ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτης, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Βασίλειο Πέππα - Εισηγητή, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Γεώργιο Λέκκα και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ε. Κ. του Χ., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του ΑΜ-Τ, για αναίρεση της 495, 496, 504/2013 και 23/2014 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Απριλίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 481/14.
Αφού άκουσε
Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 156 παρ. 1 και 2 του ΚΠΔ, ως άγνωστης διαμονής, θεωρείται, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε άγνωστο μέρος για την δικαστική - εισαγγελική αρχή που έχει εκδώσει το προς επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν είναι γνωστή σε τρίτους, όπως ακόμη και σε άλλη εισαγγελική ή αστυνομική αρχή, διότι το όργανο που έλαβε την εντολή να ενεργήσει την επίδοση, δεν έχει υποχρέωση να προσφύγει σε αυτές ή σε άλλες τυχόν πηγές πληροφοριών για να ανακαλύψει τη νέα διαμονή του αποδέκτη του εγγράφου και στην περίπτωση αυτή η επίδοση προς αυτόν γίνεται, ως άγνωστης διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτηση, στον τόπο της κατοικίας του αποδέκτη της επίδοσης, των αναφερόμενων στη διάταξη του άρθρου 156 παρ. 1 εδ. δ του ΚΠΔ προσώπων, προς τον Δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο που όρισε ο Δήμαρχος της τελευταίας γνωστής κατοικίας ή διαμονής του, άλλως η επίδοση είναι άκυρη. Τόπος δε κατοικίας νοείται εκείνος που έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 του ΚΠΔ κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή, και αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανισθεί κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση (ΑΠ 367/13). Η έννοια της κατοικίας, και κατά την ποινική δικονομία, είναι εκείνη που προβλέπεται από τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα (άρθρο 51 εδάφ. α ΑΚ), δηλαδή ο τόπος της κύριας και μόνιμης εγκατάστασης του προσώπου, που αποτελεί το κέντρο των βιοτικών, επαγγελματικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων του. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 123 παρ. 1 του ΚΠΔ, για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο εξωτερικό, τιμωρούνται όμως στην Ελλάδα (κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 7, 8, 9 ΠΚ), η αρμοδιότητα ορίζεται διαδοχικά από τον τόπο της κατοικίας στην Ελλάδα ή της προσωρινής διαμονής ή της σύλληψης ή της παράδοσης του κατηγορουμένου. Αν ο τόπος αυτός δεν είναι γνωστός, ή αν ο κατηγορούμενος δεν κατοίκησε, ή δεν είχε ποτέ τη διαμονή του στην Ελλάδα, ή δεν έχει συλληφθεί ... αρμόδιο είναι το δικαστήριο της πρωτεύουσας.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Δικαστήριο, χωρίς να διαλάβει στην απόφαση του την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 139 ΚΠΔ και 93 παρ. 3 του Συντάγματος ειδική αιτιολογία, απέρριψε τον νομίμως προβληθέντα από τους συνηγόρους του αναιρεσείοντος αυτοτελή ισχυρισμό, περί εξάλειψης του αξιοποίνου της διωκόμενης πράξης (ανθρωποκτονίας από πρόθεση), λόγω παραγραφής, καθόσον ακύρως είχε επιδοθεί σ' αυτόν, ως αγνώστου διαμονής, το παραπεμπτικό βούλευμα, στη συνέχεια του οποίου εκδόθηκε η περί αναστολής της διαδικασίας σχετική διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών, κατ' άρθρο 432 παρ.1 ΚΠΔ. Από την επιτρεπτή επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των ενσωματωμένων στην προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικών, προκύπτει ότι, πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας κι αφού προηγήθηκε η απόρριψη της ενστάσεως περί τοπικής αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου, οι συνήγοροι του αναιρεσείοντος κατέθεσαν γραπτώς και ανέπτυξαν προφορικά τον προειρημένο αυτοτελή ισχυρισμό. Προς στοιχειοθέτηση δε τούτου ισχυρίστηκαν, ότι: ι) δεν υπάρχει στη δικογραφία βεβαίωση ότι ο κατηγορούμενος στο χρόνο των επιδόσεων