμημα κάθε άδειας καταβάλλεται από τον υπερθεματιστή σε τρεις (3) ισόποσες δόσεις, με ισάριθμες τραπεζικές επιταγές που εκδίδονται σε διαταγή του Ελληνικού Δημοσίου, εντός των κατωτέρω προθεσμιών: α. η πρώτη δόση εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ανακήρυξή του σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, β. η δεύτερη δόση εντός δώδεκα (12) μηνών από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας και γ. η τρίτη δόση εντός είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας. ... [όπως η παράγραφος 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 114 παρ. 1 του ν. 4387/2016, Α΄ 85/12.5.2016]. 4. ... 6. Οι υποψήφιοι δεν δικαιούνται αποζημίωσης για δαπάνες σχετικές με τη σύνταξη και υποβολή των στοιχείων που απαιτούνται για τη συμμετοχή τους σε κάθε στάδιο της διαδικασίας αδειοδότησης. 7. Οι διαφορές που αναφύονται κατά τη διενέργεια της διαγωνιστικής διαδικασίας αδειοδότησης διέπονται από τις διατάξεις του ν. 3886/2010 (Α΄ 173)». Τέλος, στο άρθρο 15 ορίστηκε ότι: «1. Ανάκληση της άδειας των παρόχων περιεχομένου χωρεί υποχρεωτικά με απόφαση του Ε.Σ.Ρ. στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) … ε) Μείωση του προσωπικού κάτω από τον απαιτούμενο προς χορήγηση της άδειας ελάχιστο αριθμό απασχολουμένων, όπως προβλέπεται από τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 9 .. στ) … 2. Με απόφαση του Ε.Σ.Ρ. ανακαλείται επίσης, η άδεια σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις, που ανέλαβαν οι υποψήφιοι δια των υπευθύνων δηλώσεων, που προβλέπονται στις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 7 και της παραγράφου 8 του άρθρου 8 και της παραγράφου 5 του άρθρου 9. 3…».

ΑΠ 447/2023: Συγκρότηση-ένταξη σε εγκληματική οργάνωση που επιδιώκει την διάπραξη περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στη νομοθεσία περί ναρκωτικών - Διακίνηση-μεταφορά ναρκωτικών από κοινού - 211 ΚΠΔ Μαρτυρία συγκατηγορουμένου - Αιτιολογία απόφασης - Τεκμήριο αθωότητας - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αυτοτελείς ισχυρισμοί

Συγκρότηση-ένταξη σε εγκληματική οργάνωση που επιδιώκει την διάπραξη περισσότερων κακουργημάτων που προβλέπονται στη νομοθεσία περί ναρκωτικών - Διακίνηση-μεταφορά ναρκωτικών από κοινού, κατ’ επάγγελμα, κατ’ εξακολούθηση με προσδοκώμενο όφελος άνω των 75.000 ευρώ στα πλαίσια εγκληματικής οργάνωσης - Αναίρεση κατηγορουμένων και αναίρεση ΕισΑΠ - Λόγοι αναίρεσης - 211 ΚΠΔ Μαρτυρία συγκατηγορουμένου - Αιτιολογία απόφασης - Τεκμήριο αθωότητας - Ελαφρυντικές περιστάσεις - Αυτοτελείς ισχυρισμοί

Το αρ. 211 ΚΠΔ δεν εισάγει ευθεία αποδεικτική απαγόρευση, αλλά αποτελεί κανόνα αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων. Δεν παραβιάζεται η ανωτέρω διάταξη, όταν το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρική κατάθεση ή απολογία συγκατηγορουμένου, αλλά συνδυαστικά τόσο σ’ αυτή όσο και στις καταθέσεις άλλων μαρτύρων, καθώς και στα αναγνωστέα έγγραφα. Παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, όταν αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικής ποινικής διάταξης προκύπτει όταν στο πόρισμα της απόφασης που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του διατακτικού και του σκεπτικού της έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή του νόμου. Δεν συνιστά παραβίαση των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου η απουσία μάρτυρα και η ανάγνωση των εγγράφων που προσκόμισε ο τελευταίος, όταν δεν διατυπώνεται αντίρρηση ή εναντίωση και δεν υποβάλλεται αίτημα σχετικό με την εμφάνιση του μάρτυρα και όταν δεν υποβάλλεται αντίρρηση κατά την ανάγνωση των εγγράφων από το δικαστήριο. Απόρροια του τεκμηρίου αθωότητας είναι η αρχή της επιείκειας προς τον κατηγορούμενο, η οποία επιβάλλει το δικαστήριο, εν αμφιβολία, να αποφανθεί υπέρ αυτού. Για την αιτιολογία της αθωωτικής απόφασης πρέπει να αναφέρεται ή να συνάγεται από ολόκληρο το περιεχόμενο του σκεπτικού της, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για τη διαμόρφωση  της αθωωτικής κρίσης του το περιεχόμενο όλων ανεξαιρέτως των αποδεικτικών μέσων όπου μνημονεύονται στα πρακτικά, και όχι μόνο το περιεχόμενο μερικών από αυτά. Απόρριψη αναιρετικών λόγων του ΕισΑΠ. Η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιων ισχυρισμών πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Απόρριψη ελαφρυντικής περίστασης αρ. 84 παρ. 2 περ. γ' ΠΚ (ειλικρινή μεταμέλεια), καθώς οι πληροφορίες προς τις διωκτικές και δικαστικές αρχές έλαβαν χώρα, όχι λόγω μεταμέλειας του κατηγορουμένου, αλλά για συγκάλυψη των δικών του αξιόποινων πράξεων. Απόρριψη ελαφρυντικής περίστασης αρ. 84 παρ. 3 ΠΚ περί μη εύλογης διάρκειας της ποινικής διαδικασίας που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του κατηγορουμένου καθώς εν προκειμένω η χρονική διάρκεια των έξι (6) ετών και τεσσάρων μηνών ορθά κρίθηκε εύλογη δεδομένων των συντρεχουσών περιστάσεων. Δέχεται αναιρετικό λόγο του Εισαγγελέα ΑΠ περί ελλιπούς αιτιολογίας της αναγνώρισης ελαφρυντικής περίστασης του αρ. 84 παρ. 2 περ. ε’ ΠΚ (μεταγενέστερη καλή συμπεριφορά), καθώς μόνο η συμμόρφωση του κρατουμένου στους σωφρονιστικούς κανόνες, η πραγματοποίηση ημερομισθίων και η επιμόρφωση στις φυλακές δεν αρκούν για την στοιχειοθέτηση του εν λόγω ελαφρυντικού χωρίς τη συνδρομή και άλλων στοιχείων που να καταδεικνύουν ουσιαστική μεταστροφή στο χαρακτήρα του υπαιτίου. Κατά τα λοιπά απορρίπτει τις αιτήσεις αναίρεσης των κατηγορουμένων και του ΕισΑΠ.

 

Αριθμός 447/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε'

Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Βασδέκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ζαμπέττα Στράτα, Μαρία Λεπενιώτη-Εισηγήτρια, Σοφία Οικονόμου και Κωστούλα Πρίγγουρη, Αρεοπαγίτες.

................

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

.........

Στον ισχύοντα από 20-3-2013 Ν. 4139/2013 "Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 74/20/03/2013), που εφαρμόζεται εν προκειμένω, ως εκ του χρόνου τέλεσης της πράξης και το άρθρο 20 αυτού (διακίνηση ναρκωτικών) ορίζεται, ότι 1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 2Α και 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 και ιδίως η εισαγωγή, η εξαγωγή, η διαμετακόμιση, η πώληση, η αγορά, η προσφορά, η διανομή, η διάθεση, η αποστολή, η παράδοση, η αποθήκευση, η παρακατάθεση, η παρασκευή, η κατοχή, η μεταφορά, η νόθευση, η πώληση νοθευμένων ειδών μονοπωλίου ναρκωτικών ουσιών...3. Αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης. Κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των επί μέρους πράξεων διακίνησης, το είδος, η συνολική ποσότητα και η καθαρότητα του ναρκωτικού, καθώς και η βαρύτητα των σχετικών επιπτώσεων στην υγεία» . Στο άρθρο 22 του νόμου αυτού προβλέπεται ποινή κάθειρξης τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή από 50.000 έως 500.000 ευρώ σε διακεκριμένες περιπτώσεις διακίνησης ναρκωτικών μεταξύ των οποίων κατά την παρ. 2β αυτού και για εκείνον που ενεργεί κάποια από τις πράξεις των άρθρων 20 και 21 παρ. 1α στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης κατά τα άρθρα 187 και 187 Α ΠΚ. Κατά το αναφερόμενο σε ιδιαίτερα διακεκριμένες περιπτώσεις άρθρο 23 του ίδιου ως άνω νόμου, στην παρ. 2 εδ. α, ορίζεται ότι με ισόβια κάθειρξη, καθώς και με χρηματική ποινή από πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ μέχρι ένα εκατομμύριο (1.000.000) ευρώ τιμωρείται ο δράστης των πράξεων των άρθρων 20 και 22: α) όταν κατ' επάγγελμα χρηματοδοτεί την τέλεση κάποιας πράξης διακίνησης ή κατ' επάγγελμα διακινεί ναρκωτικές ουσίες και το προσδοκώμενο όφελος του δράστη στις ανωτέρω περιπτώσεις υπερβαίνει το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ.

Gια την υποκειμενική θεμελίωσή των ως άνω εγκλημάτων απαιτείται δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση της ιδιότητας των ουσιών ως ναρκωτικών και τη θέληση ή αποδοχή του δράστη να τελέσει τη πράξη, με την οποία πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση (ΑΠ 750/2020, ΑΠ 884/2019, ΑΠ 950/2019).

Σύμφωνα με το άρθρο 211 ΚΠοινΔ, ως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλλόμενης απόφασης, "μόνη η μαρτυρική κατάθεση ή η παροχή εξηγήσεων ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την καταδίκη του κατηγορουμένου". Αναλόγου περιεχομένου παραμένει η διάταξη του άρθρου αυτού όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 117 Ν. 4855/2021,σύμφωνα με την οποία «η μαρτυρική κατάθεση ή η παροχή εξηγήσεων ή η απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την καταδίκη του κατηγορουμένου, αν δεν υπάρχει και άλλο, ρητά κατονομαζόμενο στην απόφαση, αποδεικτικό μέσο». Από τη διάταξη αυτή, η παραβίαση της οποίας επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ ΚΠοινΔ), κατά το άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ’ του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι αποκλείεται η στήριξη της καταδίκης κατηγορουμένου σε μόνη τη μαρτυρική κατάθεση ή παροχή εξηγήσεων ή την απολογία συγκατηγορουμένου, αλλά δεν αποκλείεται η συνεκτίμηση της μαρτυρικής κατάθεσης ή της απολογίας συγκατηγορουμένου μαζί με τις άλλες αποδείξεις. Ειδικότερα, το ανωτέρω άρθρο 211 ΚΠοινΔ δεν εισάγει ευθεία αποδεικτική απαγόρευση, αλλά στην πραγματικότητα είναι κανόνας αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων, ο οποίος λειτουργεί διευκρινιστικά και συμπληρωματικά στη βασική αρχή του άρθρου 177 ΚΠοινΔ, την οποία δεν καταλύει, ούτε άλλωστε απαγορεύει την αξιοποίηση της απολογίας ή της μαρτυρικής κατάθεσης του συγκατηγορουμένου, η οποία δεν παύει να αποτελεί αποδεικτικό μέσο, απλώς παρέχεται οδηγία στο δικαστήριο να μην αρκείται στη μαρτυρία ή απολογία του συγκατηγορουμένου για την αναζήτηση της αληθείας, αλλά να επεκτείνει την αναζήτηση του και σε άλλα στοιχεία και να προσπαθεί να τεκμηριώσει όσο το δυνατό καλύτερα τη δικανική του πεποίθηση. Δεν παραβιάζεται η ανωτέρω διάταξη, όταν το δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή του κατηγορουμένου δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρική κατάθεση ή την απολογία του συγκατηγορουμένου, αλλά συνδυαστικά τόσο σ’ αυτή όσο και στις καταθέσεις άλλων μαρτύρων, καθώς και στα αναγνωσθέντα έγγραφα. Η κατά παραβίαση της άνω διάταξης του άρθρου 211 του ΚΠοινΔ, κρίση του δικαστηρίου που στηρίζεται σε μη επιτρεπόμενο κατά νόμο αποδεικτικό μέσο οδηγεί επίσης σε ελλιπή αιτιολογία της απόφασης και την ίδρυση λόγου αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ΚΠοινΔ), καθόσον με τον άνω λόγο αναίρεσης ελέγχεται αναιρετικώς το παραδεκτό των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Εάν όμως η περί ενοχής κρίση του δικαστηρίου στηρίζεται, εκτός από τέτοια μαρτυρική κατάθεση ή απολογία, και σε άλλες αποδείξεις, η συνεκτίμηση απλώς μαρτυρικής κατάθεσης ή απολογίας συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν δημιουργεί έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης (ΑΠ 767/2019, ΑΠ 25/2020, ΑΠ 718/2020).

