ΕφΑθ (Τριμ.-Τμ.2ο) 461/25: ΔΗΜΟΣ – ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΑΜΙΑ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΠΟΣΩΝ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ. ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΗΘΕΝΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

 

ΔΗΜΟΣ – ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΑΜΙΑ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΠΟΣΩΝ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ. ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΗΘΕΝΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΗ ΖΗΜΙΑ ΤΟΥ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 50% – ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΑΜΕΛΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΑΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ [ΓΡΑΜΜΑΤΙΑ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ/ΕΝΤΑΛΜΑΤΑ] ΚΑΙ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΗΡΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΑΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ. 

ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ 2° ΔΗΜΟΣΙΟ

ΑΡΙΘΜΟΣ 461/2025

 

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές, Αγγελική Καμπανάρη, Πρόεδρο Εφετών, Αγγελική Καγιούλη, Εφέτη, Αντώνιο Σβύνο, Εφέτη-Εισηγητή και από τον Γραμματέα Νικόλαο Χρονά.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 8 Οκτωβρίου 2024 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

..................

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΑΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟ

 

(...) Με την ένδικη από 11.5.2021 αγωγή του, ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) με την επωνυμία «Δήμος ...» εξέθεσε ότι κατόπιν διενέργειας αρχικά ταμειακού και εν συνεχεία διαχειριστικού-οικονομικού ελέγχου, που πραγματοποιήθηκε για τα έτη 2008 και 2009 στον τότε Δήμο ..., ο οποίος στη συνέχεια συγχωνεύθηκε στον ενάγοντα Ο.Τ.Α., διαπιστώθηκε ταμειακό έλλειμμα , ύψους 822.132,24 ευρώ, εκ των οποίων, ποσό 202.546,21 ευρώ για το έτος 2008 και ποσό 619.586,13 ευρώ για το έτος 2009. Ότι το έλλειμμα αυτό προήλθε, κατά το πλείστον, από υπεξαίρεση κατ'εξακολούθηση χρηματικών ποσών από τραπεζικό λογαριασμό που τηρούσε ο προαναφερόμενος Δήμος στην εναγόμενη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «...της Ελλάδος α.ε.» (...Α.Ε.) και από το φυσικό ταμείο του, τελεσθείσα από τον ήδη αποβιώσαντα υπάλληλο (ταμία) του Δήμου, ... ..., κατά το χρονικό διάστημα από 30.1.2008 έως 18.11.2009, όταν και απομακρύνθηκε από τη θέση αυτή με απόφαση του Δημάρχου. Ότι συγκεκριμένα ο ως άνω πρώην δημοτικός ταμίας, κατά τις εκτιθέμενες στην αγωγή ημεροχρονολογίες, μέσω των επίσης εκτιθέμενων διαδοχικών αναλήψεων από τον με αριθμό ... καταθετικό τραπεζικό λογαριασμό που τηρούσε ο Δήμος ... στην εναγόμενη (υποκατάστημα Ν....), ανέλαβε και υπεξαίρεσε το συνολικό ποσό των 819.970 ευρώ. Ότι στα ειδικότερα παρατιθέμενα εντάλματα πληρωμής/αναλήψεων των επιμέρους υπεξαιρεθέντων ποσών, που εκδόθηκαν από τους προστηθέντες υπαλλήλους της εναγομένης ...Α.Ε αναγραφόταν ότι η ανάληψη διενεργείτο από τον Δήμο ..., όπως εκπροσωπείτο από τον (φερόμενο ως) εξουσιοδοτημένο προς τούτο ... ..., άπαντα δε τα ανωτέρω εντάλματα έφεραν την έγκριση του αρμοδίου υπαλλήλου της εναγομένης, ο οποίος κατά περίπτωση είτε απλά υπέγραφε είτε έθετε ταυτοχρόνως με την υπογραφή του και σφραγιδάκι με τη φράση «ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ». Ότι, όμως, στο πλαίσιο σχετικής πάγιας τακτικής του ανωτέρω Δήμου, η οποία εξυπηρετούσε λόγους διαφάνειας και νομιμότητας, η εκταμίευση οποιουδήποτε ποσού από τραπεζικό λογαριασμό του απαιτούσε την από κοινού υπογραφή των σχετικών ενταλμάτων πληρωμής από δύο πρόσωπα σε διαζευκτικά ζεύγη, ήτοι απαιτείτο η υπογραφή του ταμία του Δήμου από κοινού με την υπογραφή είτε του Δημάρχου είτε του Προϊσταμένου της Οικονομικής Υπηρεσίας του Δήμου, ο σχετικός δε όρος είχε διατυπωθεί κατά σε σχετικές επικαλούμενες αποφάσεις του Δημάρχου περί διορισμού και αναλυτικών καθηκόντων του ταμία και είχε κοινοποιηθεί σε όλα τα τραπεζικά ιδρύματα, στα οποία ο Δήμος διατηρούσε τραπεζικούς λογαριασμούς και στα οποία περιλαμβανόταν και η εναγόμενη. Ότι γι αυτό τον λόγο και αναφορικά με τη συναφή δυνατότητα εκταμίευσης υπό τον ανωτέρω όρο (συνυπογραφής) από μέρους του προαναφερόμενου ταμία του ενάγοντος, ποσών (και) από τον ανωτέρω τηρούμενο στην εναγόμενη καταθετικό λογαριασμό του εκδόθηκαν και κοινοποιήθηκαν στην τελευταία οι με αριθμούς .../2007 και .../2009 αποφάσεις του Δημάρχου ..., που ίσχυσαν καθ όλο το χρονικό διάστημα, που ο ... ... κατείχε την υπαλληλική ιδιότητα του ταμία του ομώνυμου Δήμου. Ότι, σ'αυτό πλαίσιο, προκειμένου ο τελευταίος ως δημοτικός ταμίας να δύναται να προβαίνει νομίμως σε αναλήψεις χρημάτων από τον ανωτέρω καταθετικό λογαριασμό, που τηρούσε ο Δήμος ... στην εναγόμενη, όφειλε να επιμελείται ώστε τα αντιστοίχως εκδιδόμενα εντάλματα πληρωμής/αναλήψεως χρημάτων από τον υπόψη καταθετικό λογαριασμό να φέρουν την από κοινού υπογραφή του ίδιου και του Δημάρχου ή του Προϊσταμένου της Οικονομικής Υπηρεσίας του ανωτέρω Δήμου, η δε εναγόμενη από την πλευρά της όφειλε δια του Διευθυντή και των υπαλλήλων της, που υπηρετούσαν στο Υποκατάστημα της Ν. ..., να εκταμιεύει και να παραδίδει την κατοχή των χρημάτων σε αυτόν (τον ταμία), μόνον εφόσον το εκάστοτε ένταλμα έφερε τις δύο κατά τα άνω υπογραφές, αφού προηγουμένως είχε προβεί, όπως είχε σχετική συμβατική υποχρέωση στο πλαίσιο και των προαναφερόμενων αποφάσεων του Δημάρχου περί διορισμού και καθηκόντων του ταμία του ενάγοντος, στον επιμελή έλεγχο των στοιχείων νομιμοποίησης του ανωτέρω ταμία ως εκπροσώπου του τέως Δήμου .... Ότι παρά ταύτα, οι προστηθέντες υπάλληλοι της εναγόμενης τράπεζας επέδειξαν βαριά αμέλεια κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, συνιστάμενη στην εξακολουθητική και επί μακρό χρονικό διάστημα (από 30.1.2008 έως 31.12.2008 και από 1.1.2009 έως 18.11.2009) παράλειψη από μέρους τους, να ελέγχουν σε κάθε μερικότερη ανάληψη των επιμέρους υπεξαιρεθέντων ποσών που πραγματοποιούσε ο προαναφερόμενος ταμίας του ενάγοντος Δήμου, τη νομιμότητα των εντολών πληρωμής και την νομιμοποίηση του τελευταίου να ενεργεί με μόνη την δική του υπογραφή, αναλήψεις από τον προκείμενο λογαριασμό για λογαριασμό του Δήμου ..., προφυλάσσοντας με τον επίμαχο αυτόν έλεγχο τα συμφέροντα του τελευταίου ως αντισυμβαλλομένου της εναγομένης, όπως όφειλαν και μπορούσαν. Ότι περαιτέρω ο προαναφερόμενος και ήδη αποβιώσας ταμίας του ενάγοντος προκειμένου να καταφέρνει να αποκρύπτει για όλο το επίμαχο χρονικό διάστημα τις κατ'εξακολούθηση υπεξαιρέσεις του, μετερχόταν διάφορες μεθόδους και πρακτικές, σύμφωνα με τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο επικαλούμενο με αριθ.πρωτ. …. πόρισμα της Οικονομικής Επιθεώρησης ... του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε στη μηνιαία κατάσταση εσόδων-εξόδων, που (αυτός) υπέβαλε στον Δήμαρχο και την Δημαρχιακή Επιτροπή να μην γίνονται αντιληπτές οι παράνομες αναλήψεις, τις οποίες πραγματοποιούσε. Ότι η εναγόμενη με την παραπάνω συμπεριφορά των υπαλλήλων της, ενεργώντας κατά παράβαση της μεταξύ τους σύμβασης κατάθεσης χρημάτων (ανώμαλης παρακαταθήκης) και των όρων που αποτυπώνονταν στις με αριθμούς .../2007 και .../2009 κοινοποιηθείσες σε αυτή (εναγόμενη) αποφάσεις Δημάρχου περί διορισμού και αναλυτικών καθηκόντων του ως άνω ταμία, προκάλεσε στον ενάγοντα Ο.Τ.Α. περιουσιακή ζημία κατά το προαναφερθέν ποσό, το οποίο (ποσό) αρνείται να του το αποδώσει. Ότι πριν από την άσκηση της προκείμενης αγωγής, είχε (ο ενάγων) ασκήσει την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ .../.../2010 όμοια αγωγή της, η οποία, όμως, με τη με αριθμό 22960/2020 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως αόριστη και δεν έχει ασκηθεί ένδικο μέσο κατ'αυτής. Ζήτησε δε με βάση το ανωτέρω ιστορικό, το οποίο επιχειρείται να θεμελιωθεί στις διατάξεις περί ενδοσυμβατικής ευθύνης εκ της συμβάσεως ανώμαλης παρακαταθήκης (άρθρα 827 και 830 ΑΚ) και στην παραβίαση των παρεπόμενων συμβατικών υποχρεώσεων ασφάλειας και πρόνοιας στις σχέσεις των εν θέματι συμβαλλομένων, να υποχρεωθεί η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα, με απόφαση προσωρινά εκτελεστή να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 819.970 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και να καταδικαστεί η αντίδικός του στη δικαστική του δαπάνη. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία η υπ'αριθ. 3089/2023 εκκαλουμένη απόφαση, με την οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε την αγωγή στο σύνολό της και υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το αμέσως προαναφερόμενο ποσό, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και την καταδίκασε στην πληρωμή, επίσης, του συνόλου των δικαστικών του εξόδων, ύψους 9.800 ευρώ. Την εν λόγω απόφαση αιτιάται η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα με τους λόγους της έφεσης και τους πρόσθετους λόγους αυτής, οι οποίοι στο σύνολό τους εκτιμώμενοι, ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων. Ζητεί δε η εκκαλούσα την αποδοχή της έφεσης και των πρόσθετων λόγων έτσι ώστε, αφού εξαφανισθεί η εκκαλούμενη, να κρατηθεί στη συνέχεια και εκδικασθεί εξαρχής η υπόθεση και ν' απορριφθεί καθ’ολοκληρίαν η σε βάρος της ασκηθείσα αγωγή. Απορριπτέα, όμως ως απαράδεκτη, τυγχάνει η υποβαλλόμενη με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων επιμέρους αίτηση της εκκαλούσας και ασκούσας τους πρόσθετους λόγους, περί επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν συμμορφωθεί εκουσίως η τελευταία με το διατακτικό της εκκαλουμένης απόφασης. Και τούτο, διότι ναι μεν η υπό κρίση αίτηση, επιχειρούμενη να θεμελιωθεί στο άρθρο 914 ΚΠολΔ, παραδεκτά υποβλήθηκε με το δικόγραφο των υπό κρίση πρόσθετων λόγων, η δε επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρίσκονται πριν εκτελεστεί η εκκαλούμενη απόφαση διατάσσεται όχι μόνο όταν η απόφαση εκτελέσθηκε αναγκαστικά αλλά και όταν εκείνος, που καταδικάσθηκε, συμμορφώθηκε εκουσίως προς το περιεχόμενο της αποφάσεως, προκειμένου να αποτρέψει την εναντίον του αναγκαστική εκτέλεση, πλην όμως παραδεκτή είναι η εν λόγω αίτηση εφόσον η εκτέλεση- εκούσια συμμόρφωση έγινε και προαποδεικνύεται με προσωρινώς εκτελεστή απόφαση, που δεν επικυρώθηκε από το Εφετείο (ΟλΑΠ 5/2001 ΕλλΔνη 2001.379, ΑΠ 1175/2017, ΕφΑθ 693/2024 τνπ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 365/2024, τνπ ΝΟΜΟΣ), όρος, ωστόσο που δεν συντρέχει στην υπό κρίση αίτηση, καθόσον η εκκαλούμενη καταψηφιστική απόφαση δεν κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή. Η επικαλούμενη, δηλαδή, στην ίδια αίτηση εκούσια εξόφληση από μέρους της εκκαλούσας-εναγομένης του πρωτοδίκως επιδικασθέντος στον ενάγοντα ποσό πλέον τόκων υπερημερίας και επιδικίας, δυνάμει του επικαλούμενου από 11.4.2024 σχετικού συμφωνητικού-απόδειξης είσπραξης (με ρητή δέσμευση επιστροφής του από τον ενάγοντα νυν εφεσίβλητο σε περίπτωση ευδοκίμησης της έφεσης και των πρόσθετων λόγων), διαλαμβάνεται μεν ως εκούσια εκτέλεση, η οποία όμως δεν είναι απότοκη, απαίτησης εξοπλισθείσας με προσωρινή εκτελεστότητα (ΕφΑθ 365/2024, ΕφΑθ 693/2024 ό.π.).