ήταν άγνωστης διαμονής, 2) δεν του επιδόθηκε ποτέ το παραπεμπτικό βούλευμα, αλλά μόνον απόσπασμα αυτού (αιτιάσεις που δεν επαναφέρονται με την αναίρεση) και 3) δεν υπάρχει βεβαίωση, στο χρόνο της επιδόσεως, περί του ότι δεν υφίστανται τα πρόσωπα της σειράς του άρθρου 156 ΚΠΔ. Ακολούθως, αφού ο Εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη του εν λόγω ισχυρισμού και οι συνήγοροι του αναιρεσείοντος, αναφερθέντες στο περιεχόμενο του, δήλωσαν ότι εμμένουν στην αποδοχή του, το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό, με την εξής αιτιολογία: "Ως προς την ένσταση ακυρότητας της επίδοσης του 3072/1998 παραπεμπτικού βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών και εντεύθεν μη επέλευση της αναστολής, κατ' άρθρο 113 ΠΚ, με την 62/1998 Διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, που εκδόθηκε, στην συνέχεια, κατ' άρθρο 432 παρ.1 ΚΠΔ, και κατά συνέπεια παραγραφής της υποθέσεως λόγω παρόδου 2θετίας από την τέλεσή της ως προς το πρώτο σκέλος, λεκτέα τα ακόλουθα: Η επίδοση του 3072/21.7.1998 παραπεμπτικού Βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών έγινε νομότυπα, ως αγνώστου διαμονής, στην Αθήνα, με το από 12.8.1998 αποδεικτικό επίδοσης βουλεύματος της Επιμελήτριας Δικαστηρίων ..., το οποίο αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, στον Δήμαρχο Αθηναίων και παρελήφθη από την αρμόδια προς τούτο δημοτική υπάλληλο ... . Και τούτο διότι, όπως εκτέθηκε λεπτομερώς ανωτέρω στο σκεπτικό της απόρριψης κατά τόπον αναρμοδιότητας των δικαστηρίων της πρωτεύουσας, ο κατηγορούμενος εστερείτο παντάπασιν κατοικίας στην Ελλάδα και, ειδικότερα, στο ..., με την έννοια του άρθρου 51AK, η οποία δεν ταυτίζεται απλά με την "οικία", δηλαδή του νομικού δεσμού του προς ορισμένη εδαφική περιοχή (εδώ ...), η οποία καθίσταται κατ' αυτόν τον τρόπο αφενός μεν συνδετικό στοιχείο των νομικών σχέσεων του αφετέρου δε στοιχείο εξατομικεύσεως αυτού και δικονομικά προσήκουσα για τις επιδόσεις, δηλαδή, όπου αυτός διημερεύει και κυρίως διανυκτερεύει με σταθερότητα και η διαμονή του ήταν άγνωστη, αν και ως προελέχθη, καταβλήθηκε από τις αρμόδιες Εισαγγελικές Αρχές Θεσσαλονίκης και Αθηνών η δέουσα επιμέλεια για τον εντοπισμό της κατοικίας ή διαμονής του, προκειμένου να κλητευθεί, ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να συμμετέχει αυτοπροσώπως ή εκπροσωπούμενος από δικηγόρο στην εις βάρος του διαδικασία. Επομένως, η ως άνω επίδοση είναι καθόλα έγκυρη, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν κατοίκησε και δεν είχε την διαμονή του στην Ελλάδα, γενόμενη ως αγνώστου διαμονής στην Αθήνα ως πρωτεύουσας του αρμόδιου κατά τόπον δικαστηρίου, κατ' άρθρο 123 παρ.1 ΚΠΔ και ως εκ περισσού επαναλήφθηκε η επίδοση στο ... στις 24.8.1998. Ακολούθως, με το από 248/28.7.1998 έγγραφο του Τμήματος Βουλευμάτων της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών προς το Α.Τ. Επανομής Θεσσαλονίκης, που αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, δόθηκε εισαγγελική παραγγελία προς επίδοση πλήρους αντιγράφου του ανωτέρω παραπεμπτικού βουλεύματος ...". Επίσης, στα πλαίσια απόρριψης της ενστάσεως του αναιρεσείοντος περί κατά τόπον αναρμοδιότητας του δικάσαντος ΜΟΕ Αθηνών και αναφορικά με την ύπαρξη γνωστής κατοικίας ή διαμονής του στην Ελλάδα, το Δικαστήριο, με την προηγηθείσα (496/13) παρεμπίπτουσα απόφαση του, είχε δεχτεί τα ακόλουθα: "... από την INTERPOL απεστάλη σήμα το έτος 1991 προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, με πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος είχε παραπεμφθεί για να δικασθεί κατά τον ποινικό κώδικα της Πολιτείας του New Hampshire των ΗΠΑ, για την κακουργηματική πράξη της ανθρωποκτονίας δευτέρου βαθμού, πράξη την οποία εφέρετο ότι τέλεσε στις 18.11.1989 στην πολιτεία αυτή εις βάρος του αλλοδαπού ανηλίκου J. C. και ότι, ενώ η δίκη αυτή βρισκόταν σε εξέλιξη και αναμενόταν η έκδοση της ετυμηγορίας των ενόρκων, αυτός είχε διαφύγει από τις ΗΠΑ και διέμενε, πιθανώς, στον τόπο καταγωγής του στο ... .