ΔιοικΕφΘεσ 115/23 : ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ - COVID-19 - ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ - ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ - ΣΥΝΤΑΓΜΑ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ. ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ.

ΔιοικΕφΘεσ 115/23 : ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ - COVID-19 - ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ - ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ - ΣΥΝΤΑΓΜΑ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ. ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ. Οι αιτούντες μόνιμοι, Ι.Δ.Α.Χ. και Ι.Δ.Ο.Χ. υπάλληλοι του καθ’ ου Νοσοκομείου ζητούν την ακύρωση πράξεων του Διοικητή του καθ’ ου, με τις οποίες επιβλήθηκε σε βάρος τους το ειδικό διοικητικό μέτρο αναστολής καθηκόντων για επιτακτικούς λόγους προστασίας της Δημόσιας Υγείας, λόγω μη συμμόρφωσης στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού κατά της COVID-19. Κρίνεται ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός του προσωπικού των δομών υγείας δεν προσκρούει σε καμία συνταγματικής ή υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη ή αρχή. Ενόψει των ανωτέρω, είναι απορριπτέοι οι λόγοι ακυρώσεως, με τους οποίους προβάλλεται η αντίθεση της προσβαλλόμενης πράξης προς τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 5, 22 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και η παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας των άρθρων 1, 3 και 8 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α. Τέλος, είναι απορριπτέος ο ισχυρισμός των αιτούντων περί παραβίασης της συνταγματικώς κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας, διότι το υγειονομικό προσωπικό δεν τελεί υπό τις αυτές συνθήκες με τους λοιπούς επαγγελματίες, λόγω της στενής και σχεδόν καθημερινής επαφής με τους πάσχοντες. Απορρίπτει την αίτηση.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ A΄

ΑΚΥΡΩΤΙΚΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 115/2023

 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 9 Ιουνίου 2022 με την εξής σύνθεση: Ευάγγελος Κρικώνης, Πρόεδρος Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων, Φωτεινή Παλαιολόγου και Παναγιώτης Τούμπος, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων. Ως Γραμματέας έλαβε μέρος ο Μιχαήλ Κοτανίδης, δικαστικός υπάλληλος.

Για να δικάσει την αίτηση ακυρώσεως με ημερομηνία κατάθεσης 28-9-2021 (με αρ. κατ/σης: ΑΚ ...-2021).

Των: 1) .... και 28) ..., οι οποίοι παρέστησαν διά της δικηγόρου ΑΝ βάσει της από 2-6-2022 δήλωσης μη εμφάνισης άρθρου 33 παρ. 6 του Π.Δ. 18/1989 (ΦΕΚ Α΄ 8, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 26 παρ. 1 του Ν. 4509/2017, ΦΕΚ Α΄ 201), η οποία διορίστηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο.

Κατά του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο ... “...”», που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παρέστη δια του πληρεξουσίου δικηγόρου ΚΔ βάσει της από 6-4-2022 δήλωσης μη εμφάνισης άρθρου 33 παρ. 6 του Π.Δ. 18/1989 (ΦΕΚ Α΄ 8, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 26 παρ. 1 του Ν. 4509/2017, ΦΕΚ Α΄ 201), ο οποίος διορίστηκε με την ....-2022 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του καθ’ ου Νοσοκομείου.

Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν την ακύρωση των με αρ. .... αποφάσεων του Διοικητή του καθ’ ου Νοσοκομείου.

Η υπόθεση συζητήθηκε κατά προτεραιότητα μετά την προεκφώνηση (άρθρο 33 παρ. 2 του Π.Δ. 18/1989, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 6 παρ. 4 του Ν. 3900/2010) και αφού το Δικαστήριο άκουσε τον εισηγητή Παναγιώτη Τούμπο, Εφέτη Δ.Δ., που ανέγνωσε την έκθεσή του.

Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη χωρίς τη σύμπραξη γραμματέως.

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά τον Νόμο

 

1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως καταβλήθηκε παράβολο, ποσού εκατόν πενήντα τεσσάρων (154) ευρώ (το .... e παράβολο και το από 28-9-2021 παραστατικό εξόφλησής του). 

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, οι αιτούντες μόνιμοι, Ι.Δ.Α.Χ. και Ι.Δ.Ο.Χ. υπάλληλοι του καθ’ ου Νοσοκομείου ζητούν την ακύρωση των παρακάτω πράξεων του Διοικητή του καθ’ ου, με τις οποίες επιβλήθηκε σε βάρος τους από 1-9-2021 το ειδικό διοικητικό μέτρο αναστολής καθηκόντων για επιτακτικούς λόγους προστασίας της Δημόσιας Υγείας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 206 του Ν. 4820/2021 (ΦΕΚ Α΄ 130), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, λόγω μη συμμόρφωσης στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού κατά της COVID-19. ..............

(....)

3. Επειδή, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θέτουν το ίδιο νομικό ζήτημα, δεδομένου ότι στους αιτούντες επιβλήθηκε το ειδικό διοικητικό μέτρο αναστολής καθηκόντων για επιτακτικούς λόγους προστασίας της Δημόσιας Υγείας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 206 του Ν. 4820/2001 (ΦΕΚ Α΄ 130), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, για τους ίδιους λόγους, ήτοι λόγω μη συμμόρφωσής τους στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού κατά της COVID-19. Επομένως, οι αιτούντες, κατ’ αρχάς, παραδεκτώς ομοδικούν, εφόσον θεμελιώνουν την αίτηση στην ίδια πραγματική και νομική βάση και, παραδεκτώς ζητούν την ακύρωση αυτοτελών πράξεων, οι οποίες είναι μεταξύ τους συναφείς, αφού αφορούν το ίδιο αντικείμενο και θέτουν ρύθμιση, κατ’ επίκληση των ίδιων πραγματικών και νομικών λόγων (πρβλ. Σ.τ.Ε. 2379/2022, 717/2022, Σ.τ,Ε. Ολομ. 436/2022, 1758/2019, 1120/2016 κ.ά.). Ως εκ τούτου, νομίμως καταβλήθηκε, ενιαίο παράβολο από τους αιτούντες.

4. Επειδή, περαιτέρω, όσον αφορά τους 1η, 3η, 5η, 6η, 7ο, 9η, 12η, 13η, 14η, 15η, 16η, 17ο, 18η, 20η, 22η, 26η και 27η από τους αιτούντες, που κατά το χρόνο συζήτησης της υπόθεσης είχαν επιστρέψει στα καθήκοντά τους με σχετικές πράξεις άρσης της αναστολής του Διοικητή του καθ’ ου Νοσοκομείου (σχετικές οι με αρ. .... και .... πράξεις, αντίστοιχα) και τους 4η, 8ο, 19η, 21η, 23η, 24η, 25η και 28η αυτών, από τους οποίους οι 4η και 28η παραιτήθηκαν λόγω συνταξιοδότησης και οικειοθελώς από τα καθήκοντά τους (την 18-10-2021), αντίστοιχα (σχετικές η με αρ. πρωτ. ... απόφαση του Διοικητή που αφορά την 4η και η με αρ. πρωτ. .... αίτηση παραίτησης που αφορά την 28η) και οι 8ος, 19η, 21η, 23η, 24η και 25η είχαν παύσει να απασχολούνται κατά τον ως άνω χρόνο, κατόπιν καταγγελίας την 1-4-2022 της σύμβασής τους λόγω λήξης της συμβατικής της διάρκειας, ως προς τους οποίους ανέκυψε ζήτημα κατάργησης της δίκης, όπως ο Εισηγητής της υπόθεσης έθεσε τούτο με την από 3-6-2022 έκθεσή του, αυτοί διατηρούν ιδιαίτερο έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της δίκης και μετά την παύση ισχύος των ανωτέρω πράξεων που τους αφορούν, λόγω των διοικητικής φύσης δυσμενών γι’ αυτούς συνεπειών (μη υπολογισμός του χρόνου αναστολής ως χρόνου πραγματικής υπηρεσίας, με συνέπεια την αρνητική επίδρασή του στην υπηρεσιακή εξέλιξή τους και στη συνταξιοδότησή τους) που καταλείπουν οι προσβαλλόμενες πράξεις, οι οποίες (δυσμενείς συνέπειες) διατηρούνται και μετά τη λήξη της ισχύος τους και δεν μπορούν να αρθούν παρά μόνο με την ακύρωση των πράξεων αυτών (βλ. Σ.τ.Ε. 196/2020, 3241/2015, 5252/2012, 3892/2012, Σ.τ.Ε. Ολομ. 4256/2013, 1660/2009 κ.ά.).