ΣτΕ (Ολ) 657/25 : ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ – ΕΚΛΟΓΕΣ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΛΟΓΕΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΗΣ

 

ΣτΕ (Ολ) 657/25

ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ – ΕΚΛΟΓΕΣ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΛΟΓΕΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΗΣ. Προστασία προσωπικών δεδομένων. Άσκηση εκλογικού δικαιώματος. Σκοπός της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την αιτούσα ήταν η πολιτική επικοινωνία προς προώθηση της επιστολικής ψήφου ως έργου της κυβερνήσεως, καθώς και της υποψηφιότητάς της στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2024. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η οποία επιχειρείται στο πλαίσιο πολιτικής επικοινωνίας με σκοπό τη διάδοση πολιτικών ιδεών και προγραμμάτων ή τη γνωστοποίηση στους πολίτες υποψηφιοτήτων σε εκλογικές διαδικασίες, εντάσσεται στο πεδίο των εννόμων συμφερόντων, κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 στοιχ. στ΄ του ΓΚΠΔ, των πολιτικών προσώπων ή φορέων που επιχειρούν την πολιτική επικοινωνία. Όπως εξ άλλου προκύπτει από τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., η κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 στοιχ. στ΄ του ΓΚΠΔ επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι σύννομη μόνο εάν και στον βαθμό που είναι απαραίτητη για τους σκοπούς των εννόμων συμφερόντων που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή τρίτος, εκτός αν έναντι των συμφερόντων αυτών υπερισχύουν το συμφέρον ή τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι ελευθερίες του υποκειμένου των δεδομένων, που επιβάλλουν την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Τα δεδομένα και οι περιστάσεις που ελήφθησαν υπόψη από την ΑΠΔΠΧ για την επιμέτρηση του προστίμου που επιβλήθηκε στην αιτούσα ανταποκρίνονται στα κριτήρια του άρθρου 83 παρ. 2 του ΓΚΠΔ και ιδίως στα κριτήρια που παρατίθενται στα στοιχεία α΄, β΄ και ζ΄ της παραγράφου αυτής και αφορούν τη φύση, τη βαρύτητα και τη διάρκεια της παραβάσεως, τη φύση, την έκταση και τον σκοπό της επεξεργασίας, τον αριθμό των υποκειμένων των δικαιωμάτων που έθιξε η παράβαση και τον βαθμό ζημίας που αυτά υπέστησαν, τον δόλο ή την αμέλεια που προκάλεσε την παράβαση, καθώς και τις κατηγορίες δεδομένων που επηρεάστηκαν από αυτήν. Απορρίπτει την αίτηση. [ Άρθρα 9Α Συντάγματος,αρ.23 Π.Δ. 26/2012, αρ. 83 Ν.4624/2019 ]

