Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #έκδοση αλλοδαπού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #έκδοση αλλοδαπού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Ιουλίου 2016

Νομολογία Ελληνικών Δικαστηρίων: έκδοση αλλοδαπών


ΑΠ 447/2015 Ε' Τμήμα (Συμβούλιο)

Έκδοση - Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (ν. 4165/1961 - άρθρα 3 παρ. 1 και 2, 14) - Σύμβαση δικαστικής αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ Ελλάδος και Γεωργίας (ν. 2813/2000) - ΚΠΔ άρθρο 438 εδ. γ’. Δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση στην Δημοκρατία της Γεωργίας του εκζητουμένου, υψηλού αξιωματούχου της προηγούμενης κυβέρνησης της Γεωργίας, προκειμένου να εκτίσει ποινή για υπέρβαση δημόσιας εξουσίας και να διωχθεί για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης, διότι σε περίπτωση εκδόσεώς του, υπάρχει κίνδυνος να επιδεινωθεί η θέση του λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων και να  διωχθεί και για άλλες πράξεις, διαφορετικές από αυτές για τις οποίες εκζητείται.

Πρόσφυγες και πρόσωπα που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας: Η θεσπιζόμενη στο άρθρο 5 παρ. 2 ΠΔ/τος 114/2010 απαγόρευση εκδόσεως μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της αιτήσεως χορηγήσεως διεθνούς προστασίας ή πολιτικού ασύλου αναφέρεται στην κατ’ άρθρον 452 παρ. 1 ΚΠΔ έκδοση του εκζητουμένου από τον Υπουργό Δικαιοσύνης μετά την αμετάκλητη γνωμοδότηση υπέρ της εκδόσεως από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο και δεν εμποδίζει την γνωμοδότηση υπέρ ή κατά της εκδόσεως από το τελευταίο αυτό ούτε οδηγεί σε αναβολή της διαδικασίας εκδόσεως.
ΑΠ 1311/2011 (Ζ΄ Ποινικό Τμήμα σε Συμβούλιο )
Αίτημα έκδοσης πολίτη Αλβανίας από τις αρχές της χώρας του για να εκτίσει ποινή στην οποία καταδικάστηκε για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου – Κατάθεση αίτησης ασύλου μετά τη σύλληψή του ενόψει του αιτήματος έκδοσης – Ενόψει της περιοριστικής απαρίθμησης των περιπτώσεων απαγόρευσης έκδοσης του εκζητουμένου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 438 ΚΠΔ και σε συνδυασμό με τις περιέχουσες ανάλογες εξαιρέσεις από την έκδοση υποχρεωτικού ή δυνητικού χαρακτήρα διατάξεις των άρθρων 3 έως 11 της ως Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης και με τις απαγορεύουσες την έκδοση σχετικές διατάξεις του άρθρου 32 της Σύμβασης Δικαστικής Αρωγής σε Αστικές και Ποινικές Υποθέσεις μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας δεν αποτελεί λόγο απαγόρευσης της έκδοσης η προβαλλόμενη από τον εκζητούμενο διακινδύνευση της ακεραιότητας της ζωής του από τρίτα (συγγενείς της πρώην συζύγου του), άσχετα προς το εκζητούν κράτος, πρόσωπα – Η αναβολή της έκδοσης στην περίπτωση της δίωξης ή της καταδίκης του εκζητούμενου για άλλη πράξη στην Ελλάδα δεν έχει την έννοια ότι αναβάλλεται η διαδικασία ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών και
του Αρείου Πάγου για να αποφανθούν για την έκδοση σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, αλλά ότι αναβάλλεται μόνον η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο οποίος είναι κατά το άρθρο 452 ΚΠΔ ο μόνος αρμόδιος να διατάξει την έκδοση, δηλαδή την παράδοση του εκζητούμενου προσώπου ή να την επιτρέψει υπό όρους αφού φυσικά έχει
προηγηθεί αμετάκλητη γνωμοδότηση των ως άνω δικαστικών συμβουλίων που επιτρέπει την έκδοση
(Δημοσιευμένη σε Επετηρίδα Δικαίου Προσφύγων και Αλλοδαπών 2012, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα)