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ - ΑΠΟΦΑΣΗ 657/2025

 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2025, με την εξής σύνθεση: Μιχαήλ Πικραμένος, Πρόεδρος, Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου, Διομήδης Κυριλλόπουλος, Ηλίας Μάζος, Χρήστος Ντουχάνης, Δημήτριος Εμμανουηλίδης, Αντιπρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, Όλγα Ζύγουρα, Όλγα Παπαδοπούλου, Ιωάννης Σύμπλης, Κωνσταντίνα Κονιδιτσιώτου, Αγγελική Μίντζια, Χριστίνα Σιταρά, Μαρλένα Τριπολιτσιώτη, Σταυρούλα Κτιστάκη, Φραντζέσκα Γιαννακού, Ευσταθία Σκούρα, Δημήτριος Βασιλειάδης, Κασσιανή Μαρίνου, Μαρίνα-Αλεξάνδρα Τσακάλη, Ελένη Γεωργούτσου, Μαρία Αθανασοπούλου, Μαρία Σταματοπούλου, Χριστιάνα Μπολόφη, Ουρανία Νικολαράκου, Καλλιόπη Κατρά, Ιωάννης Παπαγιάννης, Αθανάσιος Ασημακόπουλος, Σύμβουλοι, Χάιδω Ευαγγελίου, Δήμητρα Μαυροπόδη, Κωνσταντίνα Σκούρα, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Φραντζέσκα Γιαννακού και Αθανάσιος Ασημακόπουλος, καθώς και η Πάρεδρος Κωνσταντίνα Σκούρα, μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Σταυρούλα Χάρου.

Για να δικάσει την από 26 Ιουλίου 2024 αίτηση:

της …., κατοίκου Αθηνών (…. 1), η οποία παρέστη με τους δικηγόρους: 1. ΒΠ (Α.Μ. ….) και 2. ΛΚ (Α.Μ. ….), που τους διόρισε με πληρεξούσια,

κατά της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Α.Π.Δ.Π.Χ.), που εδρεύει στην Αθήνα (Λεωφ. Κηφισίας 1-3), η οποία παρέστη με τη δικηγόρο ΑΗ (Α.Μ….), που τη διόρισε με εντολή του Προέδρου της Αρχής,

και κατά των παρεμβαινόντων: 1. …. και 9. …. οι οποίοι παρέστησαν με τον δικηγόρο ΒΣ (Α.Μ. ….), που τον διόρισαν με πληρεξούσια.

Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 17 Οκτωβρίου 2024 πράξης του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της, σύμφωνα με τα άρθρα 14 παρ. 2, 20 και 21 του π.δ. 18/1989.

Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. 16/2024 απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Α.Π.Δ.Π.Χ.) και κάθε άλλη σχετική πράξη της Διοικήσεως.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Ιωάννη Παπαγιάννη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τους πληρεξουσίους της αιτούσας, οι οποίοι ανέπτυξαν και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησαν να γίνει δεκτή η αίτηση, την πληρεξουσία της καθ’ ης Αρχής και τον πληρεξούσιο των παρεμβαινόντων, οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου και

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά τον Νόμο

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (…./2024 έντυπο παραβόλου), η αιτούσα Α ... ζητεί την ακύρωση της 16/2024 (αρ. πρωτ. ….) αποφάσεως της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (εφεξής: ΑΠΔΠΧ ή Αρχή) κατά το μέρος που επιβλήθηκε πρόστιμο 40.000 ευρώ για παραβάσεις της νομοθεσίας περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Οι παραβάσεις αυτές αφορούν επεξεργασία δεδομένων των εκλογέων οι οποίοι ήταν εγγεγραμμένοι στον ειδικό εκλογικό κατάλογο εξωτερικού για τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2023.

2. Επειδή, η υπόθεση εισήχθη στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την από 17.10.2024 πράξη του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 περ. γ΄ του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως ισχύει.

3. Επειδή, στη δίκη παρεμβαίνουν υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με χωριστά δικόγραφα, εννέα (9) φυσικά πρόσωπα. Τα πρόσωπα αυτά, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που προσκόμισαν, είναι εκλογείς εγγεγραμμένοι στον ειδικό εκλογικό κατάλογο εξωτερικού, τα προσωπικά δεδομένα των οποίων αποτέλεσαν αντικείμενο επεξεργασίας σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση της ΑΠΔΠΧ. Οι πράξεις, εξ άλλου, της ΑΠΔΠΧ με τις οποίες επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις σε πρόσωπα ή φορείς που επεξεργάζονται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα αποσκοπούν πρωτίστως στη διασφάλιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων των υποκειμένων των δεδομένων. Ο σκοπός αυτός διαφέρει ουσιωδώς από τον σκοπό διοικητικών κυρώσεων, όπως οι πειθαρχικές, οι οποίες αποσκοπούν στη διαφύλαξη του κύρους και της εύρυθμης λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας. Τούτο έχει ως συνέπεια να μην αναγνωρίζεται έννομο συμφέρον τρίτων, οι οποίοι δεν αποτελούν κατά νόμο παράγοντες της πειθαρχικής διαδικασίας, για την άσκηση παρεμβάσεως υπέρ του κύρους πράξεων επιβολής πειθαρχικών κυρώσεων, ακόμη και αν η διαδικασία κινήθηκε με δική τους αναφορά (βλ. ΣτΕ 207/2024, 1704/2013, πρβλ. 199/2012 κ.ά.). Συνεπώς, αντιθέτως προς όσα προέβαλε η αιτούσα κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, καθώς και με το από 12.2.2025 υπόμνημα, οι παρεμβάσεις των πιο πάνω φυσικών προσώπων ασκούνται με έννομο συμφέρον (βλ. ΣτΕ 1838/2022 επτ., 1817/2018, 3775/2012, 3908/2004).

4. Επειδή, με τον ν. 4648/2019 «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός Ελληνικής Επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας» (Α΄ 205), όπως ισχύει κατά τον κρίσιμο χρόνο, ορίζονται τα εξής: Άρθρο 2 («Ειδικοί εκλογικοί κατάλογοι εξωτερικού»): «1. ... 7. Οι εκλογείς που επιθυμούν να διευκολυνθούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα εγγράφονται με δική τους μέριμνα στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εξωτερικού ... 9. Η Διεύθυνση Εκλογών του Υπουργείου Εσωτερικών καταρτίζει και τηρεί τους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εξωτερικού...». Άρθρο 3 («Περιεχόμενο ειδικών εκλογικών καταλόγων εξωτερικού»): «1. Οι ειδικοί εκλογικοί κατάλογοι εξωτερικού που καταρτίζονται, φέρουν τον τίτλο “Ειδικός Εκλογικός Κατάλογος Εξωτερικού” και περιέχουν τα ακόλουθα: α) τον αύξοντα αριθμό, β) τον Ειδικό Εκλογικό Αριθμό, γ) το επώνυμο, δ) το όνομα, ε) το όνομα του πατέρα, στ) το όνομα της μητέρας, ζ) ... η) την ημερομηνία και τον χρόνο γέννησης, θ) ... ι) την πλήρη διεύθυνση διαμονής, ια) τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ιβ) τα τηλέφωνα επικοινωνίας. 2. Οι διατάξεις του άρθρου 23 του π.δ. 26/2012 εφαρμόζονται αναλόγως και για τους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εξωτερικού, με την επιφύλαξη των στοιχείων ια) και ιβ) της ανωτέρω παραγράφου. 3. ...». Το άρθρο 23 («Διάθεση αντιτύπων εκλογικών καταλόγων κλπ.») του π.δ. 26/2012 «Κωδικοποίηση σ’ ενιαίο κείμενο των διατάξεων της νομοθεσίας για την εκλογή βουλευτών» (Α΄ 57), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 53 του ν. 4648/2019, ορίζει τα ακόλουθα: «1. Μία (1) πλήρη σειρά των εκλογικών καταλόγων σε ψηφιακά μέσα χωρίς καταβολή αντιτίμου ... δικαιούνται τα κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επίσης τα παραπάνω είδη δικαιούνται κατά την προεκλογική περίοδο και τα αναγνωρισμένα κόμματα, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, καθώς και αυτά που καταρτίζουν συνδυασμούς στα 2/3 των εκλογικών περιφερειών του Κράτους, βασικών και ετεροδημοτών. 2. Αντίτυπα εκλογικών καταλόγων μπορούν να διατίθενται κατά την προεκλογική περίοδο με την καταβολή αντιτίμου υπέρ του Δημοσίου ... σε βουλευτές, ευρωβουλευτές, υποψηφίους βουλευτές ή υποψηφίους στις περιφερειακές και δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, και μόνο για τις εκλογικές περιφέρειες, τις περιφέρειες ή τους δήμους όπου έχουν εκλεγεί, όπως προκύπτει βάσει των σχετικών αποφάσεων ανακήρυξής τους ή θα είναι υποψήφιοι σύμφωνα με έγγραφη δήλωσή τους. 3. Οι δικαιούχοι οφείλουν να καταστρέψουν τα ηλεκτρονικά μέσα, τα οποία περιέχουν τους εκλογικούς καταλόγους εντός τριμήνου από την ολοκλήρωση της διενέργειας των εκλογικών αναμετρήσεων σύμφωνα με έγγραφη δήλωσή τους. 4. ... 5. Τα ανωτέρω στοιχεία διατίθενται στους δικαιούχους μόνο σε ηλεκτρονικά μέσα, δεν μεταβιβάζονται σε αυτούς με ηλεκτρονικό τρόπο και χρησιμοποιούνται μόνον από εκείνον στον οποίο χορηγούνται αποκλειστικά και μόνο για εκλογική χρήση. 6. Η παραχώρηση σε οποιονδήποτε άλλο ή η χρησιμοποίησή τους από οιονδήποτε άλλον ή για σκοπό μη εκλογικό απαγορεύεται. 7. ...».

"Το μέλλον της δικαστικής απόφασης σε εποχές τεχνητής νοημοσύνης" [Ιωάννης Σαρμάς Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου]

 

ΤΕΛΕΤΗ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΑΡΜΑ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Σχολή Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών)

Αντιφώνηση του τιμωμένου στον Έπαινο που εκφώνησε ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Αθανάσιος Καϊσης.

I

Για πολλούς λόγους αποφάσισα να επιλέξω ως θέμα της αντιφώνησής μου το μέλλον της δικαστικής απόφασης σε εποχές τεχνητής νοημοσύνης.

Ο πρώτος ήταν το επιστημονικό περιβάλλον του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, και ειδικότερα της Σχολής Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών, σε συνδυασμό με την ιδιότητά μου ως δικαστικού λειτουργού. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι σήμερα στο επίκεντρο της εφαρμοσμένης επιστήμης και η χρήση της στη λήψη της δικαστικής απόφασης απασχολεί τόσο τις ανθρωπιστικές σπουδές, όσο και την ίδια τη δικαιοσύνη, υπερφορτωμένη καθώς είναι αλλά και επιφυλακτική στην αποδοχή ρηξικέλευθων λύσεων προς επιτάχυνση της λειτουργίας της.

Ο δεύτερος λόγος ήταν δύο εξελίξεις τρέχουσας επικαιρότητας, πολύ διαφορετικές μεταξύ τους.

Αναφέρομαι πρώτα στο τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, όπου στη φάση αυτή της ενημέρωσης που έχουμε φαίνεται μεν να αποδίδεται άμεσα στον ανθρώπινο παράγοντα, διατυπώνεται όμως η άποψη ότι θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχε τεθεί σε λειτουργία το σύστημα αυτόματης αποτροπής του κινδύνου, σύστημα που υποστηρίζεται ότι υπήρχε. Εδώ η προηγμένη τεχνολογία, αυτή που υποκαθιστά και διορθώνει τον άνθρωπο, εμφανίζεται να λειτουργεί κατά τρόπο καθοριστικό υπέρ του ανθρώπου, κάτι που πιθανόν μπορεί να μεταβάλει, αν δεν το πέτυχε ήδη, ορισμένες τεχνοφοβικές αντιλήψεις για την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη ζωή μας.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η δεύτερη εξέλιξη που ζούμε τους τελευταίους μήνες, με τη δωρεάν χρήση που μπορούμε να κάνουμε μέσω του διαδικτύου ενός λογισμικού αποκαλούμενου chatGPT/OpenAI. Μέχρι την εμφάνισή του, οι πιο πολλοί από εμάς αντιλαμβανόμασταν την τεχνητή νοημοσύνη σαν κάτι που δεν μας αφορούσε άμεσα. Κατάλαβα τη σημασία της όταν, αναζητώντας σε τι μπορεί να χρειαστεί το νέο λογισμικό, του έθεσα την εξής ερώτηση, την οποία ομολογώ δεν περίμενα ούτε καν να κατανοήσει: “Σε τι διαφέρει η συμφωνική μουσική από τη μουσική που γράφεται για κινηματογραφικές ταινίες, ακόμη και όταν η τελευταία έχει γραφτεί ειδικώς για να παιχθεί από συμφωνική ορχήστρα;” Tο chatGPT/OpenΑΙ μου έδωσε αμέσως μία σαφή, εκτενή, αναλυτική απάντηση στηριγμένη στις διαφορές στη λειτουργία, τη δομή και το μέγεθος της πολυπλοκότητας των δύο ειδών μουσικής.

Ο τρίτος τέλος λόγος που με οδήγησε στην επιλογή του θέματος της αντιφώνησής μου είναι η επιθυμία μου να εκθέσω ενώπιόν σας την άποψή μου, στηριγμένη σε εμπειρία 40 και πλέον ετών ενασχόλησης με δικαστικά ζητήματα, ότι η διανοητική εργασία που καταβάλλει ο δικαστής για να απονείμει δικαιοσύνη ενσωματώνει πολλά στοιχεία θετικής επιστημονικής προσέγγισης. Πέραν της καθαρά λογικής δομής μιας δικαστικής απόφασης (μείζων, ελάσσων πρόταση του δικανικού συλλογισμού και συμπέρασμα, όπου ενώνεται η μείζων με την ελάσσονα πρόταση στη λεγόμενη υπαγωγή), τόσο στη μείζονα πρόταση όσο και στην ελάσσονα, όπως θα δούμε στη συνέχεια, αναπτύσσονται διανοητικές διεργασίες που προσιδιάζουν στις θετικές επιστήμες, κυρίως η επαγωγική μέθοδος.

 

II

Ένα μικρό, πρώτο βήμα προς τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στη λήψη της δικαστικής απόφασης προδιαγράφηκε ήδη για το Ελεγκτικό Συνέδριο, ως δικαστήριο και ελεγκτικό σώμα συγχρόνως, με τον πρόσφατο νόμο 4820/2021, όπου, αν μη τι άλλο, διαφάνηκε μια μέθοδος εισαγωγής της τεχνητής νοημοσύνης στη δικαστική απόφαση.

Ο νόμος χάραξε πορεία σε τρία επίπεδα: τη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, τον κανόνα δικαίου δηλαδή, την ελάσσονα πρόταση, δηλαδή το πραγματικό της υπόθεσης, και τέλος την υπαγωγή, την ένταξη του πραγματικού της υπόθεσης στον κανόνα δικαίου ώστε να αντληθεί το συμπέρασμα.

Ό,τι ορίστηκε στον νόμο αυτό μπορεί να φανεί ως στοιχειώδες στους προχωρημένους γνώστες των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Από κάπου όμως έπρεπε να ξεκινήσουμε.

Ως προς τη μείζονα πρόταση, ο νόμος προέβλεψε την ανάπτυξη λογισμικού που θα σαρώνει τα υποχρεωτικώς μορφοποιημένα κατά τον ίδιο τρόπο ηλεκτρονικά δικόγραφα, ώστε, αφού τα κατηγοριοποιήσει, θα εντοπίζει μέσω λέξεων κλειδιών και εκφράσεων τη σχετική νομοθεσία και νομολογία, απαλλάσσοντας έτσι τον δικαστή και τη γραμματεία του δικαστηρίου από σχετικές έρευνες.

Ως προς την ελάσσονα πρόταση, ήτοι το πραγματικό, προβλέφθηκε η ανάπτυξη λογισμικού που, πάλι μέσω κατάλληλων ανιχνευτικών δεικτών, λόγου χάριν το όνομα του διαδίκου, θα διεισδύει σε ψηφιακές βάσεις δεδομένων – και μελλοντικά αναμένεται όλες οι βάσεις να ψηφιοποιηθούν – ώστε να συγκροτείται αυτόματα ο λεγόμενος διοικητικός φάκελος της υπόθεσης, και έτσι να αποφευχθεί η επιβραδυντική, κοπιώδης αναζήτηση από τον δικαστή των στοιχείων του φακέλου.

Τέλος, ως προς την υπαγωγή, τη λήψη της απόφασης δηλαδή, ο νόμος δεν πρόβλεψε μεν την ανάπτυξη μιας τόσο οριζόντιας εφαρμογής, όπως οι δύο προηγούμενες που περιεγράφηκαν, πρόβλεψε όμως κάτι εντοπισμένο, που μπορεί να αποτελέσει οδηγό για πολλές άλλες περιπτώσεις. Ειδικώς για τη μείωση του καταλογιζόμενου εις βάρος ενός υπολόγου ποσού ελλείμματος που διαπιστώθηκε στη διαχείρισή του, προβλέφθηκε όπως, με κανονιστική απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, αποδοθούν στα κριτήρια μείωσης που έχουν καθοριστεί ρητά στον νόμο, συντελεστές βαρύτητας και ποσοστώσεις, έτσι ώστε να είναι όσο πιο διαφανής γίνεται η συλλογιστική πορεία μείωσης του καταλογιζόμενου ποσού.

Η απόφαση αυτή της Ολομέλειας εκδόθηκε ήδη, και είναι πραγματικό επίτευγμα προόδου του κράτους δικαίου στη μάχη κατά της αδιαφάνειας και του κινδύνου αυθαιρεσίας που αυτή δημιουργεί.

 

ΤρΕφΑθ 4842/2025 : Ειδική ευθύνη της τράπεζας. «Eπενδυτικό προϊόν – παγίδα». Παραβίαση υποχρεώσεων πρόνοιας και ασφάλειας - καλή πίστη - κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις. Κατάφαση αδικοπραξίας.

 

Ειδική ευθύνη της τράπεζας αν δεν εφιστά την προσοχή του επενδυτή στους κινδύνους συγκεκριμένων επενδυτικών επιλογών του, ανεξάρτητα από αν συμπεριλήφθηκε ρητά συμβατικός όρος περί ευθύνης της, ή αν εγγυήθηκε ή όχι ένα επωφελές αποτέλεσμα – στοιχεία που δεν επιδρούν νομικώς στην ίδρυση της ευθύνης της. Παράλειψη διαφώτισης σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και της καλόπιστης εκπλήρωσης των ενοχών για τη φύση και την λειτουργία ομολόγου, που δεν συμβάδιζε με το μετριοπαθές επενδυτικό προφίλ του πελάτη της. Παρά την εμπιστοσύνη που επέδειξε ο πελάτης της τράπεζας ως καταναλωτής, η τελευταία παραβίασε τις υποχρεώσεις πρόνοιας και ασφάλειας που όφειλε κατά τον νόμο και την καλή πίστη ή τις κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις και μπορούσε να λάβει μέσα στη σφαίρα επιρροής της, κάτω από ομαλές προβλέψιμες συνθήκες. Κατάφαση αδικοπραξίας.

 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 

14ο ΤΜΗΜΑ ΕΝΟΧΙΚΟ

Αριθμός απόφασης 4842/2025

ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Αποτελούμενο από τους Δικαστές Γεωργία Λαμπροπούλου, Πρόεδρο Εφετών, Ελευθερία Κώνστα, Εφέτη, και Αλεξάνδρα Κ Μητσοπούλου, Εφέτη-Εισηγήτρια, τις οποίες όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Ερασμία Κανατά.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 6η Μαρτίου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του εκκαλούντος ενάγοντος: ………. του ......., κατοίκου ……. (επί της οδού .........) με ΑΦΜ ........, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο δια του πληρεξουσίου δικηγόρου` του ΔΑ, με AM ......0 ΔΣΑ, ο οποίος κατέθεσε κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ την από 5-3-2024 δήλωση.

Της εφεσιβλήτου εναγομένης: Της ανωνύμου τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ .......» που εδρεύει στην Αθήνα (οδός .......), με ΑΦΜ ........ Δ.Ό.Υ. Φ.Α.Ε. ...... όπως εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «Τράπεζα ........» με ΑΦΜ ......., λόγω διασπάσεως της τελευταίας με απόσχιση του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητάς της και σύσταση της πρώτης τραπεζικής εταιρείας (άρθρο 16Ν 2515/1997 και άρθρα 57 παρ. 3 και 59-74 του Ν 4601/2019-Ανακοινώσεις για καταχώριση στο ΓΕΜΗ με αριθμό ..... και ...../20-3-2020), η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του ΙΜ με AM ./.... ΔΣΑ ο οποίος κατέθεσε κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ την από 5-3-2024 δήλωση.

Ο ενάγων και ήδη εκκαλών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 15-7-2013 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ......./17-7-2013 αγωγή του, με την οποία αιτείτο τα αναφερόμενα σε αυτήν. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών επιλαμβανόμενο επί της αγωγής αυτής εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 4734/2018 οριστική απόφασή του, με την οποία έκρινε εαυτό καθ ύλην αναρμόδιο παραπέμποντας κατ` άρθρο 46 ΚΠολΔ προς εκδίκαση την υπόθεση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στο οποίο επαναφέρθηκε η υπόθεση με την από 8-10-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ....../9-10-2018 κλήση του ενάγοντος-καλούντος, αφού δίκασε την αγωγή αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 1419/2022 οριστική απόφασή του, με την οποία απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν.

Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων και ήδη εκκαλών με την από 9-5-2024 έφεσή του που έλαβε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αριθμό εκθέσεως καταθέσεως και προσδιορισμού ......./10-5-2024 και για την οποία ορίστηκε δικάσιμος αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, οπότε και, αφού εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, συζητήθηκε

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, ο εκκαλών και η εφεσίβλητη που παραστάθηκαν κατά τα ανωτέρω ζήτησαν να γίνουν δεκτές οι έγγραφες προτάσεις, που κατέθεσαν

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Ι. Επί της εφέσεως

Η κρινόμενη από 9-5-2024 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως και προσδιορισμού ……./10-5-2024 έφεση του πρωτοδίκως εν όλω ηττηθέντος ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος, κατά της υπ’ αριθμόν 1419/2022 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο εφαρμόζοντας την τακτική διαδικασία δίκασε, κατόπιν παραπομπής από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθμόν 4734/2018 οριστική παραπεμπτική απόφασή του την από 15-7-2013 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως .../2013 αγωγή, αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση στο Δικαστήριο αυτό (άρθρο 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 του Ν 3994/2011 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 72 παρ. 13 του ιδίου νόμου), έχει, δε, ασκηθεί νομοτύπως, με την κατάθεσή της στη γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου την 9-5-2024 (άρθρ. 495 παρ. 1, 2 ΚΠολΔ), όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμόν ….../9-5-2024 έκθεση καταθέσεως ενδίκου μέσου του Γραμματέα του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και είναι εμπρόθεσμη, διότι κατατέθηκε την 9η-5-2024, ημέρα Πέμπτη (βλ. την προαναφερόμενη πράξη καταθέσεως ενδίκου μέσου του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών), ήτοι εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, η οποία εκκίνησε από την επομένη της δημοσίευσης της εκκαλουμένης απόφασης (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 498, 499, 511, 513 παρ. 1 β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως το τελευταίο άρθρο ήδη ισχύει, μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν 4335/2015, 144, 145 ΚΠολΔ), που έλαβε χώρα στις 25-5-2022 ημέρα Τετάρτη ήτοι εκκίνησε την 26η-5-2022, ημέρα Πέμπτη και θα έληγε την αντίστοιχη ημεροχρονολογία μετά πάροδο 2 ετών (144 παρ. 1, 145 παρ. 2 ΚΠολΔ) ήτοι την 26η-5-2024, η οποία όμως ήταν Κυριακή δηλαδή ημέρα εξαιρετέα (άρθρο 144 παρ. 1 ΚΠολΔ) και επομένως θα έληγε την επόμενη μη εξαιρετέα ημέρα της 27ης-5-2024. Κατόπιν τούτου η κατάθεση του εφετηρίου στην γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου την 9η-5-2024 ως προελέχθη καθιστά αυτήν (έφεση) εμπρόθεσμη. Μετά ταύτα δέον όπως γίνει τυπικά δεκτή προκειμένου να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την ίδια παραπάνω τακτική διαδικασία (άρθρ. 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού σημειωθεί ότι: α) για το παραδεκτό της έφεσης έχει καταβληθεί το προβλεπόμενο παράβολο κατά το άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, ποσού 150 ευρώ (όπως η παρ. 3 προστέθηκε με το ισχύον από την 2-4-2012, άρθρο 12 του Ν. 4055/2012, αντικαταστάθηκε εκ νέου με το άρθρο 93 παρ. 1 του Ν 4139/2013, και ακολούθως με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν 4335/2015, όπως το πρώτο εδάφιο της παρ. 3 αντικαταστάθηκε και πάλι από το άρθρο 35 παρ. 2 του Ν 4446/2016, - βλ έκθεση καταθέσεως ενδίκου μέσου όπου γίνεται αναφορά στο υπ’ αριθμόν …... e παράβολο, το οποίο και προσκομίζεται σε συνδυασμό με την από 9-5-2024 απόδειξη καταβολής του της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας υπό την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ...….», β) για το παραδεκτό της κατάθεσης ενδίκου μέσου και της παράστασης των διαδίκων στο ακροατήριο προσκομίζεται το υπ’ αριθμόν Ε 26921 1 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών ΑΣ Αθηνών (για την κατάθεση) και το υπ’ αριθμόν Π ….. (για την παράσταση) γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών ΔΣ Αθηνών για τον εκκαλούντα και το υπ’ αριθμόν Π ….. (για την παράσταση) γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών ΔΣ Αθηνών για την εφεσίβλητη κατ’ άρθρο 61 παρ. 4, 69 παρ. 1, Ν. 4194/2013 Κώδικα περί Δικηγόρων.

 

II. Επί της αγωγής

Με την υπό κρίση από 15-7-2013 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …../2013 αγωγή του ο ενάγων εξέθετε τα ακόλουθα: ’Ότι τυγχάνει πελάτης της εναγομένης τράπεζας επί σειρά ετών διατηρώντας προθεσμιακή κατάθεση, την οποία ανανέωνε κάθε 3 έως 6 μήνες. Ότι τον Ιανουάριο του έτους 2007 υπάλληλος του τμήματος «Private Banking» της εναγομένης στην Πάτρα επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του προτείνοντας του να τοποθετήσει ένα μεγάλο μέρος της προθεσμιακής του κατάθεσης που ήδη διατηρούσε σε τραπεζικό λογαριασμό στην εναγόμενη σε ομόλογο της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου. Ότι ειδικότερα ο υπάλληλος της εναγομένης ……. την 11η-1-2007 σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του (με τον ενάγοντα) του πρότεινε να επενδύσει τα χρήματά του στην αγορά ενός ομολόγου «ιδιαίτερα προνομιακού». Ότι το ομόλογο αυτό ήταν εκδόσεως της τραπεζικής εταιρείας υπό την επωνυμία «....….» με ημερομηνία εκδόσεως την 26η-5-2006 και με ημερομηνία λήξεως την 26η-5-2016 (δεκαετούς δηλαδή διάρκειας) με κωδικό ISIN XSO255675794, ονομαστικής αξίας 200.000 ευρώ και τιμή αγοράς του ίση με 201.513.,33 ευρώ. Ότι το ως άνω τίμημα του αγοράς του ένδικου ομολόγου θα γινόταν με απευθείας χρέωση του με αριθμό ……... τραπεζικού λογαριασμού του ενάγοντος που τηρείτο στην εναγόμενη κατόπιν εντολής του. Ότι το ομόλογο αυτό κατά τις διαβεβαιώσεις των υπαλλήλων της εναγομένης θα επέφερε τοκομερίδιο που θα υπολογιζόταν επί του δείκτη Euribor τριμήνου συν 1,75 % ήτοι ποσοστό 4,5% ετησίως αποδίδοντας δηλαδή κατ’ ελάχιστο ετήσιο όριο περί τα 9.000 ευρώ ετησίως. Ότι ο ενάγων παραπεισθείς από τις παραπλανητικές και φορτικές προτροπές των προστηθέντων υπαλλήλων της εναγομένης τράπεζας αποφάσισε τελικώς να προβεί στην αγορά του ως άνω ομολόγου, θεωρώντας ότι πρόκειται για εξασφαλισμένη επένδυση καταβάλλοντας σε χρέωση του ως άνω τραπεζικού λογαριασμού του ως τίμημα το ποσό των 201.513,33 ευρώ. `Ότι η πραγματική βούληση του ενάγοντος ήταν να επενδύει τα χρήματά του που προέρχονταν από τις αποταμιεύσεις του σε ασφαλή επενδυτικά προϊόντα με μηδενικό ρίσκο και με επιτόκιο μεγαλύτερο των προθεσμιακών καταθέσεων που ήδη διατηρούσε στην εναγόμενη. Ότι στερούμενος τραπεζικών γνώσεων και παρασυρόμενος από την εμπιστοσύνη που επέδειξε στην εναγόμενη τραπεζική εταιρεία δέχθηκε να αγοράσει το ένδικο ομόλογο. Ότι το έτος 2011 (τρία έτη μετά την αγορά του ομολόγου) επικοινώνησε με την εναγόμενη τράπεζα επιθυμώντας να διαθέσει το ομόλογο αυτό, η δε εναγόμενη τον ενημέρωσε ότι η εκδότρια τραπεζική εταιρεία υπό την επωνυμία «.......» θα αγόραζε το ομόλογο στην μισή όμως τιμή των 100.000 ευρώ, αν και ήταν διπλάσιας ονομαστικής αξίας εκ 200.000 ευρώ όταν το απέκτησε ο ενάγων. Ότι το ομόλογο αυτό του παρουσιάστηκε ως άκρως δελεαστικό επενδυτικό προϊόν ως αποφέρον τραπεζικές αποδόσεις καλύτερες από αυτές μιας προθεσμιακής κατάθεσης. Ότι πριν την αγορά του ομολόγου η εναγόμενη τράπεζα ως όφειλε δεν τον ενημέρωσε για το ρίσκο που ενείχε η αγορά του (σημειούται ότι στην αγωγή δεν γίνεται κανένας λόγος για τα χαρακτηριστικά του ομολόγου αυτού) εξαπατώντας τον ενάγοντα να προβεί τελικώς σε αυτή (αγορά). Ότι η εναγόμενη τράπεζα κατά παράβαση των αρχών της καλής πίστεως και των χρηστών συναλλακτικών ηθών παρέβη τις γενικές υποχρεώσεις πρόνοιας που επιβάλλονται από τα άρθρα 281 και 288 ΑΚ αφού παρέλειψε, αν και είχε νόμιμη προς τούτο υποχρέωση από τις ανωτέρω διατάξεις να τον διαφωτίσει για τη φύση και τον επενδυτικό χαρακτήρα του ομολόγου αυτού, (χωρίς πάντως να εξειδικεύεται στην αγωγή αν το συγκεκριμένο ομόλογο συνιστά σύνθετο και πολύπλοκο χρηματοπιστωτικό μέσο), ενώ επίσης τον διαβεβαίωνε ψευδώς ότι το χαρτοφυλάκιο του δεν έχει υποστεί ζημία, και είναι ευχερώς ρευστοποιήσιμο στον οικείο κύκλο επενδυτικών συναλλαγών και ότι το ένδικο ομόλογο ενέχει μηδενικό ρίσκο με εγγυημένη απόδοση κεφαλαίου 100% . "Ότι σε γενικές γραμμές η εναγόμενη ενεργώντας δια των προστηθέντων υπαλλήλων της προς βλάβη των περιουσιακών συμφερόντων του, παρέλειψε να τον ενημερώσει αλλά και να παρέχει στον εντολέα της ενάγοντα κάθε πληροφορία για τον επενδυτικό κίνδυνο που αναλάμβανε αγοράζοντας το ομόλογο αυτό παρά το ότι είχε ιδιαίτερη προς τούτο νομική υποχρέωση από τα άρθρα 281 και 288 ΑΚ αλλά και από τα άρθρα 718, 719 ΑΚ ως εντολοδόχος από την σύμβαση εντολής που τους συνέδεε (σελ. 1 έως 12 της αγωγής). Ότι η ως άνω συμπεριφορά των οργάνων της τράπεζας, πέραν από παράνομη (αντιτιθέμενη στις προαναφερθείσες διατάξεις) είναι και υπαίτια, αφού οι προστηθέντες υπάλληλοι της εναγομένης τράπεζας επέδειξαν βαρειά αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους αγνοώντας τις εντολές και του βούληση του ενάγοντος που επιθυμούσε να επενδύσει σε συντηρητικά προϊόντα αντίστοιχα προς το επίσης συντηρητικό επενδυτικό του προφίλ Ότι εξαιτίας της ως άνω της αντισυμβατικής και εν ταυτώ αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της εναγομένης, η οποία δεν τον ενημέρωσε, δια των προστηθέντων υπαλλήλων της, κατά τον χρόνο της αγοράς του προαναφερόμενου ομολόγου, αλλά ούτε και αργότερα για την φύση αυτού, ο ίδιος υπέστη περιουσιακή ζημία, ισόποση με την απομείωση της αξίας του αυτού (ομολόγου) που κατέστη εν τέλει μηδενική, της ζημίας του ανερχόμενης μετά ταύτα στο ποσό των 201.513,33 ευρώ (όση και η αρχική αγοραστική του αξία η οποία εν τέλει εξανεμίστηκε). Ότι πέραν τούτου η εναγόμενη του οφείλει το ποσό των 13.500 ευρώ που αντιστοιχεί στους εγγυημένους τόκους που σε κάθε περίπτωση θα απέφερε το ως άνω ομόλογο αναλυόμενο σε ποσό 4.500 ευρώ που θα πιστωνόταν την 26η-11-2012, σε 4.500 ευρώ που θα πιστωνόταν την 26η-2-2013, σε 4.500 ευρώ που θα πιστωνόταν την 26-5-2013 στον τραπεζικό του λογαριασμό, ο οποίος τηρείτο στην εναγόμενη. Ότι πλέον τούτων σε κάθε περίπτωση ο ενάγων τυγχάνει καταναλωτής κατά την έννοια του άρθρου 1 παρ. 4 του Ν 2251/1994 (που ίσχυε κατά το επίδικο χρόνο) ως τελικός αποδέκτης προϊόντων, και υπηρεσιών της εναγομένης τράπεζας (σελ. 12 και 13 της αγωγής), ιδιότητα που του απονέμει την προστασία των άρθρων 8 και 9του ιδίου Ν 2251/1994. Ότι η ζημία του τελεί σε άμεση αιτιώδη συνάφεια με την συμπεριφορά της εναγομένης. Ότι τέλος η ως άνω αδικοπρακτική συμπεριφορά της εναγομένης του προκάλεσε ηθική βλάβη, μη δυνάμενη να αποκατασταθεί άλλως, δικαιουμένου μετά ταύτα εύλογης χρηματικής ικανοποίησης ύψους 20.151,33 ευρώ (ήτοι 201.513,33 ευρώ η περιουσιακή του ζημία X 10%-σελ. 14 της αγωγής). Υπό το ως άνω εν συνάψει προπαρατεθέν ιστορικό και υπό την επίκληση των προαναφερομένων διατάξεων ο ενάγων αιτείτο, μετά από επιτρεπτό περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος αγωγής σε αναγνωριστικό με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του που καταχωρήθηκε στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (άρθρα 223, 294 εδ. α`, 295 παρ.1 και 297 ΚΠολΔ), να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγόμενης να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 235.120,66 ευρώ αναλυόμενο ως ακολούθως :

ΠΠρΑθ 2376/2025 : "Stalking - Εμμονική Παρακολούθηση από πρώην σύντροφο - ΠΚ 333 - Προβολή προσωπικότητας - ΑΚ 57 και ΑΚ 59"

 

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΝΟΧΙΚΟΥ - ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ : 2376/2025

ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Ιωάννη Μασσαλή, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Λάμπρο Φλεβάρη, Πρωτοδίκη, Λουκία Λάμπρου, Πάρεδρο - Εισηγήτρια, καθώς και από τη Γραμματέα Διαμάντω Μπίθα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 23 Ιανουαρίου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Κ.Α. του …………, κατοίκου ………, οδός …………. αρ. ……, με ΑΦΜ …………, η οποία προκατέθεσε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις δια της πληρεξούσιας δικηγόρου ΆΚ (ΑΜ ΔΣΑ ...), δυνάμει της από …...4.2025 εξουσιοδότησης με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής.

ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Χ.Μ. του …………, κατοίκου ……… Αττικής, οδός …….. αρ. ……, με ΑΦΜ ………….., ο οποίος προκατέθεσε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Δ.Μ. (ΑΜ ΔΣΑ ……..), δυνάμει της από …...9.2024 εξουσιοδότησης με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής.

Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από …...4.2024 αγωγή, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου στις …...4.2024 με γενικό αριθμός κατάθεσης ……../2024 και ειδικό αριθμό κατάθεσης ……../2024, προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά την παρούσα δικάσιμο και ενεγράφη στο πινάκιο.

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, ενώ αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται, κατά δε το άρθρο 59 ΑΚ και στην περίπτωση του άρθρου 57 ΑΚ, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού, που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού, που έχει προσβληθεί (ΑΠ 1533/2022, ΑΠ 605/2021 δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου, ΑΠ 848/2019, ΑΠ 271/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Με τις ανωτέρω διατάξεις προστατεύεται το δικαίωμα της προσωπικότητας, που αποτελεί πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου, με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα, μεταξύ των οποίων (αγαθών) περιλαμβάνονται η προσωπική ελευθερία, δηλαδή η δυνατότητα ακώλυτης ανάπτυξης κάθε ανθρώπινης ενέργειας, η σφαίρα του απορρήτου και το άσυλο της κατοικίας, η τιμή και η υπόληψη εκάστου ανθρώπου. Ο νόμος καθιερώνει αντικειμενική ευθύνη του προσβάλλοντος, μόνον ως προς την αξίωση άρσης της προσβολής και παράλειψής της στο μέλλον, ενώ για την αξίωση χρηματικής, λόγω ηθικής βλάβης, ικανοποίησης, απαιτεί και το στοιχείο της υπαιτιότητας (ΑΠ 574/2019, ΑΠ 169/2019, ΑΠ 718/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Τα μέσα για την άρση της προσβολής εξαρτώνται από το είδος της προσβολής και το αγαθό που προσβάλλεται και μπορούν να καθορίζονται από το δικαστήριο, με την εκτέλεση να γίνεται κατά τις διατάξεις των άρθρων 945 και 946 ΑΚ. Η αξίωση παράλειψης στο μέλλον αναφέρεται σε μελλοντική προσβολή, δηλαδή συνιστά προληπτικό μέτρο και προϋποθέτει απειλούμενη προσβολή. Η απόφαση που διατάσσει την παράλειψη της προσβολής εκτελείται σύμφωνα με όσα ορίζει το άρθρο 947 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, κατά δε το άρθρο 932 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον, που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του (ΑΠ 1723/2022 δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου, ΑΠ 574/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Προϋποθέσεις για την προστασία της προσωπικότητας με τις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων είναι: α) η ύπαρξη προσβολής της προσωπικότητας με πράξη ή παράλειψη άλλου που διαταράσσει μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενου κατά τη στιγμή της προσβολής, β) η προσβολή να είναι παράνομη πράγμα που συμβαίνει όταν γίνεται χωρίς δικαίωμα ή με βάση δικαίωμα, το οποίο όμως είτε είναι μικρότερης σπουδαιότητας στο πλαίσιο της έννομης τάξης είτε ασκείται καταχρηστικά κατά την έννοια των άρθρου 281 ΑΚ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και γ) πταίσμα του προσβολέα, όταν πρόκειται ειδικότερα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της παράνομης προσβολής της προσωπικότητας. Στην περίπτωση αυτή η παράνομη και συγχρόνως υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας συνιστά ειδικότερη μορφή αδικοπραξίας, οπότε συνδυαστικά εφαρμόζονται και οι διατάξεις των άρθρων 914, 919, 920 και 932 ΑΚ, ενώ αδιάφορη για το χαρακτήρα της προσβολής, ως παράνομης, είναι η φύση της διάταξης που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται και η οποία έτσι μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 813/2021, ΑΠ 129/2020, ΑΠ 1394/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως είναι η απειλή και επίμονη καταδίωξη ή παρακολούθηση, που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις του άρθρου 333 ΠΚ (ΑΠ 474/2020 δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου, ΑΠ 611/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

       Με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα εκθέτει ότι τον Ιούνιο του έτους 2022 γνώρισε διαδικτυακά μέσω της εφαρμογής facebook τον εναγόμενο και συνήψαν συναισθηματική σχέση. Ότι στις 27.8.2023 του ζήτησε να χωρίσουν οριστικά. Ότι έκτοτε ο εναγόμενος, κατά τους αναφερόμενους στην αγωγή χρόνους, της αποστέλλει διαρκώς μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails) και κινητού τηλεφώνου (sms), καθώς και μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με το αναλυτικά αναφερόμενο στην αγωγή περιεχόμενο, την καλεί συνεχώς στο κινητό της τηλέφωνο, παρακολουθεί τόσο την ίδια όσο και τα μέλη της οικογένειάς της και χτυπάει το κουδούνι της οικίας τους. Ότι με την παραπάνω υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά του εναγομένου, που παράλληλα στοιχειοθετεί την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιόποινων πράξεων της απειλής και της επίμονης καταδίωξης ή παρακολούθησης, επλήγη η προσωπικότητα της. Με βάση αυτό το ιστορικό αιτείται με την υπό κρίση αγωγή, κατ' ορθή εκτίμηση του δικογράφου της : α) Να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να παραλείπει στο μέλλον την προσβολή της προσωπικότητάς της και ιδίως : 1) να παραλείπει να επικοινωνεί μαζί της με οποιονδήποτε τρόπο (τηλεφωνικά ή διαδικτυακά), ι) να παραλείπει να προσεγγίζει την ίδια ή την οικογένειά της σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων, β) Να απειληθεί εναντίον του εναγομένου χρηματική ποινή 2.000 ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) έως τριών (3) μηνών για κάθε παράβαση της απόφασης, γ) Να καταδικασθεί ο εναγόμενος στην πληρωμή των δικαστικών της εξόδων.

      Με το ανωτέρω περιεχόμενο και αιτήματα η υπό κρίση αγωγή τυγχάνει υποστατή, καθώς επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον εναγόμενο, εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του αρ. 215 παρ. 2 ΚΠολΔ προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την κατάθεσή της (βλ. την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ' αρ. ………/…..4.2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Β.Μ.), εισάγεται δε παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, το οποίο είναι καθ' ύλην και κατά τόπο αρμόδιο για την εκδίκασή της κατά την προκείμενη τακτική διαδικασία [άρθρα 18, 22 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, για το παραδεκτό της συζήτησης προσκομίζεται το από ….7.2024 πρακτικό περάτωσης της αρχικής υποχρεωτικής συνεδρίας, κατ' άρθρο 6 του Ν. 4640/2019. Σημειώνεται ότι ναι μεν δεν προσκομίζεται το έντυπο ενημέρωσης για τη δυνατότητα διαμεσολάβησης του αρ. 3 παρ. 2 του Ν. 4640/2019, ωστόσο, εφόσον προσκομίζεται το ανωτέρω πρακτικό περάτωσης της υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας διαμεσολάβησης (ΥΑΣ), θεραπεύεται έλλειψη αυτή, καθώς ο σκοπός του νομοθέτη, ήτοι η ενημέρωση των διαδίκων για τη δυνατότητα προσφυγής στη διαμεσολάβηση, επιτεύχθηκε στην προκειμένη περίπτωση μέσω της διενέργειας της ΥΑΣ (ΠολΠρΠατρ 66/2022 ΤΝΠ Νόμος, ΜονΠρΠειρ 1819/2022 ΤΝΠ Ισοκράτης / Άννα Πλεύρη, Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, Ερμηνεία κατ' άρθρο των αρ. 1 - 31 του Ν. 4640/2019, έκδοση 2021, σελ. 105 – 106). Η αγωγή είναι ορισμένη, παρά τα περί αντιθέτου επικαλούμενα από τον εναγόμενο, καθόσον η ενάγουσα παραθέτει τις πράξεις του εναγομένου, που στοιχειοθετούν την προσβολή της προσωπικότητάς της, με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι περιέχεται στην αγωγή, κατ' αρ. 111 παρ. 2, 118 αρ. 4, 216 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, πλήρης και σαφής έκθεση των γεγονότων που απαιτούνται για τη νομική της θεμελίωση (ΑΠ 842/2005 Α' ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ), έτσι ώστε να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η δυνατότητα αντίκρουσης της αγωγής, στο δε Δικαστήριο οι προϋποθέσεις ελέγχου της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητάς της, [βλ. ΑΠ 515/2016 ΕπιθΕμπΔ 2016.826, ΑΠ 935/2014 ΝοΒ 2014.2326, ΑΠ 1196/2012 ΝοΒ 2013.446, ΑΠ 250/2011 ΕπιθΕμπΔ 2011.591 και ΔΕΕ 2011.1052, ΑΠ 1297/2009 ΕπιθΠολΔ 2009.682, ΑΠ 1198/2009 ΔΕΕ 2009.1361 και ΕπιθΕμπΔ 2010.419, ΑΠ 1042/2009 ΕπιθΕμπΔ 2010.46 και ΕπιθΠολΔ 2010.444, ΑΠ 1611/2008 Δίκη 2008. 1131]. Περαιτέρω, η αγωγή είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 57 ΑΚ, 176, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2, 947 παρ. 1 ΚΠολΔ, 333 ΠΚ. Επομένως, θα πρέπει η αγωγή να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.