ΣτΕ 1654/2008 
Υπάγονται στον ακυρωτικό έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας οι αποφάσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης περί έκδοσης, ως εκτελεστές πράξεις διοικητικής αρχής κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 95 παρ. 1 περ. α΄ του Συντάγματος και 45 παρ. 1 του Π.Δ. 18/1989 – Λόγοι ακύρωσης που στρέφονται κατά πράξης διοικητικής αρχής που στηρίζεται σε πράξη ή
γνωμοδότηση δικαστικού οργάνου είναι απαράδεκτοι, εκτός εάν αναφέρονται σε ελαττώματα της πράξης ή της γνωμοδότηση της δικαστικής αρχής που τις καθιστούν ανυπόστατες, ερευνώνται δε μόνο λόγοι ακύρωσης που αναφέρονται σε ίδια και αυτοτελή ελαττώματα της διοικητική πράξης –
Στα όργανα της δικαστικής εξουσίας ανήκει και η έρευνα της συνδρομής τυχόν κωλυμάτων της έκδοσης κατά τις διατάξεις της Σύμβασης της Ρώμης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΣτΕ 2190/2002, επταμελής)
(Δημοσιευμένη σε Επετηρίδα Δικαίου Προσφύγων και Αλλοδαπών 2008, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα)

ΑΠ 1042/2007 
Αίτημα έκδοσης της κυβέρνησης του Πακιστάν – Ο εκζητούμενος, πολίτης του
Πακιστάν, κατηγορείται από τις αρχές της χώρας καταγωγής του για παραβίαση του Διατάγματος του 2002 που προβλέπει και τιμωρεί «την πρόληψη και τον έλεγχο της εμπορίας ανθρώπων» και του Διατάγματος του 1979 «περί μετανάστευσης» – Απορρίπτεται κατά πλειοψηφία το αίτημα της έκδοσης γιατί το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο εκζητούμενος στη χώρα καταγωγής του θεμελιώνει το προβλεπόμενο στο ελληνικό ποινικό δίκαιο έγκλημα της «απατηλής διέγερσης σε μετανάστευση» που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το όριο των δύο ετών που ορίζει το άρθρο 437 στοιχείο α΄ ΚΠΔ ως ελάχιστο όριο για το επιτρεπτό της έκδοσης αλλοδαπού – Αντίθετη άποψη της μειοψηφίας: η αποδιδόμενη στον εκζητούμενο πράξη δυνάμει του ποινικού δικαίου του Πακιστάν θεμελιώνει και κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο μια μόνον αξιόποινη πράξη, που αποτελεί πλημμέλημα και προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 55 του Ν. 2910/2001 και 88 του Ν. 3386/2005.
(Δημοσιευμένη σε Επετηρίδα Δικαίου Προσφύγων και Αλλοδαπών 2008, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα)

ΣτΕ 2681/2005 
Έκδοση στην Αλβανία αλλοδαπού, για τον οποίο διαπιστώθηκε μετά την έκδοση της απόφασης του Αρείου Πάγου και του Υπουργού Δικαιοσύνης υπέρ της έκδοσής του ότι είναι Έλληνας από γέννηση – Οι αποφάσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης, με τις οποίες διατάσσεται η έκδοση αλλοδαπού, αποτελούν εκτελεστές πράξεις διοικητικής αρχής, υπό την έννοια των άρθρων 95
παρ. 1 περίπτωση α΄ του Συντάγματος και 45 παρ. 1 του Π.Δ. 18/1989 – Κατέστη ακυρωτέα η προσβαλλόμενη απόφαση αφού μετά την έκδοση της πόφασης έκδοσης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης διαπιστώθηκε ότι ο εκζητούμενος είναι έλληνας από γέννηση: συνεπώς η έκδοσή του παραβιάζει τον περιεχόμενο στο άρθρο 438 περ. α΄ του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας κανόνα,
σύμφωνα με τον οποίον απαγορεύεται η έκδοση ημεδαπού – Άποψη μειοψηφίας: απαραδέκτως στρέφεται κατά της προσβαλλομένης υπουργικής απόφασης ο ισχυρισμός περί της ελληνικής ιθαγένειας το εκζητούμενου γιατί αφορά στο, κρίσιμο για την έκδοση, ζήτημα της ιθαγένειάς του, το οποίο, ως συναπτόμενο με τη διάταξη του άρθρου 438 περ. α΄ ΚΠΔ (αρνητική) προϋπόθεση εκδόσεως, ανάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστικών συμβουλίων και όχι στην αρμοδιότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης, η διακριτική ευχέρεια του οποίου, στην περίπτωση της αμετάκλητης γνωμοδότησης των δικαστικών οργάνων υπέρ της έκδοσης, δεν περιλαμβάνει και τη
δυνατότητα επανελέγχου της συνδρομής των κατά το άρθρο 438 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θετικών και αρνητικών προϋποθέσεων έκδοσης.
(Δημοσιευμένη σε Επετηρίδα Δικαίου Προσφύγων και Αλλοδαπών 2007, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα)